Με το χέρι στην καρδιά και τη ματιά στις εικόνες της φρίκης, ένα πικρό μειδίαμα πλανάται στον κόσμο της συμφοράς μου..
Μια βαθυστόχαστη χαρμολύπη ,μια ασυναίσθητη περίσκεψη για τον κόσμο, που μίσησα από μικρός, επεξηγεί τις παιδικές μου επιφυλάξεις….
Το τέλος ενός κόσμου, δομημένου στη δυναμική του παράλογου γκρεμίζεται μπροστά στην έκθαμβη ματιά του αναπάντεχου..
Κι όμως αποτελεί πραγματικότητα η βιβλική καταστροφή, απόρροια μιας μικρόνοης και αλαζονικής συμπεριφοράς των μεγάλων ( τρανών), που πάντα πίστευαν, πως θα μείνουν στο απυρόβλητο της μεγαλοσύνης τους…
Σήμερα κλεισμένος στη φυλακή της σκέψης μου, νιώθω αυτόκλητος κατήγορος για όσα συμβαίνουν στον κόσμο, που μίσησα, καθώς διαπιστώνω τα επινίκια της συμφοράς του……
Τα αδιέξοδα μιας παγκόσμιας ενοχικής ισορροπίας κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος μπροστά στο απροσδόκητο αιτιατό.
Μπροστά στην παγκόσμια επιβολή της ΄΄ εξέλιξης ΄΄ μιας παρακμιακής μεθοδολογίας προς το διπλό θάνατο της ύπαρξής μας, μια παγκόσμια αφωνία απαντά με στρατιωτικά ανακοινωθέντα σ’ έναν λαό αρνούμενο να κατανοήσει την ασημαντότητα τους, ‘ένας λαός απρόθυμος να επιφορτιστεί τα λάθη της δικής τους αυτοαναίρεσης…
Φίλες και φίλοι, σαρκάζοντας τον κόσμο της ευτέλειας ,διαπιστώνω το τέλος της ασχήμιας του!
- Ενός παγκόσμιου πλανητικού συστήματος των πυρηνικών υπερόπλων..
- Την κατάρρευση των οικονομικών θεσμών μιας διεφθαρμένης οικονομικής ελίτ’ των πολέμων, που σώρευσαν το 95% του πλούτου στα χέρια του 5%…
- Το ανώφελο των επιστημονικών επιτευγμάτων και ερευνών..
- Την πολιτική νανοκρατία μιας ψευτοδημοκρατικής μεθοδολογίας..
- Το φυγόπονο των ατσαλάκωτων ηγετίσκων, που οχυρώθηκαν μέσα στα χλιδάτα σαλόνια τους..
- Τη θνητότητα των αθάνατων μάγων της ιατρικής πειραματολογίας…
- Την αποκάλυψη της ψευδοευημερίας των αριθμών , μπροστά στην επερχόμενη εξαθλίωση των ανθρώπων…
- Το ανωφελές μιας υπηρετικής μηχανογραφικής γραφειοκρατίας μιας οργουολικής υποταγής…
- Την αποκαθήλωση μιας απροκάλυπτα κυνικής προπαγάνδας στη διαμόρφωση ανήθικων και δουλικών συμπεριφορών…
- Την αναίρεση δολοφονικών γεωπολιτικών δογμάτων, πάνω στους τάφους της ιστορίας και της μνήμης..
- Την περιφρόνηση της φυσικής αρμονίας, της περιβαλλοντικής ισορροπίας, που δόμησαν την εξέλιξη και την ύπαρξη του ανθρώπου στη γη…
- Τέλος κλαίω και θρηνώ για τη δόξα , τη δικαίωση του άσημου, ταπεινού και περιφρονημένου ποιητή, που διείδε τη νίκη του Δαυίδ’ επί του Γολιάθ ψέλνοντας το άδικο της γης, προβλέποντας το σφράγισμα των πυρηνικών ερμαρίων σ’ έναν αυτοκαταστροφικό κόσμο του παραλογισμού:
Κλείσε τα μάτια σου , μη δεις τον ξεπεσμό του κόσμου, πύρινες βόμβες πέφτουνε δυο δρασκελιές εμπρός μου.
Ποιός θα δικάσει τους νονούς ,τους μπράβους, με τις ρίμες,
Αυτούς, που θέλουν τους λαούς κοπάδι δίχως μνήμες….;
Ξαναχαμογελά ο μικρός πρίγκιπας φορώντας στο κατάξανθο μεγαλείο του το στέμμα του Κορωνοϊού..
Ναι είμαι με τον έρποντα όφι της ανθρωπότητας προσβλέποντας σ’ έναν κόσμο της σκέψης και της σωφροσύνης.. όπως μου εμπέδωσε ο αιώνιος πάππος μου λέγοντας :
Γιαβρί μ’,<< πη ‘κι νουνίζ’ ,όταν κάθεται, θαμάεται, όντες σκούται…!>>
