Φλώρινα: Μαθητές δημιουργούν ταινία stop motion

Το ΚΔΑΠ του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Δήμου Φλώρινας διακρίθηκε στον 8ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό «Παιδί & Κινηματογράφος» με μια πρωτότυπη ταινία stop motion. Οι μαθητές, με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους, εξερεύνησαν τη δύναμη της τέχνης και τη σημασία της δημιουργικότητας. Η ταινία τους, με τίτλο “The Walking (wo)man”, αποτελεί μια «τροφή για σκέψη και συζήτηση».

Το ΚΔΑΠ του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Δήμου Φλώρινας συμμετείχε ενεργά και δημιουργικά στον 8ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό «Παιδί & Κινηματογράφος» του «MOMA Week in Greece», παρουσιάζοντας ένα πρωτότυπο έργο τεχνικής stop motion με τίτλο “The Walking (wo)man”).

Η ταινία είναι επηρεασμένη από το έργο του Αλμπέρτο Τζιακομέττι “Ο άνθρωπος που περπατάει” (The walking man). Η συμμετοχή και η διάκριση αυτή αποτέλεσε μια σημαντική εκπαιδευτική και δημιουργική εμπειρία για τους μαθητές και τις μαθήτριες.

Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία, με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους, να εκφραστούν μέσα από τη σύγχρονη τέχνη και τις νέες τεχνολογίες. Η δράση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του ΚΔΑΠ, που στοχεύουν στην ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών και στη συμμετοχή τους σε πολιτιστικές και καλλιτεχνικές δράσεις.

Με την συμμετοχή αυτή, το ΚΔΑΠ εξασφάλισε την πρώτη του δημιουργική παρουσία σε έναν διαγωνισμό τέτοιου βεληνεκούς, κάνοντας την αρχή για τα επόμενα που θα ακολουθήσουν. Στηρίζει δράσεις που προάγουν τη δημιουργικότητα, την εξωστρέφεια και την ενεργή συμμετοχή των παιδιών στην κοινωνία.

Η υπόθεση

Ένα κοριτσάκι επισκέπτεται καθημερινά το δάσος δίπλα από το σπίτι της και διαβάζει το αγαπημένο της βιβλίο, την «Ιστορία της Τέχνης». Μια μέρα, ένας δυνατός αέρας ήρθε και παρέσυρε τα πάντα στο πέρασμά του, αφήνοντας στάχτες.

Το κοριτσάκι αποφασίζει να προχωρήσει, να ρωτήσει και να αναζητήσει σε μέρη αλλοτινά αυτό που πραγματικά της λείπει, αυτό που την κάνει να νιώθει χαρούμενη και ευτυχισμένη, μακριά από την βαρετή ρουτίνα της. Εκεί καταλαβαίνει, ότι η τέχνη είναι η «έξοδος κινδύνου» από την πραγματικότητα.

Όπως αναφέρει και ο Giacometti «Ζωγραφίζω και σμιλεύω για να καταλάβω την πραγματικότητα… Για να προστατέψω τον εαυτό μου». Πόσο χωρίζει όμως το όνειρο από την πραγματικότητα και πόσο σημαντική μπορεί να είναι η τέχνη για τον καθένα σε αυτές τις δύσκολες περιόδους;