Η Λαϊκή Συσπείρωση Εορδαίας για το ΤΕΙ Μαιευτικής: Να μην πληρώσουν και πάλι το μάρμαρο οι φοιτητές & οι εργαζόμενοι

Συνεδρίασε την Παρασκευή, 16 Μάρτη, εκτάκτως το δημοτικό συμβούλιο Εορδαίας με αφορμή τις εξελίξεις στο ΤΕΙ Μαιευτικής με έδρα την Πτολεμαϊδα. Για άλλη μια φορά οι φοιτητές του τμήματος μαιευτικής βρέθηκαν αντιμέτωποι με τα διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Προβλήματα που προκύπτουν τόσο από την υποχρηματοδότηση στην παιδεία, όσο και στην υγεία. π.χ. Πριν από ένα περίπου χρόνο έκλεισε η μαιευτική κλινική του Μποδοσάκειου νοσοκομείου λόγω έλλειψης παιδιάτρων με αποτέλεσμα οι φοιτητές να μην μπορούν να κάνουν τα εργαστήρια τους.

Τις τωρινές κινητοποιήσεις πυροδότησαν οι δηλώσεις του πρύτανη του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, ότι δέχθηκε “επίθεση” από το νεοσυσταθέν πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, παρούσης της πολιτικής ηγεσίας, ότι με η μαιευτική σχόλη πρέπει να κλείσει ή να συγχωνευθεί, εφόσον δεν υπάρχει:

1ον πανεπιστημιακό νοσοκομείο και

2ον δε υπάρχει ούτε ένας μόνιμος εκπαιδευτικός

Από την συγχώνευση θα μείνουν στον αέρα φοιτητές, αλλά και εργαζόμενοι που θα περισσεύουν στον σχεδιασμό.

Τα τμήματα, όπως αυτά της μαιευτικής, ιδρύθηκαν με τεράστιες ελλείψεις και το γνώριζαν πολύ καλά. Ευθύνη φέρνουν εκείνοι  που “φύτεψαν” σε κάθε πόλη και ΤΕΙ χωρίς τις αντίστοιχες υποδομές, και τώρα οι υπεύθυνοι αυτών των πολιτικών να τις χρησιμοποιούν σαν πρόσχημα για να περάσουν νέες αντιδραστικές αλλαγές. Θυμίζουμε ότι για να στεγαστεί στο κτίριο αυτό η μαιευτική μετακόμισε το ΕΠΑΛ που στη πορεία αντιμετώπισε προβλήματα σε ελλείψεις αιθουσών. “Δούρειος ίππος” αυτών των συγχωνεύσεων που θα γίνουν όχι μόνο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά και στην δευτεροβάθμια, αποτελεί το πανεπιστήμιο της Δυτικής Αττικής που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ. Το ΚΚΕ το καταψήφισε. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο προσθέτει έναν ακόμα κρίκο στην μαύρη αλυσίδα των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση οι οποίες σχεδιάστηκαν και εξειδικεύτηκαν από την ΕΕ και υλοποιήθηκαν, από όλες τις κυβερνήσεις, και μάλιστα πολύ πριν έρθουν τα μνημόνια.

Η ΕΕ καίγεται να προσαρμόζει την εκπαίδευση στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων. Η σημερινή κυβέρνηση δεν πρωτοτυπεί όταν εξειδικεύει και εφαρμόζει αυτή την εκπαιδευτική πολιτική, απλά συνεχίζει με μεγαλύτερη μαεστρία και τόλμη ξαφνιάζοντας ευχάριστα τους εκπροσώπους του Ελληνικού κεφαλαίου που τρίβουν βέβαια τα χέρια τους. Μόνο που αυτή η πολιτική απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τις λαϊκές ανάγκες για μόρφωση. Καθιστά το μορφωτικό αγαθό πανάκριβο εμπόρευμα. Ενισχύει διαρκώς την εμπορευματοποίηση και την λογική της επιχειρηματικότητας από το πανεπιστήμιο μέχρι το νηπιαγωγείο, με στόχο να λειτουργούν όλες οι εκπαιδευτικές βαθμίδες σαν επιχειρήσεις και για τις ανάγκες των επιχειρήσεων. Αυτή είναι και η βαθύτερη αιτία που αναγκάζει τις λαϊκές οικογένειες να βάζουν όλο και πιο βαθιά το χέρι στη τσέπη.

Μ’ αυτό το “εμβληματικό” νομοσχέδιο, όπως το χαρακτήρισε η κυβέρνηση, άνοιξε η βεντάλια όλων των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Μ’ αυτό το νομοσχέδιο όπως προείπαμε, συνεχίζονται οι συγχωνεύσεις που άρχισαν με το “σχέδιο Αθηνά” επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της συζήτησης εισέπραξε τα μπράβο του κυρίου Αρβανιτόπουλου με σκοπό να περιοριστούν οι εκπαιδευτικές δαπάνες.

Με το νομοσχέδιο αυτό προχωρά ακόμα παραπέρα η κατηγοριοποίηση των πτυχίων, των τμημάτων και των αποφοίτων, αφού διαμορφώνεται ένα μωσαϊκό πτυχίων, master, bachelor, 2ετή προγράμματα, με ίδια ουσιαστικά επιστημονικά αντικείμενα και επαγγέλματα. Έτσι ευνοούνται οι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Δεν είναι η πρώτη φορά που διακηρύσσεται μια ακόμα αναβάθμιση των ΤΕΙ. Θυμίζουμε την “ανωτατοποίηση” του 2000 και τα μεγάλα λόγια που λέγονταν που έμειναν χωρίς αντίκρυσμα, γιατί το ζήτημα των ΤΕΙ δεν είναι ζήτημα ταμπέλας, αλλά ουσίας. Τι όφελος είδαν οι νέοι με τα διαφοροποιημένα και κατηγοριοποιημένα πτυχία;  π.χ. της νοσηλευτικής που δίνουν και τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Εκεί που πρέπει να απαντήσουν και δεν πρέπει οι φοιτητές να πάψουν να αγωνίζονται, είναι τι θα γίνει μετά τις σπουδές.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η ανεργία στους νέους είναι εκρηκτική παρ’ όλο που οι νέοι επιδίδονται σε κυνήγι προσόντων (μεταπτυχιακά, διδακτορικά, σεμινάρια κτλ)

Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού και όχι στους τίτλους των σπουδών. Βρίσκεται στην ίδια την οργάνωση της κοινωνικής παραγωγής και της υποταγής της στο καπιταλιστικό κέρδος, αντί όπως προτείνει το ΚΚΕ, να υπηρετεί τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

Εμείς λέμε:

• Κανένας φοιτητής – σπουδαστής να μην πεταχτεί εκτός σπουδών, να εξασφαλιστεί ότι θα ολοκληρώσει τις σπουδές του απερίσπαστος και εντελώς δωρεάν.
• Καμιά απόλυση προσωπικού και προσλήψεις καθηγητών με μόνιμη και σταθερή δουλειά.
• Επαρκή χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.
• Η απάντηση δεν είναι η διαιώνιση του διαχωρισμού σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, η λογική του κάθε πόλη και ΤΕΙ. Η μόνη διέξοδος είναι η Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν.

Η Λαϊκή Συσπείρωση, που στηρίζεται από το ΚΚΕ, θα μπει μπροστά για αναβάθμιση και ποιότητα στις σπουδές. Να μην πληρώσουν και πάλι το μάρμαρο οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι. Δεν θα αφήσουμε να πάνε χαμένα τα τεράστια έξοδα, οι αγωνίες και τα όνειρα.

Φοιτητές, σπουδαστές, γονείς, εργαζόμενοι πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματά τους, να προτάξουν τις δικές τους ανάγκες και ν’ αντιπαλέψουν αυτά τα σχέδια. Γιατί οι ανάγκες σήμερα υπαγορεύουν οι σπουδές να είναι πραγματικά δωρεάν, το πτυχίο να είναι η μοναδική προϋπόθεση για δουλειά με δικαιώματα στο αντικείμενο που σπουδάζουν, να υπάρχει ένα πτυχίο υψηλού επιπέδου ανά επιστημονικό αντικείμενο, με προγράμματα σπουδών σύγχρονα, ολοκληρωμένα και όχι «δεξιότητες» με ημερομηνία λήξης τις οποίες υπαγορεύουν σε κάθε φάση τα συμφέροντα του κεφαλαίου, να υπάρχει κατοχύρωση των εργασιακών δικαιωμάτων των αποφοίτων μέσα από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (κατοχυρωμένο επίπεδο μισθού, Ασφάλισης, παροχές Υγείας και άδειες ενιαία για όλους τους εργαζόμενους ενός κλάδου και απόφοιτους μιας σχολής). Το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε όμως δεν απαντά σε κανένα από αυτά τα σύγχρονα προτάγματα, ακριβώς επειδή υπαγορεύεται από τα αντίθετα ταξικά συμφέροντα.