Είναι μια από κείνες τις μέρες που μιλώντας στο τηλέφωνο μπαίνεις στο σπίτι και αφήνοντας τα γνωστά χνάρια από λάσπη που προδίδουν την πορεία σου, μιλάς και λες… ”μα φυσικά, τι σου λέω? ε ναι ρε… άντε ξεκινήστε… και φέρτε λίγο πάγο… τσίπουρο έχω… και αν δεις κάτι μαντάρες που μάζεψα θα πάθεις…!!!”… Βγάζεις το γκάζι και ένα τηγάνι… λάδι ρίγανη λίγο αλάτι και το πρώτο τσιπουράκι έρχεται ανέρωτο να ”σβήσει” το μαγικό τσιρ τσιρ του ελαιόλαδου… λίγα ωμά με λάδι και ξύδι και μερικά σωτέ με τομάτα και φέτα… Μερικά με αυγά και αλμυρό τυρί και το δεύτερο καταφτάνει μαζί με τα ”παιδιά”… Απλά νόστιμα και μαζεμένα το πρωί… Μαντάρες ή μανιτάρες ή απλά μανιτάρια… Η λέξη μανιτάρι είναι υποκοριστικό της αρχαιοελληνικής αμανίτης, κοινώς το ορατό μέρος πολυκύτταρων μυκήτων με τη χαρακτηριστική, συνήθως ομβρελοειδή μορφή. Στην ουσία, αυτό που βλέπουμε είναι το σώμα του μανιταριού, δηλαδή το όργανο στο οποίο θα αναπτυχθούν τα σπόρια που θα εξασφαλίσουν τη διαιώνιση του είδους.
Είναι η μανία του ανθρώπου να χορταίνει το μάτι του πρώτα και μάλλον τον τράβηξαν τα παράξενα χρώνατα και σχήματα… Ίσως είναι και το άρωμα που μερικές φορές είναι τόσο υπέροχο… Αλλά ίσως να είναι απλά η συνήθεια που είχε ο παππούς να περπατάει στο βουνό και να μαζεύει… Το αποτέλεσμα είναι ένα!! μία πολύ ποιοτική πρώτη ύλη στο πιάτο μας…
[divider]
Έχοντας αρκετό καιρό που ασχολούμαι με αυτό το ιδιαίτερο είδος διατροφής αλλά και ζωής ανακαλύπτω σχεδόν καθημερινά τις πολύ ιδιαίτερες γεύσεις και μυρωδιές που μπορούν να χαρίσουν στα πιάτα μου…
Ένα τόσο υπέροχο αλλά και τόσο παρεξηγημένο προϊόν μιας και δεν είναι λίγοι αυτοί που το φοβούνται… Η έλλειψη γνώσης και η ημιμάθεια θα μπορούσαν να καταστήσουν τα μανιτάρια ακόμα και θανατηφόρα, χωρίς όμως η ”ευθύνη” να βαραίνει την φύση αλλά το συλλέκτη!! (ενημερωνόμαστε πριν αποφασίσουμε να συλλέξουμε)
Διατροφικά είναι κάτι ιδιαίτερο αν και η υπερβολή στην κατανάλωση έχει πολύ κακές και μόνιμες παρενέργειες!!!! Έχουν υψηλή θρεπτική αξία. Είναι υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη και χαμηλής περιεκτικότητας σε κορεσμένο λίπος, νάτριο και καθόλου χοληστερίνη!
Μάλλον κάτι από όλα αυτά σε συνδυασμό με τις ευεργετικές τους ιδιότητες είναι που σε στέλνει και πάλι στην κουζίνα να βάλεις λίγα ακόμα στο τηγάνι και να τα σβήσεις με κρασί και μουστάρδα για μια απολαυστικότατη τηγανιά… Και κάπου εκεί ακούγεται μια φωνή ανάμεσα στα γέλια και τα επιφωνήματα θαυμασμού ”ρε συ… αυτό είναι σαν συκωτάκια…”
Ε ναι είναι… ”γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε?”
Είναι τόσο εύπλαστα στην γεύση που απλά δεν μπορείς να αποτύχεις!!! Είναι η καλύτερη λύση για να καλέσεις την σούπερ μαγείρησα φίλη (όλοι έχουμε απο μία) που έχει μάθει απέξω ότι τηλεοπτικό υπήρξε σε συνταγή από τότε που ο Γκολσταιν ανακάλυψε το ”χαζοκούτι” και να την κάνεις να φάει τελικά τα λυσσακά της!!!
Οι ευεργετικές τους ιδιότητες:
- Μείωση των επιπέδων της χοληστερίνης.
- Προστατευτική δράση από καρκίνο του μαστού και καρκίνο του προστάτη.
- Ρύθμιση σακχάρου αίματος.
- Βελτίωση ανοσοποιητικού συστήματος.
- Ο σίδηρος που περιέχεται στα μανιτάρια βοηθά σε περιπτώσεις αναιμίας.
- Μείωση αρτηριακής πίεσης λόγω της περιεκτικότητας σε κάλιο
- Αντιβακτηριδιακή δράση λόγω του χαλκού που περιέχουν.
- Το σελήνιο που περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα, συμβάλλει στην υγεία των οστών, των νυχιών, των μαλλιών αλλά δρα και σαν αντιοξειδωτικό.
- Φαρμακευτική δράση
Και όλα αυτά από ένα τόσο δα μικρό πραγματάκι…
Ένα προϊόν το οποίο σαν μάγειρας μ’ αρέσει να το κατατάσσω στα ”φαγητά διασκέδασης” γιατί θεωρώ ότι κάνουν πιο ”παιχνιδιάρικο” το μαγείρεμα μου αλλά και πιο ευχάριστο το πιάτο του πελάτη μου… Με προκαλεί να δοκιμάζω συνεχώς νέα πράγματα και νέες τεχνικές… Με τα μανιτάρια μου πέτυχαν τα πιο δύσκολα μαγειρικά μου πειράματα και τεχνάσματα!!!
Τα έβαλα σε ποτά σε γλυκά σε μαγειρευτά σε κάθε λογής παρασκευή και πάντα σταθήκανε αντάξια της φήμης τους…. Με βγάλανε ασπροπρόσωπο εκεί που δεν έπρεπε να αποτύχω… Ένα μικρό θαυματουργό προϊόν στα χέρια μου….
Στην Βόρεια Ελλάδα και κυρίως στη Δυτική Μακεδονία ο κόσμος τα έβαζε ανέκαθεν σπίτι του μέσω της συλλογής.. Ως γνήσιος λάτρης των παραδοσιακών προϊόντων και φυσικά ως ερωτευμένος με την έρευνα δεν μπορούσα να παρακάμψω το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της έρευνας του τι τρώει η Δυτική Μακεδονία… Κατά παράδοση λοιπόν ο κόσμος εδώ τα γνωρίζει και ασχολείται με τα μανιτάρια και την συλλογή τους, δεν είναι μόνο διατροφικό το θέμα… Είναι παιχνίδι, απόδραση, απασχόληση!! ένας γευστικός περίπατος στα γύρω δάση, ένα παιχνίδι του παιδιού με τον μπαμπά η τον παππού… Άλλωστε αυτό συμβαίνει και στην κουζίνα.. είναι ένα ατελείωτο παιχνίδι!!!
Δεν ξέρω αν κάποια στιγμή θα ”χωρίσουν” οι δρόμοι μας… πάντως σίγουρα θα είναι το προϊόν που έκανε πιο αισθητή την παρουσία του στην μέχρι τώρα πορεία μου στην κουζίνα!!!
Και μιας και ο χειμώνας μας στερεί την όμορφη εικόνα τους στο δάσος ας κάνουμε λίγη υπομονή μέχρι την άνοιξη…
Με λίγα αποξηραμένα και λίγο τραχανά σε σούπα!!!!
Και μία πρόταση για το αποψινό μας δείπνο:
Λίγο λευκό κρασί και λίγα αυγά με μπάτζιο και μανιτάρια στο φούρνο!!!
ΜΑΝΙΤΑΡΟΣΟΥΠΑ ΜΕ ΤΡΑΧΑΝΑ
ΥΛΙΚΑ
- 20γρ ΒΟΥΤΗΡΟ ΓΑΛΑΚΤΟΣ-ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ
- 2 ΦΕΤΟΥΛΕΣ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ
- ΠΡΑΣΣΟ ΛΙΓΟ
- 1 ΜΙΚΡΟ ΚΡΕΜΜΥΔΙ ΞΕΡΟ
- ΣΕΛΙΝΟ
- 1 ΠΙΠΕΡΙΑ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΤΟΥΡΣΙ
- ΛΕΥΚΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ
- ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΠΛΕΥΡΩΤΟΥΣ
- ΤΡΑΧΑΝΑ ΞΙΝΟ
- 1 ΖΩΜΟ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ
- ΛΕΥΚΟ ΚΡΑΣΙ
- 1 ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΑΠΟΞ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΔΑΣΟΥΣ (ΑΠΟ S/M)
- ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΡΜΕΖΑΝΑΣ
- 1 ΚΑΡΟΤΟ ΜΙΚΡΟ
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ψιλοκόβουμε όλα τα υλικά σε μικρά κυβάκια και τα φρ. μανιτάρια σε φέτες βυθίζουμε σε ζεστό νερό και λίγο κρασί τα αποξηραμένα να “μουλιάσουν” και πολτοποιούμε το χωριάτικο λουκάνικο με ένα μαχαίρι
Ζεσταίνουμε την κατσαρόλα με το βούτυρο ή το ελαιόλαδο και σωτάρουμε τα λαχανικά μαζί με το λουκάνικο… προσθέτουμε τα μανιτάρια και σβήνουμε με το νερό-κρασί από τα αποξηραμένα μαζί με τα αποξηραμένα αφήνουμε να πάρει μια βράση και προσθέτουμε λίγο νερό τον ζωμό και το κερί της παρμεζάνας, τον τραχανά με το σέλινο και αφήνουμε για περίπου 4 λεπτά ακόμα… Τραβάμε από την φωτιά και σκεπάζουμε για 3-4 λεπτά να φουσκώσει φυσικά ο τραχανάς!!!
ΑΥΓΑ ΜΕ ΜΠΑΤΖΙΟ ΚΑΙ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΣΤΟΝ ΦΟΥΡΝΟ
ΥΛΙΚΑ
- 6 ΑΥΓΑ
- 100 ΓΡ ΜΠΑΤΖΙΟ
- 6 ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΛΕΥΚΑ ΜΙΚΡΑ
- 3 ΠΛΕΥΡΩΤΟΥΣ
- ΑΠΟΞΗΡΑΜΕΝΑ
- ΚΡΑΣΙ ΜΟΥΣΤΑΡΔΑ
- ΑΛΑΤΙ ΡΙΓΑΝΗ
- ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σε ένα τηγάνι σωτάρουμε τα μανιτάρια σε χοντρά κομμάτια σε λίγο ελαιόλαδο μέχρι να ροδίσουν σβήνουμε με λίγο κρασί και λίγο μουστάρδα, αφήνουμε να πιούν τα υγρά τους και προσθέτουμε λίγο ρίγανη και αλάτι
Σ’ ένα μπoλ χτυπάμε τα αυγά και μια κουταλιά μουστάρδα και τα χύνουμε στο ταψί… ρίχνουμε τα μανιτάρια και το μπάτζιο σε κύβους να βυθιστούν φυσικά μέσα στα αυγά και βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου 12 λεπτά βγάζουμε μεριδοποιούμε και σερβίρουμε με φρ. ρίγανη και λεμόνι.
[divider]
Ο Γιάννης Γιαννίτσας γεννήθηκε στη Γλυφάδα το 1984 και από μικρός ανακάλυψε πόσο τον τράβαγε η μαγειρική, όταν η μητέρα του, αλλά κυρίως η γιαγιά του μαγείρευαν, και ο ίδιος ήθελε να επέμβει βάζοντας τη φαντασία του.
Παρ’ όλο που οι σπουδές του ήταν πάνω στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και στις Δημόσιες Σχέσεις, το μεράκι του για το φαγητό δεν τον άφηνε να σκεφτεί κάτι άλλο. Παρακολούθησε το Τμήμα Μαγειρικής της Le Monde, και πολλά σεμινάρια εντός και εκτός Ελλάδας.
Ασχολείται με την έρευνα και την αναζήτηση στο φαγητό, και συχνά βρίσκεται σε διάφορες περιοχές αναζητώντας μικρά μαγειρικά μυστικά από διαφόρους τόπους
Αναζητά νέες γευστικές εμπειρίες και προσπαθεί να δουλεύει σε διαφορετικές τεχνικές μαγειρικής.
Σήμερα είναι ο Σεφ, και επιμελείται το μενού, στο Εστιατόριο Λακτάριους στην Κοζάνη.
