Η νίκη της ισότητας της ειρήνης και της φιλίας – Γράφει ο Σημαιοφορίδης Δ. Αντώνης

Βλέποντας το βράδυ της Κυριακής των εκλογών το χάρτη της Ελλάδας να έχει βαφτεί με μπλε χρώμα, δεν περνά απαρατήρητο το χαρακτηριστικά λευκό χρώμα στους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης. Το κίνημα της ισότητας της ειρήνης και της φιλίας πέτυχε μια σημαντική νίκη, με ποσοστά άνω του 36% σε Ροδόπη και άνω του 24% σε Ξάνθη, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα σε Αθήνα και Ευρωκοινοβούλιο.
Είναι γνωστό ότι σε Ροδόπη και Ξάνθη επικρατεί το μουσουλμανικό στοιχείο, αλλά δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ (πρώην Εμπιστοσύνη) έχει δημιουργηθεί και ελέγχεται απόλυτα από την Τουρκία. Δημιουργός του ο Σαδίκ Αχμέτ, Έλληνας πολίτης με τούρκικη συνείδηση, ιατρός στο επάγγελμα με καταγωγή από την Κομοτηνή. Εκλεγμένος, ανεξάρτητος βουλευτής το 1989, το 1990 και το 1993 μέσω της ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ, το δικό του κόμμα. Βέβαια με την υιοθέτηση στη Βουλή της απλής αναλογικής με ελάχιστο όριο 3% κόπηκαν τα φτερά των επίδοξων εκκολαπτόμενων βουλευτών της μειονότητας. Στις εκλογές του 1996 όμως επανήλθαμε στην παλιά τακτική της εισχώρησης υποψηφίων της μειονότητας σε άλλα κόμματα. Έτσι έχουμε με το ΠΑΣΟΚ τον Γκαλήπ Γκαλήπ, με τον Συνασπισμό τον Μουσταφά Μουσταφά, ενώ στην Ξάνθη με τη ΝΔ τον Μπιρόλ Ακίφογλου. Το 2000 τον Μεχμέτ Αχμέτ με το ΠΑΣΟΚ, το 2004 Ιλχάν Αχμέτ με τη ΝΔ, το 2007 και το 2009 έχουμε τον Χατζή Οσμάν με το ΠΑΣΟΚ, το 2012 και το 2015 τον Καρά Γιουσούφ και τον Μουσταφά Μουσταφά με τον ΣΥΡΙΖΑ, το 2015 ο Αχμέτ Ιλχάν ξανά αλλά αυτή τη φορά με το ΠΟΤΑΜΙ. Για πρώτη φορά στις Ευρωεκλογές του 2014 το ΚΙΕΦ σάρωσε στη Ροδόπη με ποσοστό 50,68%. Αυτά όσον αφορά τα ιστορικά στοιχεία.
Από την άλλη πλευρά, τόσος μεγάλος ντόρος έγινε για το Μακεδονικό. Απόψεις πολλές. Αντιδράσεις από όλες τις απόψεις. Διαδηλώσεις στους δρόμους και ατελείωτες ώρες συζητήσεων στα ειδησεογραφικά πάνελ. Κάθε παράταξη και σχήμα τους δικούς τους λόγους για να συμφωνούν ή να διαφωνούν με τη συμφωνία των Πρεσπών. Κάποιοι βρήκαν τη συμφωνία καλή, κάποιοι όχι. Άλλοι την υπερασπίστηκαν και άλλοι την πολέμησαν. Άλλοι γνωρίζουν ιστορία και άλλοι “απλά την άκουσαν”. Το Θρακικό, πέραν από πέλαγος θα φτάσει κάποια στιγμή να αποτελεί και πρόβλημα, εξίσου ίδιο με το Κυπριακό και το Μακεδονικό και εμείς θα καθόμαστε και θα συζητάμε ακόμα τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας και του Σύριζα αποφεύγοντας τη μνεία σε Ροδόπη και Ξάνθη.
Όποιος, λοιπόν, γνωρίζει έστω και λίγο την πολιτική κατάσταση και το κλίμα που επικρατεί στο εσωτερικό της μειονότητας της Ροδόπης και Ξάνθης, μπορεί εύκολα να αντιληφθεί τι παιχνίδι παίζεται στη Θράκη. Η ευθυγράμμιση με τις βασικές κατευθυντήριες που τίθενται «εκ των άνωθεν»: Όποιος διαφωνεί κατεβαίνει από το τρένο, είτε το θέλει είτε όχι, ισχύει για όλους του πολιτευτές αυτής της χώρας. Άλλωστε αυτοί που διαφωνούν συνήθως δεν έχουν καμιά πιθανότητα να αναδειχτούν πολιτικά . Γι’ αυτό λοιπόν οι κύριοι και οι κυρίες από τον πολιτικό χώρο της δήθεν “χριστιανικής πλειοψηφίας”, που στήνονται στην πρώτη σειρά των καθισμάτων στους ναούς και τις εκδηλώσεις, προεκλογικά, οι οποίοι γνωρίζουν όλη την παραπάνω κατάσταση κι απλώς κοιτούν κοντόφθαλμα να επωφεληθούν από τους στιγμιαίους συσχετισμούς, είναι προφανές ότι δρουν με ανηθικότητα και “τοπική” αναισθησία.