Πρωί Κυριακής 28ης Οκτωβρίου στην Αλεξανδρούπολη, περιμένοντας τη φίλη μου που ξεκίνησε εχθές από Πτολεμαίδα, με σκοπό να έρθει εδώ και να με πάρει, με όλα μου τα έργα!
Έξω φυσά, λυσσομανά με πολλή υγρασία, η θάλασσα ακούγεται φουσκωμένη! Τα φύλλα των δέντρων κινούνται πέρα δώθε, και δίπλα η λειτουργία της Αγίας Κυριακής, πενήντα βήματα μακριά…
Σήμερα, ξημέρωσε Εθνική εορτή! Παρελάσεις παντού, εορτασμός της ημέρας, κι εγώ έχω την σκέψη μου αλλού! Στην επιστροφή που θα γίνει αύριο και το νόημά της!!!
Παρασκευή 2 Νοέμβρη 2012, εγκαίνια…Κυριακή 4 Νοέμβρη, δεύτερα εγκαίνια…Τρεις εισηγήσεις με εργαστήρια για εκπαιδευτικούς και το κοινό! Βαρύ το πρόγραμμα…
Από μικρό παιδί, συνήθισα να φεύγω από την γενέθλια πόλη!
Ο πατέρας μου με έστειλε Αθήνα, στη θεια μου, για να έχω μια καλύτερη παιδεία. ΄Ετσι, πολύ μικρή ακόμη, έπρεπε να φύγω για πρώτη φορά…
Από τότε συνήθισα να φεύγω…Η Πτολεμαίδα έγινε συνήθεια, Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρι…Επιστρέφοντας στην οικογένειά μου, επέστρεφα στο κανονικό, στην οικογενειακή ζωή!
Η Α΄ Λυκείου, μέσα στην εφηβεία, με βρήκε να έχω επιστρέψει στην Πτολεμαίδα, για ένα χρόνο…Τότε εκδηλώνονταν δειλά και τα πρώτα μας φλερτ! Μετά, επιστροφή και πάλι στην Αθήνα, για να βγάλω το Λύκειο και δεν επέστρεψα ολοκληρωτικά ποτέ ξανά!
Μετά το τέλος των σπουδών στην ΑΣΚΤ Αθήνας, ήμουν έτοιμη για το πιο μεγάλο φευγιό! Στα 28 μου χρόνια, έφευγα για το Μόναχο, με όλα μου τα έργα, μια βαλίτσα με ρούχα, και δυο κούτες με υλικά και τα απαραίτητα βιβλία…Μεγάλη περιπέτεια…
Δεύτερες σπουδές Παιδαγωγικής της Τέχνης, χωρίς καμία οικονομική βοήθεια από το σπίτι, όντας στα χέρια του Θεού, προστάτη της τέχνης…
Η υποτροφία από την ΑΣΚΤ ήρθε δύο χρόνια μετά, αφού είχα κάνει την πρώτη μου ατομική έκθεση, στη βιβλιοθήκη του Κάουφμπόυρεν.
Χωρίς λεφτά, μα με αστείρευτη πίστη, αγάπη και ενθουσιασμό, ερμηνεύοντας τα λόγια του πατέρα μου για μη βοήθεια, ως ευλογία..
Ως πρωτότοκος από 4 αδέλφια, στα 28 μου, έπρεπε να πάρω πλέον απόλυτα την ζωή στα χέρια μου…
Αυτή η φυγή ήταν η πιο δύσκολη…Παραιτήθηκα από τα προνόμιά μου στην οικογένεια, τον διορισμό σαν καθηγήτρια στο Δημόσιο και μια κανονική ζωή στην Ελλάδα, με τους φίλους μου σε Πτολεμαίδα και Αθήνα, συνοδοιπόρους στην ζωή και την τέχνη.
Πολλά δάκρυα έπεσαν τότε…Το μυαλό και η ψυχή μου είχε ανοίξει από το φως που ζωγράφιζα στα τοπία των Δελφών και του Όσιου Λουκά, στη Φθιώτιδα, και αισθανόμουνα την ανάγκη να μελετήσω βαθύτερα την τέχνη, αλλά και να αποκτήσω γνώσεις που θα με βοηθούσαν να στηρίξω την αναγκαιότητα της ύπαρξής μου ως καλλιτέχνης, όχι μόνο ως κάποιου που φτιάχνει ωραίους πίνακες για τα σαλόνια, αλλά και που μπορεί να μεταφέρει στους γύρω του και κυρίως στα παιδιά μηνύματα σημαντικά, αναγκαία για την επιβίωσή μας ως αυτούσιες ατομικές προσωπικότητες!
Έφυγα λοιπόν, αφήνοντας ότι αγαπούσα πίσω, πιστεύοντας ότι έπρεπε να το κάνω εκείνη την στιγμή!
Η επιστροφή στην Ελλάδα έγινε 8 χρόνια μετά, με την πρόσληψή μου στο Δημοκρίτειο, για την θέση ειδικού καθηγητή για τα Εικαστικά, στο ΠΤΔΕ της Αλεξανδρούπολης!
Η μητέρα μου υποδέχθηκε τέλη Οκτωβρίου του 1998 τα πράγματά μου με κλάματα…Και κάπου στην Αλεξανδρούπολη, μπροστά στη θάλασσα του Αιγαίου, σε ένα μπαλκόνι, δάκρυζα και εγώ τότε χωρίς να ξέρω το γιατί!…
Είχα νοικιάσει ένα διαμέρισμα απέναντι από το σπίτι μας και πηγαινοερχόμουν κάθε δεκαπέντε ημέρες μέχρι τον επόμενο Ιούνιο…
Από τότε εγκαταστάθηκα πλήρως στην Αλεξανδρούπολη και για 13 ολόκληρα χρόνια μέχρι σήμερα.
Ακόμα ηχούν μέσα μου τα λόγια της μητέρας: ¨Όταν είδα να ξεφορτώνουν τα πράγματά σου, έκλαιγα γιατί είπα, αυτά είναι η ψυχή της!¨
Από τότε, και συνολικά 22 χρόνια που τελείωσα την ΑΣΚΤ Αθήνας, η Πτολεμαίδα δεν είδε ποτέ έργα μου σε έκθεση…
Τώρα, με την ευκαιρία του εορτασμού των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης, για πρώτη φορά, θα έχω τη χαρά να εκθέσω έργα μου σε αναδρομική παρουσίαση!
Στο μεταξύ, μεσολάβησαν ήδη τέσσερις ατομικές εκθέσεις σε Αλεξανδρούπολη και Ξάνθη, και ακολουθεί η Δράμα τον ερχόμενο μήνα…
Ξεκίνησα με τις εκθέσεις από τον Μάιο του 2011, αρχίζοντας από την Artgallery της Αλεξ/πολης. Και για την πόλη που ζω, ήταν η πρώτη φορά που με έβλεπε σαν ζωγράφο…
Στο μεταξύ, έφτιαξα μια Ιστοσελίδα στο Ίντερνετ, την www.pavlidou-artgallery.gr και άρχισα να αρθρογραφώ στο τοπικό blogspot του Έβρου gatzoli. Άρθρα μου δημοσιεύονται τελευταία και στην εφημερίδα Πτολεμαίος…
Εφέτος στις 9 Νοέμβρη, κλείνουν 3 χρόνια από τότε που έφυγε η μητέρα μου και 11 χρόνια από την έξοδο του πατέρα μου και της Θείας μου!
Όλοι αυτοί θα χαιρόντουσαν να είναι παρόντες στην πρώτη ατομική παρουσίαση της δουλειάς μου!
Ξέρω ότι με περιμένουν πολλοί φίλοι και αυτό μου δίνει χαρά και μου ελαφρύνει την ψυχή από την δυσκολία του εγχειρήματος!
Αγαπητοί μου φίλοι και φίλες!
Τα έργα μας, για εμάς που εκφραζόμαστε δημιουργικά, είναι η Ψυχή μας, το Πνευματικό μας σώμα!
Η Πτολεμαίδα θα δει όλο το καλλιτεχνικό της δυναμικό ταυτόχρονα σε τρεις εκθέσεις! Τους ερασιτέχνες της στο Πνευματικό Κέντρο, τους 33 Πτυχιούχους της ΑΣΚΤ στη Σχολή της Δημοτικής Αστυνομίας (όλοι τελείωσαν μετά από εμένα), και το έργο μου σε δύο εκθέσεις, στην γκαλερί 512 του Σάββα Βουνοτρυπίδη, και στη Σχολή της Δημοτικής Αστυνομίας επίσης!
Τα εγκαίνια στην αναδρομική παρουσίαση του έργου μου θα γίνουν Παρασκευή 2 Νοέμβρη στις 8.30 το βράδυ, με τη συμμετοχή του μουσικοσυνθέτη Παντελή Παυλίδη, ο οποίος θα μας παίξει Αρχαία Ελληνική και Ποντιακή Λύρα….
Την Κυριακή 4 Νοέμβρη θα παρουσιαστεί η έρευνα πάνω στην Αυτοπροσωπογραφία, που έγινε στην Ακαδημία Εικαστικών Τεχνών του Μονάχου, με την ευκαιρία της Διπλωματικής μου εργασίας.
Πρόκειται για 20 μετωπικά πορτρέτα που ζωγράφισα με λάδι πάνω σε χαρτί, μπροστά στον καθρέφτη, ένα κάθε ημέρα…
Έπρεπε να παρατηρώ, να σκέφτομαι και εκτός της ζωγραφικής, να καταθέτω τις σκέψεις μου σε γραπτή εργασία…
Παράλληλα από τις 6-9 το βράδυ, θα παρουσιάσω το Θέμα: Ο ρόλος του Πορτρέτου στην Ιστορία των Εικαστικών Τεχνών και θα ακολουθήσει εργαστήριο πορτρέτου για μικρούς και μεγάλους!
Την Τετάρτη 31 Οκτώβρη, 6-9 το βράδυ, στη Σχολή της Δημοτικής Αστυνομίας, θα παρουσιάσω το θέμα: Το παιδί στη ζωγραφική του Πάμπλο Πικάσο, και θα ακολουθήσει εργαστήρι προσέγγισης της μοντέρνας τέχνης για μικρούς και μεγάλους!
Την Παρασκευή 2 Νοέμβρη, 12-3 το μεσημέρι, στο Εργαστήριο του Β΄ Λυκείου, θα παρουσιάσω το θέμα: Βιωματική Προσέγγιση του έργου τέχνης και εργαστήριο για μικρούς και μεγάλους!
Σας καλούμε λοιπόν, με την ευκαιρία του εορτασμού των 100 χρόνων από τη απελευθέρωση της πόλης, να βγείτε από τα σπίτια και να μας τιμήσετε με την παρουσία σας! Σας περιμένουμε!!!!
Με τιμή, η ζωγράφος,
Μαριάννα Παυλίδου
