Η εκπομπή μεταφέρθηκε στις Πρέσπες, στις δύο ομώνυμες λίμνες, οι οποίες αποτελούν σημείο συνάντησης τριών χωρών, της Ελλάδας, της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας. Εκεί όπου ο χρόνος κυλά διαφορετικά, με τους κατοίκους να κατακλύζονται από το μοναδικής γραφικότητας τοπίο, ζώντας κυριολεκτικά μέσα στην φύση, σύμφωνα με τα άτομα που ζουν εκεί. Επιπλέον, στην Μικρή Πρέσπα, υπάρχει το δεύτερο στην Ελλάδα κατοικημένο νησί που βρίσκεται σε λίμνη, ο άγιος Αχίλλειος, όπου ο κάτοικος που μας μιλά εκεί, μας ξεδιπλώνει τους θησαυρούς του πανέμορφου αυτού τόπου.
Πολλοί είναι οι λόγοι που δίνουν στην Πρέσπα ιδιαίτερη αξία και πολλοί οι λόγοι που δημιούργησαν αυτή την ιδιαίτερη αξία. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το πλούσιο φυσικό περιβάλλον και το υποβλητικό τοπίο, ο υγρότοπος, οι παραδοσιακοί οικισμοί και τα αξιόλογα βυζαντινά μνημεία. Το πιο σημαντικό όμως χαρακτηριστικό είναι ότι συγκεντρώνει πάρα πολλές μορφές ζωής σε τόσο μικρή έκταση.
Ο συνδυασμός μεσογειακού και ηπειρωτικού κλίματος, τα διαφορετικά πετρώματα, η απομόνωση στα μεγάλα υψόμετρα, μαζί με το μακρινό παρελθόν, έχουν προσφέρει στην περιοχή χλωρίδα και πανίδα πλούσια σε παγκόσμιο επίπεδο. Κάποια από τα σπάνια είδη που φιλοξενεί η περιοχή είναι ενδημικά, δηλαδή εμφανίζονται μόνο στην Πρέσπα και πουθενά αλλού στον κόσμο. Γνωρίζουμε ότι εδώ απαντώνται περίπου το 27% της Ελληνικής χλωρίδας, τα μισά περίπου είδη πουλιών, θηλαστικών, ερπετών και αμφιβίων της Ελλάδας, 8 ενδημικά είδη ψαριών από τα 23 που ζουν στις λίμνες της και τα 2/3 περίπου των πεταλούδων της χώρας. Σε αυτή την πρόταση είναι αδύνατο να συμπεριλάβουμε τον τεράστιο πλούτο ασπόνδυλων οργανισμών, ο οποίος όμως δυστυχώς σε μεγάλο βαθμό, ακόμη, είναι ανεξερεύνητος
Ο Μιχάλης Γιάγκος έχει τον οικογενειακό του φούρνο στις Πρέσπες, κάθε πρωί πηγαίνει στα κοντινά χωριά με το βανάκι του για να εξυπηρετήσει ηλικιωμένους ανθρώπους και εκείνους που δεν έχουν τη δυνατότητα μετακίνησης. Εμείς τον ακολουθήσαμε στη διαδρομή που κάνει
Για μια απόσταση πέντε χιλιομέτρων κάνουν περίπου δύο ώρες οδηγώντας. Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουν οι κάτοικοι του Δήμου Πρεσπών, που, παρότι ζουν δίπλα στη Βόρεια Μακεδονία, για να επισκεφθούν τη γείτονα χώρα χρειάζεται να περάσουν από το τελωνείο της Νίκης και να διανύσουν περισσότερα από 130 χιλιόμετρα. Ο λόγος είναι ότι το συνοριακό πέρασμα που βρίσκεται στην άκρη του δήμου τους παραμένει ακόμα κλειστό. Τη στιγμή που Βουλγαρία και Ρουμανία εισέρχονται στη Σένγκεν και η διακίνηση ανθρώπων και αγαθών γίνεται ολοένα και ευκολότερη στην Ευρώπη, το συνοριακό πέρασμα στον Λαιμό που ενώνει Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία παραμένει κλειστό. Η συνοριακή διάβαση που λειτουργούσε επί δεκαετίες διευκολύνοντας την επικοινωνία των κατοίκων που περνούσαν ακόμα και καθημερινά από εκεί για να πάνε στο όμορο χωριό, όπου μπορεί να είχαν τα χωράφια ή μέρος της οικογένειάς τους, σφραγίστηκε τον Μάιο του 1967 επί χούντας. Το συνοριακό πέρασμα στον Λαιμό αναμένεται να ωφελήσει οικονομικά και τις δύο πλευρές, ωστόσο, επτά χρόνια μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο συνοριακός σταθμός δεν έχει καν αρχίσει να κατασκευάζεται.
Θα γνωρίσουμε τα αδέρφια Δημητρόπουλου που είναι 2 νέα παιδιά και αποφάσισαν να μείνουν στον τόπο τους, στο Λευκώνα των Πρεσπών. Εκεί συνεχίζουν την οικογενειακή επιχείρηση της καλλιέργειας και μεταποίησης φασολιών και πιπεριών.
