Η απόφαση της κ. Βέττα και οι (αναμενόμενες) αντιδράσεις.
Η βουλευτής της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης κ. Καλλιόπη Βέττα έπαψε από προχθές ν’ ανήκει στο κόμμα με το οποίο εξελέγη στις εθνικές εκλογές του 2023, το ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία, και είναι πλέον μια ακόμα ανεξάρτητη βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου.
Όπως όλα δείχνουν ο επόμενος σταθμός της πολιτικής της σταδιοδρομίας θα είναι το νέο κόμμα του κ. Αλέξη Τσίπρα, η ΕΛ.Α.Σ. (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη).
Πότε θα γίνει αυτό και με ποιο τρόπο δεν είναι ακόμα γνωστό.
***
Η κ. Βέττα μπορεί ν’ αποχώρησε τώρα από το ΣΥΡΙΖΑ αλλά η αλήθεια είναι πως δεν είχε κρύψει ποτέ την πρόθεση της ν’ ακολουθήσει τον κ. Τσίπρα στο νέο του πολιτικό εγχείρημα.
Μια πρόθεση που γνώριζαν πολλοί και πέρα από τον κύκλο των στενών συνεργατών της.
***
Αν, λοιπόν, η πρόθεση της μετουσιωθεί και σε πράξη, τότε η λογική λέει πως θα τη δούμε να συμπεριλαμβάνεται και στο ψηφοδέλτιο που θα καταρτίσει η ΕΛ.Α.Σ. στην Π. Ε. Κοζάνης.
Εξάλλου, όπως είχαμε επισημάνει και σε προηγούμενο σημείωμα μας, η κ. Βέττα είχε καταφέρει να πάρει την πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και να κερδίσει τη μία και μοναδική έδρα στις προηγούμενες εκλογές.
***
Η απόφαση της κ. Βέττα να φύγει από το ΣΥΡΙΖΑ αλλά να παραμείνει στη Βουλή ως ανεξάρτητη δεν έγινε αποδεκτή από όλους τους πρώην συντρόφους της και ίσως από κάποιους ψηφοφόρους της.
Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει από τα σχόλια που είδαμε να κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ειδικά κάτω από την ανάρτηση στο προσωπικό της προφίλ της απόφαση της ν’ αποχωρήσει από το πρώην πλέον κόμμα της.
***
Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν και εκείνοι που την επαίνεσαν για την πράξη της δηλώνοντας ταυτόχρονα πως παραμένουν στο πλευρό της.
Το αν ήταν περισσότερα τα θετικά ή τα αρνητικά σχόλια είναι κάτι που δεν μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα.
***
Εξάλλου, έτσι συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις.
Θα υπάρξουν αυτοί που θα συμφωνούν και οι άλλοι που θα εκφράζουν τη διαφωνία τους.
Τελικός κριτής όμως κάθε τέτοιου είδους απόφασης είναι πάντα η κάλπη.
Από το τι θα βγάλει θα φανεί αν μια πολιτική απόφαση ήταν, τελικά, σωστή ή όχι.
Γιάννης Θεοφύλακτος: «Προσπαθώ να βρω έστω ένα ψήγμα πολιτικής σε όσα γίνονται.»
Ο κ. Γιάννης Θεοφύλακτος, πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Π.Ε. Κοζάνης, με ανάρτηση του στο προσωπικό του προφίλ στο facebook πήρε θέση για τα όσα γίνονται τις τελευταίες μέρες με τις αποχωρήσεις βουλευτών, η οποία έχει όντως ενδιαφέρον.
Γι’ αυτό και τη μεταφέρουμε αυτούσια: «Να καταλάβω τις ανεξαρτητοποιήσεις χωρίς παράδοση της βουλευτικής έδρας.
Διάφοροι λόγοι μπορεί να οδηγούν σε μία τέτοια επιλογή – ας μην είμαστε τόσο αυστηροί (αν και οι ίδιοι μπορεί να ήταν πολύ αυστηροί όταν κρίνανε τέτοιες περιπτώσεις).
Προσπαθώ, όμως, να βρω έστω ένα ψήγμα πολιτικής σε όσα γίνονται.
Έστω ένα ψήγμα.
Γιατί για πολιτική (πρέπει να) μιλάμε.
Ποιες είναι οι πολιτικές διαφωνίες της/του βουλευτή ή του κομματικού στελέχους με το πρώην κόμμα του που το κάνουν να προσχωρήσει σε έναν άλλο πολιτικό φορέα;
Πού και γιατί διαφωνούν;
Στις κοινωνικές πολιτικές; σε ό,τι αφορά την υγεία; την παιδεία; μήπως την εξωτερική πολιτική; στην οικονομία; σε τι;
Να πούνε: «δεν με εκφράζει η πολιτική του πρώην κομματικού μου φορέα στο τάδε ζήτημα και το θεωρώ τόσο σοβαρό που αποχωρώ και προσχωρώ στον άλλο πολιτικό φορέα που έχει την ορθή άποψη».
Τότε μάλιστα, θα ήταν μία πολιτική κίνηση.
Και κυρίως:
Αυτές τις υποτιθέμενες διαφωνίες, αυτές τις διαφοροποιήσεις τους, τις τόσο κρίσιμες και σημαντικές, που τους έκαναν να αποχωρήσουν, τις είχαν εκφράσει δημόσια κάποτε; σε μία ομιλία, σε ένα άρθρο, σε μία παρέμβαση, σε μία εκπομπή;
έστω: τις είχαν εκφράσει μέσα στα κομματικά όργανα; σε μία συνεδρίαση κάποιου περιφερειακού ή κεντρικού οργάνου;
Δεν νομίζω.
Ίσα – ίσα υποψιάζομαι ότι πολλοί από αυτούς που σήμερα αποχωρούν, θα ‘έπεφταν να φάνε’ όποιον ‘τολμούσε’ να αρθρώσει μία διαφορετική γνώμη από την εκάστοτε ηγεσία.
Α, ναι: επιπλέον, θα βγάζανε και το περιβόητο ‘αριστερόμετρο’ (πάει κι αυτό – φτάσαμε, δυστυχώς, να το αναπολούμε, μήπως το εφαρμόσει κάποιος στον εαυτό του).
Όταν όμως οι κινήσεις στην πολιτική, στερούνται πολιτικής ουσίας και νοήματος, αδυνατούν να εμπνεύσουν το σύνολο της κοινωνίας.
Και χωρίς πολιτική έμπνευση, δύσκολα να αντιμετωπίσει κανείς τα οργανωμένα συμφέροντα που έχουν ήδη δηώσει την χώρα».
