- Στον Τάραντα, στο Museo Nazionale Archeologico, της Ιταλίας ευρίσκεται απουλικός κρατήρας, του 410 π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, στον οποίο (κρατήρα) υφίσταται αγγειογραφία. Σε αυτήν εικονίζεται σκηνή από την γέννηση του Διονύσου. Είναι το θαύμα της γέννησης του Διονύσου. Από τον μηρό του θεού Δία βγαίνει στο φως ο μικρός θεός Διόνυσος στεφανωμένος. Έκθαμβος ο θεός Πάνας παρακολουθεί από ψηλά όσα συμβαίνουν. Παρευρίσκονται, αριστερά, η θεά Αφροδίτη με τον φτερωτό θεό Έρωτα, δεξιά, ο θεός Απόλλων με την Άρτεμιν, χαμηλότερα, ο θεός Ερμής, οι Νύμφες και ένας Σάτυρος, ακόλουθος του νεογέννητου Διονύσου. Στον λαιμό του κρατήρα εικονίζεται σκηνή Κενταυρομαχίας.
Στην κώμη (χωριό) Πλατανιά του Δημοτικής Ενότητος Νεαπόλεως του Δήμου Βοϊου της Περιφερειακής Ενότητος Κοζάνης ευρέθη ακέφαλο αγαλμάτιο του θεού Πάνα ( ο Παν – ανός) του τραγοπόδαρου, του φέροντος πόδας τράγου. Το αγαλμάτιο τούτο είναι Ελληνιστικής Εποχής, (323 π.Χ., θάνατος Μεγάλου Αλεξάνδρου – 31 π.Χ., ναυμαχία στο Άκτιο, μεταξύ του Οκταβιανού, του Ρωμαίου Αυτοκράτορος Αυγούστου, από την μία πλευρά, και του Αντωνίου μαζί με την βασίλισσα της Αιγύπτου Κλεοπάτρα από την άλλη πλευρά).
Ο Πάνας ήτο μυθικός θεός των βοσκών και των αρχαίων Ελλήνων Μακεδόνων, γεωργοκτηνοτροφική η περιοχή της αρχαίας και νυν Δυτικής Μακεδονίας και όλης της Ελληνικής Μακεδονίας (αρχαίας και νυν). Επίσης ο θεός Πάνας ήτο μυθικός θεός και της Πελοποννήσου και δη της Αρκαδίας. Ήτο υιός του θεού Ερμή. Είχε ανθρώπινο σώμα μέχρι την μέση του σώματός του, και πόδια, αυτιά (αφτιά) και κέρατα τράγου.
Το εν λόγω ακέφαλο σώμα του θεού Πανός (Πάνα) κοσμεί και στολίζει την Αρχαιολογική …..Συλλογή !! Κοζάνης. Τι κρίμα.. Συλλογή!! Έχω και εγώ συλλογή …γραμματοσήμων.
Πότε θα αποκτήσουμε Αρχαιολογικό Μουσείο Κοζάνης ;
Ακούει η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Πολιτισμού ;
Το θέμα είναι ότι και οι τοπικοί Φορείς, οι πολιτικοί (Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας – Δήμος Κοζάνης) καθώς και οι Επιστημονικοί, οι Πολιτιστικοί, οι Αθλητικοί του Νόμου Κοζάνης καθεύδουν. Δυστυχώς. Εκφράζω τον ψυχικό μου πόνο και την λύπη μου..
Ο αρχαίος Έλλην Μακεδών ρήτωρ και φιλόσοφος Αριστοτέλης έλεγε στα Ηθικά Νικομάχεια : «Το γαρ έαρ ούτε μία χελιδών ποιεί ούτε μία ημέρα» (= Την Άνοιξη δεν την κάνει, δεν την φέρνει, ούτε ένα χελιδόνι ούτε μόνο μία ημέρα). Ο λαός μας λέγει : «΄Ενας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη».
Το εν λόγω σπουδαίο ακέφαλο αγαλμάτιο, που ευρέθη στην Καστανιά Κοζάνης, παριστάνεται άνωθεν του τίτλου της παρούσης δεκάδος Γλυπτών – Αγγείων 351-360 .
Συνεχίζω το κείμενό μου :
Ο Διόνυσος γεννήθηκε ή μάλλον ξαναγεννήθηκε από τον μηρόν του Δία, εξ ού και το επίθετον του «μηρροραφής». Ο πατέρας του, Δίας, τον έραψε στον μηρό του για να ολοκληρωθεί η κύηση, μετά τον θάνατο της μητρός του Σεμέλης. Η Σεμέλη ήτο μυθική θυγατέρα του βασιλέως των Θηβών Κάδμου και της Αρμονίας, μητέρα του Διονύσου από τον Δία.
- Στο Μουσείο Λούβρου (Louvre) στο Παρίσι της Γαλλίας υπάρχει αμφορέας, του 550 π.Χ.-540 π.Χ., μελανόμορφου ρυθμού, στον οποίον (αμφορέα) υπάρχει μελανόμορφη αγγειογραφία. Στην αγγειογραφία τούτη εικονίζεται στο κέντρο ο θεός Δίας, ο οποίος είναι καθισμένος στον βασιλικό θρόνο του και κρατάει με το αριστερό χέρι του το βασιλικό του σκήπτρο και με το δεξιό χέρι του κεραυνό. Από το κεφάλι του ξεπηδάει η κόρη του θεά Αθηνά πάνοπλη, κρατώντας την ασπίδα της, παρουσιαζομένη – εμφανιζομένη ως κόρη πανέμορφη, σοφή και ανδρεία. Στην παράσταση τούτη αποτυπώνεται το λαμπρό μεγαλείο του ολυμπιακού πάνθεου. Ο Δίας φοβούμενος μήπως επαληθευθεί η προφητεία πως η σύζυγός του Μήτις μετά την γέννηση του πρώτου παιδιού τους που θα ήτο κορίτσι, θα γεννούσε υιό που θα ήταν καλύτερος του Δία και θα τον εκθρόνιζε, κατάπιε την σύζυγό του Μήτιν, η οποία ήτο η πρώτη, με αποτέλεσμα, εκ της καταπόσεως, να εμφανίσει ο ίδιος ισχυρούς πονοκεφάλους, οι οποίοι εξέλιπον με το ξεπήδημα της κόρης του Αθηνάς εκ της θραυσθείσης υπό του Ηφαίστου με σφυρί κεφαλής του. Στην εικονιζόμενη παράσταση εικονίζεται πίσω από τον καθήμενο Δία ο θεός Ποσειδών με την τρίαινά του. Παρούσα στη «γέννηση», ουσιαστικά το ξεπήδημα, της Αθηνάς ήτο και η Ειλειθυία, η οποία ευρίσκεται μπροστά στον Δία και δεν θα μπορούσε να λείπει από «τοκετό». Βλέπε ανηρτημένη στο διαδίκτυο δεκάδα 331-340, σύμβολο 331.
Ο Ήφαιστος γεννήθηκε από την Ήρα με παρθενογένεση, κατά την επικρατέστερη μυθολογική παράδοση, όπως αναφέρει ο Ησίοδος στην Θεογονία του. Η Ήρα τον γέννησε μόνη της, χωρίς την συμβολή του Δία, ως αντίδραση και από ζήλεια, επειδή ο Δίας είχε γεννήσει μόνος του την Αθηνά. Κατά τον Όμηρον ο Ήφαιστος ήτο παιδί του Διός και της Ήρας.
- Στο Λένιγκραντ, Ermitage, της Ρωσίας ευρίσκεται λήκυθος, του 490 π.Χ., λευκού βάθους. Στο εσωτερικό της ληκύθου αυτής υπάρχει αγγειογραφία. Στην αγγειογραφία αυτή λευκού βάθους παριστάνεται η θεά Άρτεμις. Η πανέμορφη θεά Άρτεμις, κόρη του Δία και της Λητούς, γνωρίζουμε πως άλλοτε εμφανίζεται ατίθαση και άγρια και άλλοτε τρυφερή και προστατευτική. Η ίδια έτρεχε στα βουνά, στα δάση, στις λαγκαδιές, για να κυνηγήσει άγρια ζώα ή για να προστατεύσει τα νεογέννητά τους. Στην εν λόγω παράσταση – εικόνα η θεά έχει στεφάνι εκ φύλλων στα μαλλιά της κεφαλής της και κοσμήματα. Η ίδια φέρει νεβρίδα (= δέρμα νεογνού μίας ελάφου) επάνω από το με πτυχές ιμάτιό της. Στην πλάτη της φέρει κρεμασμένο γωρυτό (= θήκη τόξου, φαρέτρα). Στο αριστερό της χέρι κρατάει φιάλη σπονδής. Το δεξιό χέρι της το προσεγγίζει τρυφερά προς το ράμφος ενός με μακρύ λαιμό κύκνου που εικονίζεται εμπρός της
- Στην Βοστώνη, Museum of Fine Arts, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ευρίσκεται κρατήρας, του 470 π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, ο οποίος (κρατήρας) φέρει αγγειογραφία. Στην ερυθρόμορφη τούτη απεικόνιση εικονίζεται η θεά Άρτεμις. Η θεά Άρτεμις, όπως και ο αδελφός της Απόλλων, ήταν αδυσώπητη προς τους ανθρώπους οι οποίοι ασεβούσαν απέναντι στους θεούς. Για τον λόγο αυτόν και τον Ακταίωρα, που την αντίκρυσε γυμνή να λούζεται σε ρέματα του Κιθαιρώνα, τον τιμώρησε σκληρά. Τον μεταμόρφωσε σε ελάφι και έστειλε τα σκυλιά του εναντίον του να τον κατασπαράξουν με μανία, με μένος. Στην προκείμενη παράσταση η θεά Άρτεμις εξαπολύει τα αλάνθαστα βέλη της προς τον Ακταίωρα, ενώ τα σκυλιά του τον κατατρώγουν με ασυγκράτητη ορμή. Το ένα σκυλί σκίζει το λαιμό του, ένα άλλο την κοιλιά του, ένα τρίτο το πόδι του και ένα τέταρτο ορμά προς το υψωμένο χέρι του.
- Στο Λονδίνο, στο British Museum, της Αγγλίας ευρίσκεται υδρία, γύρω στα 450 π.Χ.-440 π.Χ., με αγγειογραφία ερυθρόμορφου ρυθμού. Στην ερυθρόμορφη τούτη αγγειογραφία παριστάνεται ο θεός Απόλλων. Ο ίδιος έχει δάφνινο στεφάνι στα μαλλιά και κλαδί δάφνης στο χέρι και δείχνει να κυνηγάει μια κοπέλα. Ο θεός Απόλλων είχε αγαπήσει πολλές νέες, Νύμφες και Μούσες. Αριστερά εικονίζεται ο θεός Ερμής με το φτερωτό του άρμα.
- Στο Μόναχο, στο Staatliche Antikensammluhgen, της Γερμανίας ευρίσκεται κύλιξ, του 460 π.Χ.-450 π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, στο εσωτερικό της οποίας κύλικος υπάρχει αγγειογραφία ερυθρόμορφη. Στην απεικόνιση της αγγειογραφίας αυτής παριστάνεται ο θεός Απόλλων.
- Στην Φλωρεντία, στο Museo Archeologico, της Ιταλίας ευρίσκεται κρατήρας, του 570 π.Χ., μελανόμορφου ρυθμού, στον οποίο υπάρχει αγγειογραφία. Στην μελανόμορφη τούτη αγγειογραφία παριστάνεται πάνοπλος ο θεός Άρης, θεός του πολέμου. Ο ποιητής Αισχύλος τον παρομοιάζει με τελώνη που στήνει την ζυγαριά του στο πεδίο της μάχης και ανταλλάσσει τα σώματα των ανδρών με λίγη στάχτη.
- Στο Μόναχο, Staatliche Antikensammluhgen, στην Γερμανία ευρίσκεται κύλιξ του 460 π.Χ.-450 π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, στο εσωτερικό της οποίας ευρίσκεται αγγειογραφία. Στην απεικόνιση της ερυθρόμορφης αυτής αγγειογραφίας παριστάνεται σκηνή από την τιμωρία του Γίγαντα Τιτυού. Παριστάνεται ο θεός Απόλλων ως τιμωρός του υβριστή Τιτυού. Ο Απόλλων κρατάει στο αριστερό χέρι του τόξο και δύο βέλη. Ο ίδιος στο δεξιό χέρι του κραδαίνει το ξίφος του κατά του Τιτυού, ο οποίος γονατιστός τον ικετεύει να τον λυπηθεί. Στην σκηνή παριστάνεται χαριτωμένη και λυγερόκορμη και μία γυναίκα, η οποία ανασύρει το πέπλο της και το μαντήλι της κεφαλής της. Προφανώς είναι η αδελφή του Απόλλωνα, η Άρτεμις. Ο Τιτυός, ήτο υιός του Δία, Γίγαντας, τον οποίο σκότωσαν από κοινού η Άρτεμις και ο Απόλλων.
- Στο Λονδίνο, στο British Museum, στην Αγγλία ευρίσκεται κύλιξ λευκού βάθους, του 470 π.Χ.-460 π.Χ., στο εσωτερικό της οποίας υπάρχει αγγειογραφία. Στην αγγειογραφία τούτη λευκού βάθους παριστάνεται η θεά Αφροδίτη επάνω σε χήνα ή κύκνο, τα ιερά πουλιά της, και ταξιδεύει στον ουρανό, αιωρείται στους αιθέρες. Κρατάει στα χέρια της ένα μεγάλο κλαδί, σύμβολο της δύναμής της και της δύναμης του έρωτος.
- Στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι της Γαλλίας ευρίσκεται το άγαλμα της «Αφροδίτης της Μήλου», τέλη του 2ου αιώνος π.Χ. (130 π.Χ.-100 π.Χ.). Για τη θεά Αφροδίτη ομιλεί ο Όμηρος στην Ιλιάδα του. Αναφέρεται στην λάμψη των οφθαλμών της, στον υψηλό κομψό λαιμό της και στα στητά στήθη της. Οι χάρες αυτές αποδίδονται και στο εν λόγω άγαλμα της θεάς με την θεϊκή ομορφιά και το θελκτικό κορμί και δίδουν σ΄ αυτό πνοή, ζωντάνια. *Ερευνητής – Μελετητής – Αναλυτής 12-10-2026
