Αναζητώντας στο λεξικό τον εθελοντισμό βρίσκουμε:
«εθελούσια, άμισθη και χωρίς καταναγκασμούς παροχή υπηρεσιών σε διάφορους τομείς …»
Αυτό που ίσως λείπει από τον ορισμό, είναι πως δεν πρόκειται για μια εφάπαξ πράξη, ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής!
Προέρχεται από την εσωτερική ανάγκη, του να προσφέρεις συνεχώς,με οδηγό τον αλτρουισμό, είναι ίσως η ύψιστη μορφή κοινωνικής ευαισθησίας στην πράξη.
Όταν κάποιος έστω και για μια φορά στη ζωή του προσφέρει εθελοντικά, θεωρώ πως θα συνεχίσει να το κάνει για πάντα.
Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα είναι πολύ μικρό το ποσοστό του πληθυσμού που ασχολείται με θέματα εθελοντισμού.Στις περισσότερες μελέτες, η χώρα μας κατέχει τις τελευταίες θέσεις στην Ευρώπη.
Η αλήθεια βέβαια είναι, πως δεν υπάρχει σοβαρό μητρώο εθελοντών στη χώρα μας και για πολλά χρόνια, τα οφέλη του εθελοντισμού δεν τονίζονταν και έτσι δεν έχει καλλιεργηθεί αντίστοιχη κουλτούρα.
Πρέπει επιτέλους να μιλήσουμε σοβαρά για τον εθελοντισμό, για την κάλυψη των εθελοντών και την ηθική τους αναγνώριση, αλλά και για την βοήθεια των συλλόγων που βασίζουν τις δράσεις τους σε εθελοντές.
Ο εθελοντισμός είναι ανεκτίμητος και δεν μπορεί και δεν πρέπει να «κοστολογηθεί», γιατί οι εθελοντές προσφέρουν κομμάτι από την ψυχή τους, αλλά οφείλουμε να συζητήσουμε την έμπρακτη ηθική αναγνώριση και καταγραφή τους.
Είναι σημαντικό πως βλέπουμε απτά αποτελέσματα, από προγράμματα που υλοποιούνται ήδη με στόχο την ενίσχυση της κουλτούρας του εθελοντισμού στο σχολείο όπως το «ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ ΚΑΙ ΔΡΩ» στο οποίο συμμετείχαν μέχρι σήμερα περισσότεροι από 60.000 μαθητές από όλη την Ελλάδα. Ο Εθελοντισμός είναι επένδυση για την κοινωνική συνοχή και για την βελτίωση της ποιότητάς ζωής μας.
Οι γιορτές των Χριστουγέννων πέρασαν, άλλα κάθε μέρα είναι ιδανική να προσφέρεις, στον διπλανό σου , στον τόπο σου στην χώρα σου.
Μπορούμε να βρούμε χρόνο να βοηθήσουμε σε συσσίτια , να επισκεφθούμε ένα γηροκομείο ή ένα νοσοκομείο, για να προσφέρουμε φροντίδα. Να καθαρίσουμε από τα χιόνια την γειτονιά μας.
Να προσφέρουμε στο διπλανό μας κάτι που ξέρουμε πως του λείπει και δεν μπορεί να το έχει.
Ή ιδανικά να δώσουμε σε κάποιον συνάνθρωπο μας ζωή!
Επιλέγοντας να γίνουμε δότες μυελού των οστών ή να δώσουμε αίμα!
Το να προσφέρεις σε κάποιον που έχει ανάγκη, τελικά διαπιστώνεις πως σε κάνει πιο πλούσιο, παίρνεις πολλά περισσότερα από όσα δίνεις.
Και όπως ο ποιητής όρισε
Τούτο μόνο να ξέρεις: “Οτι σώσεις μες στην αστραπή καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει”.
Κρυσταλλίδου Πίστη
Γραμματέας Ποιότητας Ζωής και Εθελοντισμού ΝΔ
