“Φεστιβάλ micro μ & more”… Γράφει ο Φάνης Τοψαχαλίδης

Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια.
Σε μια εποχή κρίσης και με την χώρα στην κόψη του ξυραφιού θα μιλήσουμε για σινεμά.
Πολλοί λέγαν ότι ο ελληνικός κινηματογράφος ασχολείται υπερβολικά με την κρίση και τα θέματα της.
Κατά την γνώμη μου είναι απόλυτα φυσικό διότι και ο κάθε δημιουργός θέλει να εκφράζεται μέσα από το μέσο. Είναι δυνατόν να τον αφήνει αδιάφορο η όλη κατάσταση μέσα στην οποία ζει και ίδιος? Μάλλον όχι.
Οι ελληνικές ταινίες πατώνουν στου κινηματογράφους και ελάχιστες ταινίες ξεχωρίζουν τουλάχιστον στα εισιτήρια. Πως φτάσαμε σε αυτό το σημείο μπορούν να μας το αναλύσουν πιο ειδικοί εγώ θα σας καταθέσω την άποψη μου για τα πιο κάτω κλιμάκια.
Ένα παράδειγμα είναι τα φεστιβάλ Μικρού μήκους. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε τις βραβευμένες ταινίες από το φεστιβάλ Δράμας το οποίο είναι το επίσημο κρατικό της χώρας μας. Οι ταινίες που επιλέγουν είναι αφαιρετικές, χωρίς πολλά λόγια και γενικά αλληγορικά σενάρια. Ο κόσμος ειδικά την τελευταία χρόνια ζορίστηκε πολύ στο θέαμα. Ξεχώρισαν από τις 20 ταινίες τις 5-6.
Ένα συμπέρασμα είναι ότι βάζουν το λιθαράκι τους και τα φεστιβάλ σε αυτόν τον τύπο του κινηματογράφο αφού τον προωθούν και καλλιεργούν από την “μικρή του ηλικία”.  Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό αλλά σίγουρα θέλει να υπάρχει μεγαλύτερος πλουραλισμός στα στιλ των επιλεγμένων ταινιών.
Γενικά στα φεστιβάλ κινηματογράφου η επιλογή της κάθε ταινίας δεν είναι μια τόσο απλή υπόθεση. Ότι δηλαδή αρέσει μια ταινία στην προκριματική επιτροπή και την επιλέγουν. Όχι δεν είναι τόσο απλό. Δυστυχώς ο κύκλος του κινηματογράφου είναι μικρός και Αθηνοκεντρικός. Μεταξύ των δημιουργού θέλοντας και μη αναπτύσσονται γνωριμίες και συνεργασίες. Υπάρχουν καθηγητές κινηματογράφου, εταιρίες παραγωγής κ.α. που γνωρίζουν από πρώτο χέρι τους σπουδαστές, κινηματογραφιστές τους. Έτσι τι γίνεται?
Οι προκριματικές επιτροπές απαρτίζονται κάθε χρονιά από άτομα που κινούνται στον χώρο. Έτσι στην ουσία οι πιο πολλοί γνωρίζονται μεταξύ τους στο πέρασμα των χρόνων και μπορείτε να καταλάβατε ποιοι έχουν το πάνω χέρι στο να επιλεχθούν. Ας μην το αναλύσουμε παραπάνω νομίζω ότι είναι κατανοητό το πως λειτουργεί το σύστημα. Φυσικά πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις και όλα τα παραπάνω είναι η προσωπική μου άποψη.
Χθες πραγματοποιήθηκε και η τελευταία προγραμματισμένη προβολή από την Κινηματογραφική ομάδα. Ο καιρός για άλλη μια φορά ήταν χειμερινός και έτσι η προβολή έγινε στον εσωτερικό χώρο της παλιάς δημοτικής αστυνομίας. Ο κόσμος αγκάλιασε την προσπάθεια και αυτό δίνει ελπίδες και για προβολές στο μέλλον. Οι ταινίες που προβλήθηκαν άρεσαν στο κοινό. Ειδικά χθες μας χαροποίησε που
ήρθε νέος κόσμος που αν και βομβαρδίζεται από κακές ειδήσεις βρήκε την διάθεση να δώσει το παρόν σε μια προσπάθεια εθελοντική.
Σε μια προσπάθεια που πέρα από την αγάπη για τον κινηματογράφο ενώνει και τους θεατές μεταξύ τους στο μαγικό χρονικό διάστημα που διαρκεί η ταινία.
Πλέον πλησιάζει και η στιγμή για το 5 micro m Festival και η πόλη μας είναι μέσα για ακόμα μια χρονιά (3 στην σειρά). Μαζί με την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Παρίσι, Χανιά και άλλες μεγάλες πόλεις. Φέτος ακούγεται ότι θα είναι 10 πόλεις στον αριθμό από Ελλάδα και εξωτερικό.
Το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στις 3 Οκτωβρίου του 2015. http://www.micromfestival.gr