Με την είσοδο της νέας χρονιάς μπήκαμε επίσημα και στην περίοδο που θ’ αρχίσουν να κόβονται οι πίτες από συλλόγους, σωματεία, φορείς, ενώσεις, νομικά πρόσωπα, μη κυβερνητικές οργανώσεις και γενικά συλλογικότητες κάθε είδους και τύπου. Μια περίοδος που πολλές φορές μπορεί να κρατήσει μέχρι και το… Μάϊο καθώς στο πρόσφατο παρελθόν κατεγράφη από τα μέσα ενημέρωσης εκδήλωση συλλόγου που έκοψε την πίτα του τον τελευταίο μήνα της Άνοιξης, καθώς τότε βρέθηκε ανοιχτή ημερομηνία, αφού όλες οι προηγούμενες είχαν καπαρωθεί από άλλους! (σ. σ. λεγόταν μάλιστα πως αν δεν είχαν βρει αίθουσα και τότε, το Μάϊο, δεν αποκλείονταν να μετέθεταν το κόψιμο της πίτας το επόμενο Φθινόπωρο)
***
Η περίοδος αυτή είναι ιδιαίτερα δύσκολη, επίπονη αλλά και απαιτητική για το σύνολο του σώματος των πάσης φύσεως πολιτικών και πολιτευτών, οι οποίοι πασχίζουν να ανταποκριθούν σε όσο το δυνατόν περισσότερες προσκλήσεις για εκδηλώσεις κοπής πίτας.
***
Ο αριθμός των προσκλήσεων που θα φτάσουν στο γραφείο ενός πολιτικού ή πολιτευτή είναι σημαντικός και κρίσιμος καθώς δείχνουν και τις… τάσεις που υπάρχουν στο εκλογικό σώμα.
***
Αν ο αριθμός είναι μεγάλος, τότε η απήχηση του είναι, επίσης, μεγάλη, ενώ αν μετριέται στα δάχτυλα του ενός χεριού τότε τζάμπα ξοδεύεται…
***
Οι εκλεγμένοι, και ιδίως όσοι κατέχουν και κάποια θέση εξουσίας, απολαμβάνουν πάντα τη μερίδα του λέοντος στις προσκλήσεις καθώς για ανεξήγητους αλλά και ανερμήνευτους ακόμα λόγους όλοι, ή σχεδόν όλοι, θεωρούν μεγάλη τους τιμή να παραστεί και να κόψει την πίτα τους ένα ισχυρό πολιτικό πρόσωπο!
***
Ο όγκος των προσκλήσεων μπορεί να είναι τέτοιος που για να ανταποκριθεί στο 100% το πολιτικό πρόσωπο θα πρέπει για εβδομάδες, ίσως και μήνες, να μην κάνει τίποτα άλλο. Να μπαίνει χαμογελαστό στο κέντρο διασκέδασης όπου γίνεται η εκδήλωση, να πιάνει τα χέρια όλων των παραβρισκόμενων ανταλλάσσοντας και μερικά λόγια μαζί τους, να στέκεται μπροστά στο τραπεζάκι όπου το περιμένει η πίτα, να εκφωνεί έναν σύντομο χαιρετισμό που, συνήθως, τον βαριέται και το ίδιο, να παίρνει στο χέρι το μεγάλο κουζινομάχαιρο για να κόψει την πίτα σε όσα κομμάτια του υποδείξουν, να ρίξει μερικές γυροβολιές πιασμένο χέρι χέρι με τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου στην πίστα και ν’ αποχωρεί εν μέσω πλήρους… αδιαφορίας για την επόμενη εκδήλωση που σίγουρα θα εξελίσσεται κάπου αλλού την ίδια ώρα, για να επαναλάβει την ίδια ακριβώς διαδικασία.
***
Κι αν όλα αυτά σε σας φαίνονται βαρετά, αυτό συμβαίνει επειδή είστε φυσιολογικοί, καθημερινοί, άνθρωποι και όχι πολιτικοί ή πολιτευτές.
***
Γιατί γι’ αυτούς, όσο και αν τους κουράζουν μέχρι… εξαντλήσεως, είναι από τα βασικά και σταθερά στοιχεία της εν γένει πολιτικής τους δράσης, τα οποία θεωρούν πολύ σημαντικά καθώς μέσω αυτών μπορούν και έρχονται σ’ επαφή με το λαό! (βλέπε σίγουρους ή πιθανούς ψηφοφόρους τους).
***
Γι’ αυτό οι διάφορες συλλογικότητες κάθε φορά που προετοιμάζουν μια εκδήλωση κοπής πίτας το μεγάλο άγχος τους είναι να μην ξεχάσουν κάποιον απ’ αυτούς που θα πρέπει οπωσδήποτε να προσκληθούν, κάτι που, δυστυχώς, δεν καταφέρνουν τελικά ν’ αποφύγουν όχι σκόπιμα αλλά γιατί οι πολιτικοί και οι πολιτευτές φυτρώνουν συνεχώς και ακατάπαυστα σαν τα μανιτάρια, ειδικά τις προεκλογικές σαν αυτή στην οποία βρισκόμαστε, οπότε όλο και κάποιος θα ξεχαστεί.
***
Οι τελευταίοι, οι απρόσκλητοι, αν θέλουν και σκοπεύουν πραγματικά να κάνουν καριέρα στην πολιτική δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να πτοούνται εάν και εφόσον οι διοργανωτές τους ξεχάσουν και δεν τους καλέσουν.
***
Μπορούν να προσέλθουν αυτοβούλως και αυθορμήτως και κανείς δεν πρόκειται να τους κλείσει την πόρτα. Μπορούν να πιάσουν τα χέρια όλων για να συστηθούν, να μοιράσουν κάρτες ή διαφημιστικά φυλλάδια, αν διαθέτουν, να χορέψουν και να κάνουν γενικά αισθητή την παρουσία τους. Το μόνο μειονέκτημα που θα έχουν είναι πως θ’ αναγκαστούν να πληρώσουν την κάρτα- πρόσκληση για την εκδήλωση. Αλλά ούτε αυτό θα πρέπει να τους πτοήσει. Και οι άλλοι, οι εκλεγμένο, κάπως έτσι ξεκίνησαν τις καριέρες τους στην πολιτική. Πληρώνοντας την κάρτα- πρόσκληση στις κοπές πίτας και τους χορούς…
