Μετά από ένα διάστημα περίπου ενός μήνα, διάλεξα να επιστρέψω με ένα άρθρο στο οποίο όμως δεν θα σας παραθέσω ένα κείμενο δικής μου λογικής και σκέψης αλλά θα σας παραθέσω δυο γνωμικά αρχαίων Ελλήνων παγκόσμιας αναγνώρισης και ένα στίχο από ποίημα μεγάλου Έλληνα ποιητή.
Με το πρώτο γνωμικό θέλω να αναφερθώ πρωτίστως στους νέους αλλά και σε όλους όσους αδιαφορούν για τα κοινά…
«Κάθε λαός είναι άξιος των ανθρώπων που τον κυβερνούν . Κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι. Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους κατώτερους τους».
Πλάτωνας 427-347 π.Χ.
Το δεύτερο γνωμικό περιγράφει πολύ γλαφυρά και ξεκάθαρα την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει ως πολίτες αυτής της χώρας , ως πολίτες της Ευρωπαϊκής ένωσης.
«Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος και αφ ετέρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους μένει χρόνος για επιβουλές.
Σε αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων, η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών, όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά.»
Αριστοτέλους πολιτικά
Γυρνώντας ο Γιώργος Σεφέρης από τη Μέση Ανατολή μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, μαζί με όλη την διπλωματική αποστολή που ερχόταν (της οποίας ήταν μέλος), κουβαλώντας μαζί της διαφορές και διχασμούς, έκανε μια στάση στην Cava dei Tirreni. Εκεί, έγραψε στις 5 Οκτωβρίου 1944 αυτό το κορυφαίο ποίημα τον «Τελευταίο Σταθμό». Και εκεί, παρατηρώντας γύρω του το πολιτικό σύστημα που επέστρεφε στην Ελλάδα και σαν να προφήτευε τι επρόκειτο να συμβεί, έγραψε αυτό το στίχο:
«Ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες, καθένας κι ένα αξίωμα σαν το πουλί μες το κλουβί του».
Μακάρι να μην μας αξίζει τέτοια τύχη, όπως ακριβώς την περιέγραφαν οι αρχαίοι Έλληνες 2500 χρόνια πριν αλλά και ο μεγάλος ποιητής Γιώργος Σεφέρης.
Η ιστορία κάνει κύκλους…
Καλή ανάσταση και καλό Πάσχα
