Η εκπομπή ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ με τον Αντώνη Πουγαρίδη φιλοξένησε τον Κλεάνθη Πολατίδη, Διδάκτωρ Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, μιλώντας για το χρονικό της Απελευθέρωσης της πόλης της Πτολεμαΐδας.
Όπως ο ίδιος τόνισε, η περιοχή μας έχει ιστορία και πρέπει να αναδεικνύεται. Αναφέρθηκε, αρχικά, στην απελευθέρωση της Μακεδονίας, τα πολύ ευαίσθητα εδάφη της περιοχής, αλλά και τις σημαντικές μάχες που έγιναν και διαμόρφωσαν τη συνέχεια.
Αναφέρθηκε στους Βαλκανικούς πολέμους και τις επικές μάχες που δόθηκαν στη Μακεδονία. Ειδικότερα, τόνισε πως ο Ελληνικός στρατός ξεκίνησε από τη Θεσσαλία, που είχε πρόσταγμα να απελευθερώσει τη Θεσσαλονίκη και αρχηγό τon διάδοχο Κωνσταντίνο. Το σχέδιο ήταν οι Έλληνες να επιτεθούν από τα Νότια. Η πρώτη μάχη που έγινε είναι η μάχη του Σαρανταπόρου στις 9 Οκτωβρίου 1912. Εκεί οι τουρκικές δυνάμεις συντρίφτηκαν προς τα Σέρβια. Οι Οθωμανοί άφησαν στην είσοδο των Σερβίων 75 πτώματα αμάχων και ιερέων. Ο Ελληνικός στρατός δεν πτοήθηκε, όμως και συνέχισε προς την Κοζάνη.
Στις 11 Οκτωβρίου ο ελληνικός στρατός εισέβαλε στην Κοζάνη και χωρίς ισχυρή αντίσταση, στις 13/11 μεταφέρθηκε εκεί η έδρα του Γενικού Στρατηγείου, με τον διάδοχο Κωνσταντίνο να έρχεται στην πόλη. Το παρασκήνιο ήταν έντονο, με τηλεγραφήματα μεταξύ Βενιζέλου και Κωνσταντίνου, αναφορικά με το που θα κινηθεί ο στρατός στη συνέχεια. Ο Κωνσταντίνος ήθελε να κατευθυνθεί προς τα Μπίτολα, κάτι που ο Βενιζέλος δεν το ήθελε, οπότε και ο Κωνσταντίνος έβαλε τον πατέρα του Βασιλιά Γεώργιο να έρθει στην Κοζάνη, για να τον πείσει.
Το τηλεγράφημα του Βενιζέλου έλεγε ότι οι Βούλγαροι φτάνουν στη Θεσσαλονίκη και έπρεπε ο στρατός να τρέξει, ωστόσο τελικά ο στρατός κατευθύνθηκε στη Βέροια. Αφέθηκε εδώ η 5η Μεραρχία, σαν πλαγιοφυλακή, όπου και αυτή απελευθέρωσε την Εορδαία.
Στις 14/10 έγιναν οι πρώτες αναγνωρίσεις του Ελληνικού Στρατού στο Προάστιο και την Πτολεμαΐδα. Ο στρατός είχε ως βάση το χωριό Κόμανος. Ο στρατός έφτασε στον Κόμανο και ήταν τόσο ισχυρός ο παγετός, όπου οι στρατιώτες άφησαν τα άλογα και προχώρησαν πεζοί. Ο στρατός έφτασε εκεί και ήταν σε δίλημμα που θα επιτεθεί. Οι πληροφορίες έλεγαν ότι ο στρατός κρυβόταν στην Αν. Εορδαία. Τελικά, υπήρξαν πληροφορίες ότι υπήρχαν ομάδες μέσα στην Εορδαία για αυτό και η επίθεση έγιναν από τα Νότια. Η αντίσταση των Τούρκων ήταν υποτονική. Μετά από 15 βολές βλημάτων, οι Τούρκοι παραδόθηκαν.
Όταν ο Ελληνικός στρατός μπήκε στην πόλη της Πτολεμαΐδας, εντυπωσιάστηκε: Πρώτα ζητήθηκε η παράδοση των όπλων και τα όπλα που τους παραδόθηκαν ήταν όπλα ενός αιώνα. Αναρωτήθηκαν γιατί στα Καϊλάρια υπήρχε μικρή δύναμη. Επίσης, εντύπωση έκανε η απαθής στάση των Τούρκων. Ο λόγος ήταν ότι ο Τουρκικός στρατός είχε ανασυνταχθεί στον Περδίκκα . Εκεί έγινε σφοδρή μάχη, που σκοτώθηκαν αρκετοί έλληνες (57 νεκροί και 340 τραυματίες), αλλά το χωριό τελικά απελευθερώθηκε. Οι Τούρκοι άρχισαν να υποχωρούν προς τον Φιλώτα.
Στις 3 Νοεμβρίου έγινε η σημαντική μάχη του Κομάνου και της Μαυροπηγής. Εκεί υπήρξε ισχυρή αντίσταση (352 νεκροί Έλληνες), αλλά ήταν σημαντική νίκη για την τόνωση των ελληνικών δυνάμεων και την παγίωση της κυριαρχίας.
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης (σημαντικό εμπορικό κέντρο) την 26η Οκτωβρίου, οι δυνάμεις είχαν επιστρέψει στην περιοχή, ενώ τα γεγονότα έδειξαν ότι η μάχη είχε χαθεί για το Μοναστήρι, περιοχή που είχε έντονο Ελληνικό στοιχείο και ήταν σημαντικό πνευματικό κέντρο. Οι κάτοικοι του Μοναστηρίου θυσιάστηκαν για να σώσουν τη Θεσσαλονίκη, μάλιστα τότε είχαν ζητήσει εξηγήσεις από τον Βενιζέλο. Ο Βενιζέλος, ως πολιτικός του εφικτού, ήξερε ότι δεν μπορεί να είχε πολλά μέτωπα ανοιχτά, κατευθύνοντας τις δυνάμεις του προς τη Θεσσαλονίκη.
Στις προαναφερόμενες μάχες πολέμησαν ακόμη και από την Κρήτη στην περιοχή της Μακεδονίας, σημείωσε επίσης. Επίσης, τόνισε πως οι κάτοικοι προσέφεραν ρουχισμό, περίθαλψη, φαγητό στον Ελληνικό στρατό.
Επίσης, συζήτησαν για το πώς οι μουσουλμάνοι δέχθηκαν τον στρατό, με τον πληθυσμό να διακρίνονταν σε Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και Εβραίους.
Ακούστε όλη την ενδιαφέρουσα συζήτηση στο you tube του True Story Radio.
