Το πράσινο φως της διοίκησης της ΔΕΗ αναμένει η εισήγηση των υπηρεσιών για τις πρώτες 200 απολύσεις εργαζομένων προχωρημένης ηλικίας από την επιχείρηση, που παρ’ ότι έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα εντούτοις συνεχίζουν να εργάζονται.
Πρόκειται για την εισήγηση που επρόκειτο αρχικά να έρθει προς συζήτηση στο Δ.Σ. της ΔΕΗ τον Νοέμβριο, αλλά εν συνεχεία το θέμα πάγωσε λόγω των αντιδράσεων της ΓΕΝΟΠ. Τώρα, και μετά από την νέα επεξεργασία που υπέστη, η εισήγηση είναι έτοιμη, και αναμένεται να έρθει κάποια στιγμή προς συζήτηση είτε στο Δ.Σ. της ΔΕΗ στις 9 Ιανουαρίου, είτε σε κάποιο από τα επόμενα του ίδιου μηνός ή του Φεβρουαρίου.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η εισήγηση βάζει “κόφτη” ηλικίας ανά κλίμακα : Τα 60 χρόνια για όσους εργάζονται σε μονάδες και ορυχεία (βαρέα), τα 62 για διοικητικούς υπαλλήλους, τεχνικούς, και μηχανικούς και τα 65 έτη για διευθυντικά στελέχη.
Σε αυτή η φάση η εισήγηση αφορά 200 άτομα, αλλά η “δεξαμενή” των προς αποχώρηση στελεχών λέγεται ότι είναι μεγαλύτερη. Και αυτό καθώς υπάρχουν και άλλες “ασκήσεις”, βάσει των οποίων κατεβάζοντας λίγο τα ανώτατα ηλικιακά όρια, προβλέπεται μεγαλύτερο “κούρεμα” στο προσωπικό. Εχουν για παράδειγμα κατά καιρούς ακουστεί σενάρια για 400 ή 600 άτομα προς αποχώρηση.
Στην πλειοψηφία της λίστας των 200, πρόκειται για εργαζόμενους 60 ετών και πάνω, με περισσότερα από 40 χρόνια στη ΔΕΗ, που παρ’ ότι έχουν κατοχυρώσει δικαίωμα σύνταξης, εντούτοις προτιμούν την παραμονή τους στην επιχείρηση.
Το πρόβλημα έχει τις ρίζες του στο Μνημόνιο του 2012 (ν.4046), με το οποίο οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας των ΔΕΚΟ μετατράπηκαν από ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Αλλά η μετατροπή τους σε αορίστου χρόνου οδήγησε στην ουσία σε κατάργηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, γεγονός που σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, είχε σαν αποτέλεσμα σε ΔΕΚΟ όπως η ΔΕΗ να αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός εργαζομένων άνω των 60 ετών.
Ετσι, από τα 2.500 άτομα που βγήκαν στη σύνταξη το 2010 και τα 1.500 που ακολούθησαν το 2011, τα τελευταία χρόνια συνταξιοδοτούνται κατά μέσον όρο στη ΔΕΗ 600 με 700, ενώ πέρυσι ο αριθμός έπεσε στα 150 άτομα. Δηλαδή από περίπου 4% ετησίως επί του προσωπικού των 18.000, το ποσοστό των αποχωρούντων έχει πέσει στο 1,5 %.
Δίχως να είναι σαφές τι συμβαίνει σε άλλες μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις, όπως η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ, εκτιμάται ότι πρόκειται για ένα γενικευμένο φαινόμενο στις ΔΕΚΟ, αφού όλες διέπονται πλέον από το ίδιο καθεστώς.
Σαν αποτέλεσμα, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι προχωρημένης ηλικίας επιλέγουν για οικονομικούς λόγους (μειωμένες συντάξεις, υψηλές φορολογικές και άλλες υποχρεώσεις), ακόμη και όταν θεμελιώνουν δικαίωμα, να παραμένουν στην εργασία τους.
Το θέμα προσφέρεται για διπλή ανάγνωση. Αφενός δίνει ανάσα στα Ασφαλιστικά Ταμεία καθώς αν συνταξιοδοτούνταν μαζικά όσοι εργαζόμενοι ΔΕΚΟ έχουν θεμελιώσει δικαίωμα, αυτά θα φορτώνονταν με ένα τεράστιο βάρος. Αφετέρου βλάπτει επιχειρήσεις σαν τη ΔΕΗ, όπου ο μέσος όρος ηλικίας για παράδειγμα των εναεριτών έχει ξεπεράσει τα 50 χρόνια, γεγονός που σε συνδυασμό με την απαγόρευση νέων προσλήψεων, προκαλεί ποικίλες δυσλειτουργίες.
Και στο παρελθόν είχαν γίνει σκέψεις για αναγκαστική αποχώρηση από τη ΔΕΗ των εργαζομένων προχωρημένης ηλικίας, ωστόσο πάντα το πολιτικό κόστος μπλόκαρε τις όποιες αποφάσεις.
Γράφει ο Γιώργος Φιντικάκης
ΠΗΓΗ: http://energypress.gr/
