Η Βουλευτής Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχης Τουρισμού ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. κ. Καλλιόπη Βέττα μίλησε στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Η πορεία της δίκαιης μετάβασης των λιγνιτικών περιοχών (Δυτική Μακεδονία και Μεγαλόπολη) και η περιβαλλοντική αποτίμηση». Πρόκειται για μια συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε κατόπιν πρωτοβουλίας και πρότασης της κ. Βέττα.
Στην παρέμβασή της η Βουλευτής άσκησε δριμεία κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς, υπογραμμίζοντας ότι τα «σχέδια» για την απολιγνιτοποίηση έχουν μείνει μετέωρα, βυθίζοντας την Δυτική Μακεδονία, τόσο σε οικονομική οπισθοδρόμηση, όσο και σε περιβαλλοντική υποβάθμιση.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι το κοινωνικό και οικονομικό «πείραμα» που εξελίσσεται, έρχεται σε πλήρη αντίστιξη με την αναγκαιότητα μετάβασης, καθώς και σε αντίθεση με τους πυλώνες που είχε θεσπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το 2018 για ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, πρόσβαση σε φτηνή ενέργεια με όρους ενεργειακής δημοκρατίας και προσιτού κόστους, καθώς και την δίκαιη μετάβαση και την περιβαλλοντική προστασία.
Όπως τόνισε η κ. Βέττα, η Δυτική Μακεδονία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια καθολική υποχώρηση των αναπτυξιακών της μεγεθών, η οποία καταγράφεται στους επίσημους δείκτες της ΕΛΣΤΑΤ, που αποτυπώνουν την πληθυσμιακή συρρίκνωση, την πανελλαδική πρωτιά στην ανεργία, την πτώση της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας και την ισχνή απορροφητικότητα των πόρων του Προγράμματος Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (ΠΔΑΜ), οι οποίοι παραμένουν απελπιστικά χαμηλοί, αγγίζοντας μόλις το 9,36% επί της συνολικής δημόσιας χρηματοδότησης.
Την ίδια ώρα, σε μια παράλληλη διαδρομή, η κυβέρνηση ναρκοθέτησε την περιβαλλοντική ισορροπία καθώς:
– Άφησε χιλιάδες στρέμματα σε Κοζάνη, Πτολεμαΐδα και Φλώρινα σε καθεστώς απόλυτης περιβαλλοντικής εγκατάλειψης, χωρίς ένα ολοκληρωμένο και χρηματοδοτημένο σχέδιο αποκατάστασης.
– Παράλληλα, αδιαφόρησε για το διάτρητο τοπίο και το έδαφος, χωρίς να υποχρεώσει τον φορέα εκμετάλλευσης να ολοκληρώσει τις απαραίτητες χωματουργικές εργασίες εξυγίανσης πριν από την παύση των δραστηριοτήτων. ΄΄Αντί για συντονισμένη αναδάσωση, αντί για τη σταθεροποίηση των πρανών και την απόδοση της γης στους κατοίκους για αγροτική χρήση υψηλής αξίας, βλέπουμε μια άναρχη εξέλιξη΄΄.
– Παραχώρησε με fast-track διαδικασίες δημόσια γη για την εγκατάσταση θηριωδών φωτοβολταϊκών πάρκων που, εκτός των άλλων, αλλοιώνουν το μικροκλίμα.
– Κωλυσιεργεί για τις τρομακτικές ελλείψεις στη διαχείριση των υδάτινων πόρων, Την στιγμή που τα ορυχεία έχουν αφήσει πληγές στον υδροφόρο ορίζοντα δεν υπάρχει κανένα σοβαρό, ολοκληρωμένο υδρογεωλογικό σχέδιο για την ανάταξη των υδάτινων σωμάτων.
– Επιπλέον, η παντελής έλλειψη μέριμνας για τη διαχείριση της τέφρας και των εκτεθειμένων εδαφών οδηγεί, με τους πρώτους ισχυρούς ανέμους, σε φαινόμενα έντονης σκόνης, πνίγοντας τις γύρω κοινότητες και επιβαρύνοντας την υγεία των πολιτών.
Τέλος, η Βουλευτής αναφέρθηκε στα ανησυχητικά σχέδια για χώρους ταφής αμιάντου, καθώς και στα υφιστάμενα – ακόμη- σχέδια για καύση απορριμμάτων στις εγκαταστάσεις της Δ.Ε.Η., ενώ έκανε ειδική αναφορά στην περίπτωση της Αχλάδας όπου η περιβαλλοντική επιβάρυνση είναι αφόρητη.
Στο κλείσιμο της παρέμβασής της, η κ. Βέττα προχώρησε σε μια σειρά ερωτήσεων προς τον Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας κ. Αμανατίδη και την Προϊσταμένη Στρατηγικού Σχεδιασμού της Ε.Υ.Δ.ΑΜ., κ. Αλεξάνδρα Μαυρογονάτου, οι οποίοι είχαν κληθεί στην Επιτροπή, ανάμεσα σε άλλους, για να καταθέσουν τις απόψεις τους.
Ειδικότερα, αφού επεσήμανε τις κυβερνητικές παλινωδίες στο τομέα των χρηματοδοτήσεων (με τον μηδενισμό της χρηματοδότησης από εργαλεία όπως π.χ τα έσοδα από τα δικαιώματα ρύπων), ζήτησε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για την οριστική απόδοση των εκτάσεων της Δ.Ε.Η. στις τοπικές κοινωνίες, εξέφρασε τον προβληματισμό της για τα θεσμικά αντίμετρα απέναντι στην άναρχη επέλαση των Α.Π.Ε. ακόμα και σε αγροτικές γαίες υψηλής παραγωγικότητας, ενώ ζήτησε εξηγήσεις για τις δραματικές καθυστερήσεις στην απορρόφηση των κονδυλίων του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης που αφορούν την περιβαλλοντική αποκατάσταση.
Όπως τόνισε χαρακτηριστικά: «Η περιβαλλοντική δικαιοσύνη δεν είναι σύνθημα· είναι δικαίωμα των ανθρώπων που κράτησαν τη χώρα όρθια και σήμερα η κυβέρνηση τους αφήνει πίσω, σε μια πληγωμένη γη».
