Μία συγκινητική ιστορία αγάπης δύο κύκνων στη Καστοριά εξιστορεί με ανάρτηση του στο facebook ο Νίκος Παναγιωτόπουλος. Αναλυτικά η ιστορία:
«Το να αγαπάς και να ερωτεύεσαι πιστεύουμε ότι είναι προνόμιο των ανθρώπων … είναι μαγικό και απερίγραπτο συναίσθημα να βάζεις την ευτυχία σου μέσα στην ευτυχία του άλλου ,,το εγώ και το εσύ εξαφανίζετε και γίνετε εμείς ….
Κάθε μεγάλη αγάπη αρχίζει με μια μεγάλη ιστορία !
Αυτός από την Κρήτη , αυτή κάπου από την Εύβοια , πέρασαν λίγο απ’ την Αθήνα και ταξίδεψαν οδικός με λίγους μήνες διαφορά για την Καστοριά και πολιτογραφήθηκαν Καστοριανοί .Η ανάγκη αποξένωσης έφερε και την γνωριμία τους, παρόλο που πίστεψαν ότι βρήκαν το ιδανικό μέρος αντιμετώπισαν δυσκολίες με τον ντόπιο πληθυσμό και απομονώθηκαν αρκετά μακριά τους, δημιουργώντας δικό τους χώρο. Κάθε ώρα ήταν μαζί κάθε στιγμή την μοιραζόταν , άλλωστε έχουν δώσει ισόβιους όρκους να είναι μαζί .
Έτσι είναι οι κύκνοι !!!
Σήμερα το θηλυκό δέχθηκε επίθεση από κάποια ομάδα με αδεσποτάκια και δυστυχώς τραυματίστηκε, οι πρωινοί περιπατητές που βρεθήκαν μετά από λίγη ώρα στο σημείο και έσωσαν την κατάσταση . Η εικόνα απερίγραπτη … ο ένας κύκνος να κάθετε κάτω ανήμπορος και ο άλλος να μάχεται κάνοντας κύκλους γύρο της με ανοιχτές τις φτερούγες του διώχνοντας τα σκυλιά. Όταν έφτασα αντίκρισα τις πληγές από μακριά πάνω στο κατάλευκο πτέρωμα της , με ήρεμες κινήσεις την πλησίασα κάτω από το επιθετικό βλέμμα του αρσενικού ψηλαφίζοντας τις πληγές της. Ανήμπορη όπως ήταν την πήρα στην αγκαλιά μου προσεχτικά και περπάτησα προς τι σταθμό μιας και ήταν κοντά , περίπου 300 με 400 μέτρα. Όταν έφτασα κοντά γυρνώντας το κεφάλι μου συνειδητοποίησα ότι ο σύντροφος της με είχε πάρει στο κατόπι και ήρθε μαζί μου στο σταθμό , άνοιξα την πόρτα πήγα προς το χώρο περίθαλψης …αυτός πάντα δίπλα μας υπομονετικός να βγάζει μικρές κραυγές μέχρι να περιποιηθούμε τα τραύματα της . Αφότου τελειώσαμε και την περάσαμε στο αναρρωτήριο , ήρθε μαζί της και κάθισε δίπλα της ……θα είναι εκεί».
