Με μια ανάρτησή του στο facebook, ο Σύλλογος Προστασίας Βεγορίτιδας, δίνει συνέχεια στην ανακοίνωση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας , σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται το κολύμπι στη λίμνη, μιας και δεν ανιχνεύθηκαν τοξίνες στα ψάρια. Ο Σύλλογος αφήνει αιχμές και ερωτηματικά για τις μετρήσεις.
Όπως γράφει χαρακτηριστικά:
“Είναι αλήθεια ότι σύμφωνα με διαπιστευμένο ειδικό εργαστήριο για τοξίνες κυανοβακτηρίων στη λίμνη Βεγορίτιδα τον Ιούλιο του 2014 αν ένας ενήλικας κολυμβητής κατάπιε ακούσια μόλις 2 κουταλιές της σούπας νερό και ένα παιδί ένα κουταλάκι του γλυκού νερό διατρέχει υψηλό κίνδυνο να εμφανίσει δυσμενείς 
επιπτώσεις στην υγεία ?
Είναι αλήθεια ότι ένας ενήλικας κολυμβητής στην Βεγορίτιδα τον Ιούλιο
του 2014 σε μία ημέρα λόγω των τοξινών των κυανοβακτηρίων ξεπέρασε την ημερήσια πρόσληψη ανεκτού ορίου σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας κατά 2192% και ένα παιδί κατά 13149% ?
Μήπως είναι το ίδιο εργαστήριο που μιλά σήμερα για πόσιμο νερό της Βεγορίτιδας?
Ποιες ενέργειες έγιναν μέχρι σήμερα από το ίδιο εργαστήριο και τις
αρμόδιες αρχές για την προστασία της δημόσιας υγείας ?”
Εντωμεταξύ, λίγες ώρες μετά ο σύλλογος εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση, κάνοντας λόγο για “θαύμα” και σημειώνοντας τα εξής:
“Θαύμα στη λίμνη Βεγορίτιδα
ΘΑΥΜΑ!!! Η αποκεντρωμένη διοίκηση Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας, ενημερώνει το κοινό ότι «έχουν εκλείψει οι λόγοι προληπτικής σύστασης αποφυγής κολύμβησης στην ΤΚ Αγίου Παντελεήμονα του δήμου Αμυνταίου». Αυτό από μόνο του αποτελεί ένα θαύμα. Ένα θαύμα που αναιρεί τις μετρήσεις του ίδιου φορέα και τις διαπιστώσεις του. Μετρήσεις σε βάθος χρόνου, που οδήγησαν στην σύσταση αποφυγής κολύμβησης με δελτία τύπου στις 25/07/2018. Η ανακοίνωση άρσης της απαγόρευσης κολύμβησης συνοδεύεται από τον εκθειασμό του εργαστηρίου που προέβει στις μετρήσεις, ως του “μοναδικού διαπιστευμένου εργαστηρίου στην Ελλάδα κι ένα από τα ελάχιστα στην Ευρώπη για τον προσδιορισμό κυανοτοξινών”.
Κι εδώ γεννούνται ερωτήματα!
Γιατί συμβαίνει άραγε αυτό; Δεν απαξιώνονται τα μη διαπιστευμένα πανεπιστημιακά εργαστήρια της χώρας μας και της Ευρώπης καθώς αυτά είναι ο χώρος όπου παράγεται και διαδίδεται η γνώση; Αυτός είναι ο χώρος που προετοιμάζει τους αυριανούς επιστήμονες που θα στελεχώσουν τα αυριανά «διαπιστευμένα εργαστήρια». Και οι χιλιάδες εργασίες είτε από επιστήμονες στην Ευρώπη, είτε στην Ελλάδα, χωρίς διαπιστευμένα εργαστήρια, με μακρόχρονη εμπειρία και γνώση, που δεν έχουν ανάγκη καμιάς εμπορευματικής διαπίστευσης της γνώσης, γιατί απλά υπηρετούν την γνώση στην ανάγκη της κοινωνίας και όχι του όποιου συμφέροντος, καίγονται στην πυρά; H διαπίστευση αφορά στη μέτρηση των συγκεκριμένων κυανοτοξινών και όχι στη δειγματοληψία ή στην επιστημονική ερμηνεία των αποτελεσμάτων. Η συγκεκριμένη αναφορά αφορά στη μεταφορά αποτελεσμάτων από τα διαπιστευμένα όργανα ανάλυσης σε μια ΤΕΧΝΙΚΗ και όχι πλήρη επιστημονική αναφορά, δηλαδή να ερμηνεύσει τα αποτελέσματά της, και γι’ αυτό μάλλον γεννά περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα προσπαθεί να απαντήσει.
Τα ερωτήματα λοιπόν παραμένουν αμείλικτα. Πώς και γιατί εξαφανίστηκαν οι κυανοτοξίνες και το νερό της λίμνης ως δια μαγείας εμφανίζεται ως πόσιμο; Δεν ήταν οι δικές τους μετρήσεις που για τον Ιούλιο του 2014 του ιδίου εργαστηρίου, το νερό της Βεγορίτιδας εμφάνιζε τιμές στις τοξίνες κυανοβακτηρίων που ξεπερνούσαν το ημερήσιο ανεκτό όριο για τους κολυμβητές σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας έως και 13149%; Δεν ήταν οι ίδιοι εξουσιοδοτημένοι «ειδικοί» που τον Ιούλιο του 2018 έδωσαν τιμές κυανοβακτηρίων υψηλότερες απ αυτές του Ιουλίου του 2014;
Και ξαφνικά δεν υπάρχουν τοξίνες, δεν υπάρχουν τοξικά κυανοβακτήρια, όλα καλά, το νερό ήταν διαυγές τον Ιούνιο και από τον Ιούλιο σχεδόν πόσιμο. Πάνω απ όλα η κοινωνική ειρήνη κι ο εφησυχασμός. Εξαλείφθηκαν οι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία και οι αιτίες που γεννούν το πρόβλημα, μέσω μιας παρακολούθησης και μιας ανάλυσης? Υπάρχει άλλη αντίστοιχη περίπτωση καταγεγραμμένη στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία; Μπορούν να εγγυηθούν τόσο το διαπιστευμένο εργαστήριο όσο και η περιφέρεια, βάσει των αποτελεσμάτων αυτών, ότι εάν κάποιος καταναλώσει, ακούσια ή εκούσια, το νερό τη λίμνης δεν θα υπάρξει πρόβλημα υγείας που να σχετίζεται με τις τοξίνες αυτές? Και αν ναι, σε τι συνίστανται αυτές οι εγγυήσεις?
Δεν υπάρχουν πια οι τόνοι λυμάτων του Σολού, δεν υπάρχει η τροφοδοσία από την λίμνη Πετρών με τοξικά κυανοβακτήρια, άρα δεν υπάρχει και η ανάγκη λήψης μέτρων για την καταπολέμηση των αιτιών που γεννούν το περιβαλλοντολογικό έγκλημα στη Βεγορίτιδα; Έτσι μπορεί η Περιφέρεια να ανοίγει διάπλατα τα ρέματα με τα λύματα προς τον Σολού, η πολιτεία να νίπτει τας χείρας της, παρακολουθώντας άπρακτη την εξέλιξη, η χώρα να έχει προσπεράσει τον κίνδυνο επιβολής προστίμων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί άφησε να μολυνθούν 2 περιοχές Νatura ενώ δεν έλαβε προληπτικά μέτρα για τη δημόσια υγεία? Oι τοπικές κοινωνίες να συνεχίζουν την απραξία τους, ώσπου τον επόμενο Μάη – Ιούνη η λίμνη να ξαναπρασινίσει και να μας ξαναεκπλήξει όλους μετατρέποντας μας σε βιολόγους καφενείου?
Το πρόβλημα της Βεγορίτιδας δεν ξεπερνιέται μ αφορισμούς και καθησυχαστικές ανακοινώσεις. Δεν ξεπερνιέται με συσκέψεις που συγκαλεί έκαστος των εμπλεκομένων με ιδιοτελή κριτήρια. Καλούμε το υπουργείο περιβάλλοντος να πάρει επιτέλους θέση. Ήδη έχει αναβάλλει μία σύσκεψη για την Βεγορίτιδα που είχε ανακοινώσει για τις 10 Οκτωβρίου. Ας γίνει τώρα από το καθ ύλην αρμόδιο υπουργείο μια ευρύτερη σύσκεψη για την σωτηρία της Βεγορίτιδας με συμμετοχή εμπλεκόμενων φορέων, επιστημόνων εξειδικευμένων και αναγνωρισμένων σε διεθνές επίπεδο. Εκεί να παρουσιαστούν και να κριθούν όλα τα στοιχεία για την Βεγορίτιδα. Καλούμε τους τοπικούς βουλευτές που έχουν στηρίξει το Σύλλογό μας, να συμβάλλουν στην άμεση διεξαγωγή της σύσκεψης αυτής για την σωτηρία της λίμνης. Δεν υπάρχει χρόνος για άλλες αναβολές.
Πάγια θέση του συλλόγου μας ήταν η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στον έλεγχο κάθε κίνησης για την προστασία της Βεγορίτιδας. Στο όνομα των νεκρών πουλιών που περιμαζέψαμε, στο όνομα των παιδιών που πρέπει να τους παραδώσουμε μια λίμνη καθαρότερη απ αυτή που μας παραδόθηκε.”
