‘——Ασφαλώς ξέρουμε πως δεν είναι εθνική πρωτοτυπία, γιατί όχι μόνον τώρα εκχωρήσαμε κυριαρχικά μας δικαιώματα στους δανειστές μας (ευτυχώς όχι με την ενισχυμένη πλειοψηφία της βουλής των 180 και αυτό είναι ακόμη παρήγορο) αλλά και αρκετά παλιότερα, μετά τη λήξη του 2ου παγκοσμίου πολέμου με τη συμφωνία COOPER η Ελληνική Κυβέρνηση του 1948 εκχώρησε όλα τα δικαιώματα έρευνας των ορυκτών μας θησαυρών σε αμερικάνικες επιχειρήσεις. Η συμφωνία αυτή έληξε στις 31/12/2010. Εξήντα δύο (62) χρόνια δηλαδή είμασταν απενεργοποιημένοι και αδρανοποιημένοι παρόλα τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου – περισσότερα από 900 εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο στη βραχονησίδα Μπάμπουρας ανατολικά της Θάσου – ουρανίου, αερίου, χρυσού στην Κρήτη, στο Αιγαίο, στην Χαλκιδική, στο Ιόνιο και αλλού, Από τώρα και στο εξής πώς θα γίνει όλος αυτός ο δημόσιος πλούτος να μην εξανεμιστεί σε πολυεθνικές και άλλους μνηστήρες, για να μην γίνει η Ελλάδα η σκλάβα της Ευρώπης, αλλά ο τροφοδότης ήλιος της; Eίναι θέμα χρόνου κι όλες οι συμφωνίες θ αποκαλυφθούν.
—– Στην συμμαχική συνδιάσκεψη του 1953 στο Λονδίνο συμφωνήθηκε για τους Γερμανούς να μην καταβάλουν τα χρέη τους, τις αποζημιώσεις τους δηλαδή κατοχής . Για την Ελλάδα υπολογίζονται οι οφειλές τους στα 160-172 δισεκατομμύρια ευρώ και είναι αυτά που χρωστούν οι Γερμανοί για τις λεηλασίες σπιτιών και μαγαζιών, για θανάτους, για εμπρησμούς και άλλες βιαιοπραγίες .¨Για όλες αυτές τις οφειλές των Γερμανών προς την πολύπαθη χώρα μας ασφαλώς ούτε φωνή ούτε ακρόαση μέχρι το έτος 1990 οπότε και με την υπογραφή της συμφωνίας Ειρήνης που έγινε στην Μόσχα, οι Γερμανοί πήραν μία παράταση άλλων πέντε (5) ετών. Και φτάνουμε αισίως στο 1995. Από το έτος 1995 και εφεξής ζούμε βέβαια στην μέθη της κατανάλωσης, της ευμάρειας και της επίπλαστης ευημερίας. Ούτε κουβέντα. Κι ερχόμαστε με το Μνημόνιο και το άρθρο 7 αυτού να δώσουμε τη χαριστική βολή και να δεχτούμε το εξής “ Ολες οι πληρωμές που θα πραγματοποιηθούν από την δανειολήπτρια (Ελλάδα), καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξης ανταπαίτησης (π.χ γερμανικές αποζημιώσεις) …….για όλη τη διάρκεια της παρούσας συμφωνίας… Με τα χεράκια μας βγάλαμε τα ματάκια μας όπως θα ‘λεγε και ο θυμόσοφος λαός.
—–Μήπως κανείς διαφωνεί πως όλοι οι επιβαλλόμενοι φόροι επί δικαίων και αδίκων, όλες αυτές οι εξοικονομήσεις από τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων, δεν κατευθύνονται και μόνον προς τη διάσωση των τραπεζών και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, που πρέπει να γεμίσουν τα ταμεία τους με τα χρήματα των φορολογουμένων πολιτών; Γιατί υπάρχει στενή συνεργασία πολιτικών και τραπεζιτών. Στενές συνεργασίες που αποτυπώνονται σε ολέθριες για τους πολίτες συμφωνίες. Την κρίση που περνάμε σήμερα πυροδότησε η ασυδοσία και η ξέφρενη κερδοσκοπία των αμερικάνικων τραπεζών. Οι φούσκες των ακινήτων στην Αμερική ήταν η γενεσιουργός αιτία όλων των μετέπειτα δεινών. Διότι δίναν δάνεια για ν αγοράσουν σπίτια, όλοι μα όλοι, χωρίς να ελέγχουν την ικανότητα προς αποπληρωμή των στεγαστικών δανείων. Με συνέπεια και πακτωλός χρημάτων από τις τράπεζες να εξανεμιστεί και στο τέλος άστεγοι να μείνουν οι δανειολήπτες, αλλά τα στελέχη των τραπεζών να θησαυρίζουν από τους “τζίρους”. Ποιός όμως ενθάρρυνε αυτά τα καταστροφικά τραπεζικά παιχνίδια; O Μπίλ Κλίντον σε συμφωνία με το Κογκρέσο. Οι οποίοι κατήργησαν το νόμο GLASS SEAGALL με τον οποίον ήλεγχε η Κυβέρνηση τις δραστηριότητες των τραπεζών και άνοιξαν την πύλη για να μπουν ελεύθερα η ασύδοτη κερδοσκοπία και υψηλά ρίσκα. Έτσι οδηγηθήκαμε στην σφοδρή κρίση του 2007. Απ αυτήν τη συμφωνία βέβαια ο Πρόεδρος Κλίντον δεν θα’βγαινε ζημιωμένος. Αργότερα για διαλέξεις που έδινε, κέρδισε, από την Goldman Sachs 650.000 δολ. και από την Citιgroup άλλα 250.000 δολ. Ήταν ένας λαοπρόβλητος ηγέτης. Σαν τόσους άλλους.
Γράφει η Αθηνά Τερζοπούλου
Συμ(βολαιο)φωνιογράφος (πρ.Δημ. και Νομαρχ.Συμβ.)
