Αρχική > Στήλες > Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι > Η αρχή και το τέλος μιας ευχάριστης δημιουργικής περιόδου στην πόλη μας -Από τη στήλη του κ. Γ. Καζαντζή στον Παλμό 21/01/2020
Εγκαίνια σιδηροδρομικής λειτουργίας από τον υπουργό το 1952

Η αρχή και το τέλος μιας ευχάριστης δημιουργικής περιόδου στην πόλη μας -Από τη στήλη του κ. Γ. Καζαντζή στον Παλμό 21/01/2020

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

Τα λουκέτα (μεγάλες κλειδαριές ασφαλείας ) για τη λειτουργία της σιδηροδρομικής γραμμής, Αμυνταίου-Πτολεμαϊδος,  άνοιξαν με τα εγκαίνια  λειτουργίας τους το 1952 και έκλεισαν, προφανώς, χωρίς τυμπανοκρουσίες το 2010, αφού επιτέλεσαν με επιτυχία το σκοπό της αποστολής τους για την βιομηχανοποίηση της περιοχής μας (ΛΙΠΤΟΛ-ΔΕΗ και όχι μόνο).   

Με ξεχωριστή χαρά και ενδιαφέρον η Πτολεμαϊδα και γενικότερα ο Νομός Κοζάνης, περίμενε την επέκταση της σιδηροδρομικής γραμμής  Θεσσαλονίκης- Φλώρινας, με διακλάδωση από Αμύνταιο- Πτολεμαϊδα και … κατ΄ ανάγκη μέχρι Κοζάνη, με την προϋπόθεση συνένωσης με ένα προπολεμικό τμήμα με κατεύθυνση, προφανώς, προς Γρεβενά-Τρίκαλα-Καρδίτσα και τελικό προορισμό την Αθήνα.

Βασική όμως προοπτική ήταν, η μεταφορά του μηχανολογικού και λοιπού εξοπλισμού των λιγνιτωρυχείων της ΛΙΠΤΟΛ και των προγραμματισμένων θερμοηλεκτρικών μονάδων της ΔΕΗ  δεδομένου ότι, οι σχετικές προετοιμασίες των μηχανοηλεκτρολογικών έργων ΜΑΜΟΥΘ ήταν έτοιμες.

Το τραίνο ξεκινούσε από τη Θεσσαλονίκη  με τελικούς  προορισμούς  τη Φλώρινα και την Κοζάνη, μέσω της διακλάδωσης

Αμυνταίου με βασικό προορισμό , αποκλειστικά την Πτολεμαϊδα, θα λέγαμε,  λόγω του φορτίου των μηχανημάτων για τα  εργοστάσια,  ΛΙΠΤΟΛ , ΔΕΗ και αργότερα , ΑΖΩΤΟΥΧΩΝ  ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ της ΑΕΒΑΛ. , δεδομένου ότι, χρόνος μεταφοράς και το κοστολόγιο δεν ευνοούσε το τοπικό εμπόριο, κάτι που φάνηκε μετά την ολοκλήρωση κατασκευής των εργοστασίων με συνέπεια  να χαρακτηριστεί και να τεθεί η κλειδαριά …

(Η διαδρομή, Θεσσαλονίκη-Πτολεμαΐδα, διαρκούσε 4 ώρες και είχε πολύ ενδιαφέρον!!)

Το τρένο αγκομαχούσε να ανέβει την ανηφόρα της Έδεσσας και διέσχιζε 12 τούνελ, υπήρχε και ένα βαγόνι κυλικείο, με σουβλάκια και γλυκά. Τα καλύτερα σουβλάκια όμως τα προμηθευόμασταν στη στάση του Άγρα, όπου, από τα παράθυρα, χέρι-χέρι αγοράζαμε τα σουβλάκια που είχαν  πολύ ποιο  ευχάριστη γεύση.

Ο σταθμός ήταν πάντα η πρώτη επιλογή για τις ημερήσιες σχολικές εκδρομές . Δεν υπάρχει ούτε ένας μαθητής του δημοτικού η και του Γυμνασίου, κατά την περίοδο λειτουργίας του,1952- 2010, που να μην πήγε εκδρομή στο σταθμό.

Το Δεκέμβριο του 2010, λόγω της ασύμφορης λειτουργίας του δρομολογίου, Αμύνταιο-Πτολεμαϊδα-Κοζάνη, .

Έτσι μετά από 58 χρόνια, ο σταθμός εγκαταλείφτηκε και απαξιώθηκε, δεδομένου ότι η γραμμή, Κοζάνης-Πτολεμαϊδος-Αμυνταίου έκλεισε), όπως μαρτυρεί και η φώτο μας Νο 2.

Σημείωση σύνταξη; Η περιγραφή, της πορείας του τρένου, ανήκει σε κάποιον άγνωστο μας μικρό, που , προφανώς, ταξίδευε συχνά με το τρένο , μας άρεσε και την δημοσιεύουμε όπως την βρήκαμε  και τον ευχαριστούμε, όποιος και αν είναι.

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team