Γνωρίζοντας πως τα Σαββατοκύριακα, και ειδικά του καλοκαιριού, έστω και αν είναι πρώιμο και μετά βροχερών… εμποδίων όπως το φετινό, δεν περισσεύουν οι ειδήσεις και δη οι πολιτικές που εμφανίζονται με το σταγονόμετρο, καθώς οι πάσης φύσεως και βαθμίδας πολιτικοί μας έχουν κι αυτοί το δικαίωμα να κατεβάσουν κάπως τους ρυθμούς, παρόλο που βρισκόμαστε, ακόμα, σε προεκλογική περίοδο, σπάζαμε το κεφάλι μας από το Σάββατο το πρωί πώς θα γεμίσουμε τη στήλη.
Ευτυχώς σταθήκαμε τυχεροί αφού ξεφυλλίζοντας τις ειδήσεις του πρώτου δεκαημέρου του Ιουνίου, πέσαμε πάνω στο μήνυμα του Δημάρχου Εορδαίας κ. Παναγιώτη Πλακεντά, το οποίο ανάρτησε στα προσωπικά του μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 2 Ιουνίου για να ευχαριστήσει αλλά και να υπενθυμίσει στους δημότες του πως πριν τέσσερα χρόνια (το 2019) του χάρισαν τη νίκη και του ανέθεσαν τα ηνία του Δήμου τους.
Ένα μήνυμα στο οποίο ο κ. Πλακεντάς χρησιμοποίησε τους στίχους του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη, «Ότι κι αν κάνουν θα νικήσουμε, ο κόσμος μας ανήκει! Το μέλλον μες την τσέπη μας σαν το κλειδί του σπιτιού μας», από το ποίημα του «Οι Άνθρωποι στη Χώρα των Θαυμάτων».
***
Πρόκειται σίγουρα για μια καλή επιλογή αφού ο Τάσος Λειβαδίτης ανήκει στην κατηγορία των σημαντικών μας ποιητών, αλλά θα μας επιτρέψει ο κ. Δήμαρχος μία παρατήρηση και μία ένσταση.
Η πρώτη είναι… γραμματική και η δεύτερη πολιτική.
Η παρατήρηση αφορά στη χρήση του «Ότι» (το οποίο υπογραμμίσαμε σκόπιμα) που βρίσκεται στην αρχή των στίχων. Θα έπρεπε να είναι γραμμένο με κόμμα (,), δηλαδή, «Ό,τι», καθώς, σύμφωνα με τα λεξικά, πρόκειται για την άκλιτη αναφορική αντωνυμία, που σημαίνει οτιδήποτε, αυτό που, όποιο πράγμα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έχει και την έννοια τού όποιος ή όσος, και όχι για έναν εκ των ειδικών συνδέσμων (ότι) που υπάρχουν στην ελληνική γραμματική. Αν το επισημαίνουμε, δεν το κάνουμε για να ψέξουμε τον κ. Πλακεντά, αλλά για να το υπενθυμίσουμε και σε πολλούς άλλους που συχνά πυκνά παραλείπουν στα γραφόμενα τους το κόμμα από το ό,τι κάτι που αλλάζει την έννοια της πρότασης όπου χρησιμοποιείται.
***
Η πολιτική μας ένσταση αναφέρεται σ’ αυτό που λέει ο στίχος «Το μέλλον μες την τσέπη μας σαν το κλειδί του σπιτιού μας».
Μπορεί σ’ ένα ποίημα οι μεταφορές να είναι απαραίτητες και να λειτουργούν προς όφελος του ποιητικού λόγου, αλλά στην πολιτική αν λες «έχουμε το μέλλον στην τσέπη μας», ελλοχεύει ο κίνδυνος να κατηγορηθείς για αλαζονεία! Διότι θα σου πει ο άλλος, (ο ψηφοφόρος σου!) «στην τσέπη σου βάλε το κλειδί σου, βάλε το κινητό σου, βάλε ό,τι θες… Αλλά το μέλλον μας, πώς…» και θα ‘χει και δίκιο.
***
Αφήνοντας κατά μέρος την παρατήρηση και την ένσταση, περνάμε και στο θετικό σκέλος της όλης υπόθεσης.
Με την ανάρτηση του αυτή ο κ. Παναγιώτης Πλακεντάς έδειξε πως κατέληξε στην ουσία του μηνύματος που θα θελήσει να στείλει προς του δημότες του για τις εκλογές του ερχόμενου Οκτωβρίου. Άρα, ξένοιασε πως προς αυτό…
Κάτι που δεν είμαστε σίγουροι πως ισχύει για πολλούς απ’ τους υπόλοιπους διεκδικητές των Δήμων της περιοχής μας, της Εορδαίας, της Κοζάνης, του Βοΐου, των Σερβίων, του Βελβεντού. Δηλαδή, ίσως να τους λείπει το ποίημα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν στην προεκλογική τους καμπάνια για να πείσουν τους πολίτες να τους ψηφίσουν.
Για το λόγο αυτό και μη έχοντας κάτι καλύτερο να κάνουμε, αναζητήσαμε στην πλούσια ελληνική ποιητική συλλογή το πλέον κατάλληλο και ευτυχήσαμε να το βρούμε.
***
Πρόκειται για το ποίημα του Σωτήρη Σκίπη (1881- 1952), ποιητή και ακαδημαϊκού, με τίτλο «Η νίκη είναι δική μας» που λέει:
Χτυπάει η καμπάνα… Πόλεμος! Βουίζει το χωριό.
Περήφανες υψώνονται σημαίες στον αγέρα.
Σκύβουν λεβέντες και φιλούν το χέρι το δεξιό
της μάνας, του πατέρα.
Το τρέμουλο απ’ τη φωνή να κρύψουν οι γονιοί
μάταια πασκίζουν, όταν λεν: « Παιδιά με την ευχή μας».
Κι αυτοί αποχαιρετώντας τους ξεσπούν σε μια ιαχή:
«η Νίκη είναι δική μας!».
***
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό ποίημα που έχει τα εξής πλεονεκτήματα:
- Δεν έχει πολυκυκλοφορήσει σε αναρτήσεις στο facebook και στα άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
- Δημιουργεί εθνική ανάταση, προκαλεί ενθουσιασμό, εξυψώνει το φρόνημα, προκαλεί συγκίνηση.
- Οι στίχοι του ακολουθούν μια σταθερή κλιμάκωση και καταλήγουν σ’ ένα στίχο που μπορείς να τον δεις και ως σύνθημα,, «η Νίκη είναι δική μας!», που σίγουρα θα ήθελαν να ανακράζουν όλοι οι υποψήφιοι και μ’ αυτό να κλείνουν τις ομιλίες τους.
Εμείς το προτείνουμε, ή αν προτιμάτε «το ρίχνουμε πάνω στο τραπέζι», για να μιλάμε και με πολιτικούς όρους, και όποιος υποψήφιος ή συνδυασμός του αρέσει μπορεί να το υιοθετήσει.
