Ο “Πτολεμεαίος” και το e-ptolemeos.gr, ανέδειξαν την τοποθέτηση του Χανιώτη κυβερνητικού Βουλευτή Μανούσου Βολουδάκη στη Βουλή των Ελλήνων, κατά τη συζήτηση για το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο. Μια τοποθέτηση που τεκμηριώνει την ανάγκη να αλλάξει η ευρωπαϊκή πολιτική για τους ρύπους, και η οποία ως συνέπεια θα μπορούσε να έχει ένα κέρδος κάποιων ετών επιπλέον “ζωής” για τις λιγνιτικές μονάδες της περιοχής.
Η τοποθέτηση αυτή, έγινε λαμβάνοντας σοβαρά υπ’ όψιν τα τεχνικοοικονομικά δεδομένα στη βιομηχανία, όλες τις σταθερές του ενεργειακού τομέα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, από έναν (πρώην) τεχνοκράτη, ο οποίος έχει άμεση ενημέρωση από τις εξελίξεις και τις τάσεις που συζητιούνται στο κέντρο της Ευρώπης. Δηλαδή στοχευμένα, και με συνεπή παρακολούθηση του πως κινείται και του τι διεκδικεί η ευρωπαϊκή βιομηχανία, και στο που μπορείς να “πατήσεις” για να κερδίσεις χρόνο βάσει της κοινής λογικής. Φωνάζοντας σε αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις, και όχι στις πλατείες.
Συνεχίζοντας την αυτοκριτική μας για το πόσο λάθος (εκ του αποτελέσματος) έκανε η Δυτική Μακεδονία τον “αγώνα” ενάντια στην απολιγνιτοποίηση, αξίζει να αντιπαραθέσουμε τις δικές μας στοχευμένες ενέργειες. Οι Δυτικομακεδόνες με ευθύνη των εκάστοτε πολιτικών αρχηγών τους, αρκέστηκαν σε απεργίες, κατέβασμα διακοπτών στους ΑΗΣ, διαδηλώσεις, κλεισίματα δρόμων, χορούς στις πύλες των ΑΗΣ, εσωστρεφή πανηγυρικά και αγωνιστικά συλλαλητήρια στις πλατείες, σε μια λαϊκίστικη ρητορική και σε μια ιδιοτελή επιχειρηματολογία. Όλα αυτά, στο λάθος χρόνο, σε λάθος αποδέκτες, χωρίς επιχειρήματα και κυρίως πολύ μακριά από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Όλα αυτά την ίδια στιγμή που οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ εφαρζόζουν κατά γράμμα την πράσινη συμφωνία.
Οι δύο μορφές “αγώνα” που καταγράφονται παραπάνω, έχουν σοβαρές διαφορές στην ποιότητα και την αποτελεσματικότητα τους. Με την εμπειρία του σήμερα, μας είναι σαφείς και ορατές. Δεν φτάσαμε τυχαία εδώ που φτάσαμε. Κάποιοι δούλεψαν για να απασχολούν τους δυτικομακεδόνες με επαναστατική γυμναστική, την ώρα που στις Βρυξέλλες λαμβάνονταν οι αποφάσεις για εμάς, χωρίς εμάς. Και φτάνουμε στο αύριο, όπου θα έχουμε τεράστιες αγωνίες και ανησυχίες για τον επικείμενο μαρασμό της περιοχής, αλλά επειδή θα συνεχίζουμε να ζούμε στη γυάλα μας, θα θεωρούμαστε οι γραφικοί της Ευρώπης.
Και για να μη βρεθούν κάποιοι πονηροί και πουν ότι υποτιμάμε τους Δυτικομακεδόνες, θα τους προλάβω θυμίζοντας από το παρελθόν μια κατάκτηση της περιοχής μας (των συνδικαλιστών κυρίως), την οποία “έτρεξε” και κέρδισε ο πρώην Ευρωβουλευτής και σήμερα Υπουργός της ΝΔ, Θεόδωρος Σκυλακάκης στις Βρυξέλλες. Τότε ο Θ. Σκυλακάκης, με τις απαραίτητες νομοτεχνικές παρεμβάσεις και ασκώντας πολιτική πίεση στο εσωτερικό του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, είχε πετύχει την 18μηνη παράταση στη διάρκεια ζωής των ΑΗΣ.
