Αλήθεια πόσο δυσοίωνα ανατρεπτική ήταν η “κορωνοχρονιά” που πέρασε, αλλά και πόσο διδακτική ταυτόχρονα? Σχέδια, φιλοδοξίες, επιθυμίες και όνειρα αναθεωρήθηκαν μεμιάς ,καθώς το τσουνάμι του Κορωνοϊού, άλλαξε ριζικά τη ζωή μας . Το σπίτι ξανάγινε το καταφύγιό μας, ενώ των οικιών μας η αγκαλιά, ανήκει στο παρελθόν.
Τηλεργασία, τηλεκπαίδευση, τηλεδιάσκεψη, έννοιες που μπήκαν για τα καλά στη ζωή μας και το ερώτημα που πλανάται είναι: ” αν θα βγούμε ποτέ από το τούνελ και αν το lockdown είναι διαρκές, χωρίς ημερομηνία λήξης”?
Δεν ξέρουμε από που να πιαστούμε για να πάρουμε μία αίσθηση αισιοδοξίας, κάτι που να οριοθετηθεί αυτό τον εφιάλτη της πανδημίας! Ώστε να “φέρει” αποτελέσματα ο εμβολιασμός προστατεύοντας τη ζωή των ανθρώπων , να μπορούν να λειτουργήσουν ελεύθερα οι Εκκλησίες και το λιανεμπόριο, να σταματήσει να πεθαίνει η εστίαση, τα θέατρα να ψυχορραγούν και τα γυμναστήρια να σκουριάζουν …
Παρόλα αυτά πλησιάζει η όμορφη εορταστική περίοδος του Πάσχα την κοιτάμε κατάματα, προσπερνάμε τα εμπόδια και απολαμβάνουμε στο έπακρο , έστω και εντός των τειχών, την ουσία της Μεγάλης Αυτής γιορτής!
ΚΟΥΛΑ ΠΟΥΛΑΣΙΧΙΔΟΥ
