Η Ιταλία με απόφασή της επέστρεψε στην Λιβύη ένα αρχαιοελληνικό άγαλμα, το άγαλμα της θεάς Αφροδίτης, που ευρέθη στην αρχαιοελληνική πόλη Κυρήνη στην Λιβύη, στην Βόρειο Αφρική. Το εν λόγω άγαλμα της θεάς Αφροδίτης είχε αφαιρεθεί κατά την ιταλική κατοχή από τους Ιταλούς το 1915 από την Λιβύη.
Η Κυρήνη, ήτο αρχαία ελληνική πόλη εν Λιβύη στην Βόρειο Αφρική, την οποία ίδρυσαν το 630 π.Χ. άποικοι Έλληνες Ίωνες της Σαντορίνης κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό. Η Κυρήνη ήτο πόλις προς το εσωτερικό της χώρας. Η πόλις αυτή ήτο πρωτεύουσα της Λιβύης. Η Κυρήνη είχε ακρόπολη οχυρωμένη (Ηρόδοτος Δ, 158. 164. – Στράβων ΙΖ, 847). Οι αρχαίοι Έλληνες ιατροί της Κυρήνης ξεχώριζαν για την επιστημονική τους κατάρτιση (Ηρόδοτος Γ, 131). Στην ίδια τούτη πόλη εγεννήθησαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Αρίστιππος, Αννίκερις και Καρνεάδης, ο ποιητής Καλλίμαχος και ο γεωγράφος Ερατοσθένης. Παραπέμπω στο από 3-11-2026 κείμενό μου με τίτλο : «Το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο».
Στην πόλη αυτή ευρέθησαν ερείπια μεγάλων ναών προς τιμήν του θεού Απόλλωνος, του θεού Δία και της θεάς Δήμητρας. Προσέτι ευρέθησαν εβδομήντα έξι (76) στον αριθμό αρχαιοελληνικά γλυπτά και αγάλματα.
Στην αρχαία ελληνική πόλη Απολλωνία, που ήταν το επίνειον, το λιμάνι της Κυρήνης στη Μεσόγειο, υπάρχει αρχαίο ελληνικό θέατρο με θέα στην Μεσόγειο. Στην ίδια πόλη αποκαλύφθηκε αρχαιοελληνικός Ιππόδρομος, μοναδικός, που χρονολογείται στα έτη του Μ. Αλεξάνδρου και των Επιγόνων του. Έτι έχουν εντοπισθεί Ιερά καιευρέθησαν κατάλοιπα ενός αρχαίου ελληνικού τεχνητού λιμανιού.
Το ανωτέρω αναφερόμενο άγαλμα της θεάς Αφροδίτης επεστράφη από την Ιταλία στην Λιβύη μετά παρέλευση ενός αιώνος από την παράνομη αφαίρεσή του από την Λιβύη (1915). Η ίδια η Ιταλία αναγνώρισε πως το άγαλμα της θεάς Αφροδίτης αποτελούσε λεηλατηθείσα αρχαιότητα.
Το έτος 2008 ασκήθηκε προσφυγή στα Ιταλικά Δικαστήρια κατά της απόφασης επιστροφής του αγάλματος τούτου της Αφροδίτης στην Λιβύη, χαρακτηρίζουσα (η προσφυγή) την επιστροφή του αγάλματος στην Λιβύη ως παράνομη. Προς τιμήν του, το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της Ιταλίας απέρριψε την προσφυγή. Το Δικαστήριο τούτο θεμελίωσε την απόφασή του στο Διεθνές Δίκαιο. Το Διεθνές Δίκαιο επιτάσσει, επιβάλλει την επιστροφή λεηλατημένης πολιτιστικής κληρονομιάς, ανεξάρτητα από το πότε αυτή η λεηλασία συντελέστηκε, ανεξάρτητα δηλαδή από τον χρόνο αφαίρεσης (κλοπής) του λεηλατηθέντος (κλαπέντος) αντικειμένου, καθώς η παρέλευση οιουδήποτε χρόνου ουδεμίαν έννομον συνέπειαν έχει. Η κλοπή παραμένει ακεραία εις τον αιώνα τον άπαντα. Το Δικαστήριο απέρριψε τον αβάσιμο ισχυρισμό του ασκήσαντος την προσφυγή ότι ο χρόνος που παρήλθε από την αφαίρεση του αγάλματος αναίρεσε το στοιχείο της αφαίρεσης (κλοπής) και νομιμοποιούσε την μη επιστροφή του αγάλματος, προσδίδοντας κυριότητα στην Ιταλία. Κατά την απόφαση του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου της Ιταλίας, λεηλατηθείσα σε παρελθόντα χρόνο αρχαιότητα, εν προκειμένω το προ αιώνος λεηλατηθέν άγαλμα της θεάς Αφροδίτης, εξακολουθεί να διατηρεί την ιδιότητα του λεηλατημένου, όσος καιρός και αν παρέλθει.
Ο νους μας ανατρέχει στα Γλυπτά του Παρθενώνος και την Καρυάτιν του Ερεχθείου που εκλάπησαν εν Ελλάδι από τον Έλγιν το 1801 κατά την τουρκοκρατία.
Η Ελλάς ζητεί την μόνιμη επιστροφή στην Ελλάδα των κλαπέντων Γλυπτών του Παρθενώνος και της κλαπείσης Καρυάτιδος του Ερεχθείου. Τόσον ο δανεισμός των προς την Ελλάδα, μακροπρόθεσμος ή βραχυπρόθεσμος, όσον και η περιοδική Έκθεσίς των, την μια στην Αθήνα την άλλη στο Λονδίνο, είναι απορριπτέα.
Ο Παρθενών αποτελεί παγκόσμιο πολιτιστικό Μνημείο. Αποτελεί ακίνητο Μνημείο πολιτιστικό, του οποίου «ακίνητα»-συγκολλημένα τμήματα, ήτοι τα εν Βρετανικώ Μουσείω Γλυπτά του, απεσπάσθησαν βιαίως, εθραύσθησαν υπό του αναλγήτου Έλγιν και εκλάπησαν υπ΄ αυτού.
Έτι το Ερέχθειον εις την Ακρόπολιν αποτελεί παγκόσμιο πολιτιστικό Μνημείο. Αποτελεί ακίνητο Μνημείο πολιτιστικό, του οποίου «ακίνητο»-συγκολλημένο τμήμα, μία εκ των κολώνων της προστάσεώς του, ήτοι η εν Βρετανικώ Μουσείω Καρυάτις, απεσπάσθη βιαίως, υπό του Έλγιν και εκλάπη υπ΄ αυτού.
Ως εκ τούτου τα Γλυπτά του ακινήτου Μνημείου Παρθενώνος και του ακινήτου Μνημείου Ερεχθείου πρέπει να θεωρηθούν «ακίνητα»-τμήματα, «συμπαγή» τμήματα ακινήτων Μνημείων, σκληρώς και ανηλεώς αποσπασθέντα και αφαιρεθέντα.
Κατά πάγια Νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης τα τμήματα ενός Μνημείου ανήκουν στο Μνημείο, αποτελούν αναπόσπαστη σύνθεση με αυτό, ες αεί. Κατά πάγια Νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης τα τμήματα αυτά ανήκουν στο Κράτος, στο οποίο ευρίσκεται το εν λόγω ακίνητο Μνημείο.
Τα βιαίως αποσπασθέντα ταύτα «ακίνητα»-τμήματα (Γλυπτά και Καρυάτις) των ακινήτων Μνημείων (Παρθενώνος και Ερεχθείου) ανήκουν εις το διηνεκές εις τον Παρθενώνα και εις το Ερέχθειον, και πρέπει να εκτίθενται με τον κύριο κορμό τους στο λαμπρό Μουσείο Ακροπόλεως Αθηνών.
Εξ όλων των ανωτέρω καταδεικνύεται ότι τα Γλυπτά του Παρθενώνος της Ακροπόλεως και η Καρυάτις του Ερεχθείου της Ακροπόλεως αποτελούν αναπόσπαστη, συμπαγή ενότητα με τα εν λόγω Μνημεία (Παρθενώνα και Ερέχθειο) και πρέπει να επαναπατρισθούν.
Το παρόν έργο μου είναι το πέμπτο στη σειρά εκ των κειμένων και ποιημάτων μου που αναφέρονται στα Γλυπτά του Παρθενώνος και την Καρυάτιν του Ερεχθείου, της Ακροπόλεώς μας, και έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο. Έχουν προηγηθεί : α) το κείμενό μου με τίτλο : «Τα Γλυπτά του Παρθενώνος» (26-11-2024), β) το ποίημά μου με τίτλο : «Τα Γλυπτά του Παρθενώνος και η τεθλιμμένη Καρυάτις» (28-1-2026), γ) το κείμενό μου με τίτλο : «Τα Γλυπτά του Παρθενώνος και η θρηνούσα Καρυάτις» (21-7-2026), δ) το κείμενό μου με τίτλο : «Επιστρεπτέα τα Γλυπτά και η Καρυάτις» (26-10-2026), εις τα οποία και παραπέμπω.
Θα συνεχίσω να γράφω για τα Γλυπτά και την Καρυάτιν, μέχρι να γίνει η επανένωσή τους.
*Συνταξιούχος Δικηγόρος παρ΄ Αρείω Πάγω, αριστούχος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. 4-11-2026
