Για μία ακόμα φορά με εξέπληξε ευχάριστα ο καλός μου φίλος ,ο διακεκριμένος Εικαστικός Φώτης Μανιός. Αυτή τη φορά όμως όχι σαν κορυφαίος καλλιτέχνης αλλά σαν ποιητής , υμνώντας με ένα ξεχωριστό και πρωτότυπα τρόπο την Πτολεμαΐδα, που αντανακλά την αγάπη του προς την πόλη μας.
Ειλικρινά δεν έχουν γραφτεί τόσο όμορφα λόγια, για την πόλη μας , που απεικονίζουν την άλλη πλευρά της φιλόξενης και ιστορικής Πτολεμαΐδας, η οποία επί δεκαετίες προσέφερε τα μέγιστα στην ενέργεια της χώρας . Εντυπωσιασμένη από το ποιητικό αυτό έργο , που υμνεί την ομορφιά, την ιστορία και την “ψυχή” του τόπου μας , του ζήτησα την άδεια να το μοιραστώ μαζί σας και σας το παραθέτω αυτούσιο:
“Πτολεμαϊδα: μια άπλα στην απεραντοσύνη του αγναντιού σου, ένας οργασμός χλωρίδας που αλαργεύει το απέραντο σου, μια πεμπτουσία του χρονοχώρου πασπαλλισμένη με κάλλος, ένας ανθοκεντημένος ουρανός που κοσμεί την δρασκελιά σου, μια πινελιά ονειροχρώματος που σαγηνεύει την φαντασία, ένας ατέλευτος ορίζοντας στην ρότα των αναζητήσεων σου. Περατάρης ο λογισμός απαντέχει το όνειρο, μοσχοκεντώντας τις ανταύγειες του ηλιάτορα, όταν η αμφιλύκη συναπαντά τις ατέρμονες αναψηλαφίσεις της στο χρόνο. Ποια μούσα σε λάτρεψε, ποια θεά σε κέντησε, ποιο ποίημα σε ύμνησε για τις ανθοσταλιές σου, όταν τιτιβίζοντας τα πετεινά αχνοϋφαίνουν την παρουσία σου;… Πτολεμαϊδα: ένας χώρος ονειροφερμένος βουτηγμένος στην κρουσταλλένια θαλπωρή του λογισμού, ένα αμάλγαμα ανίδωτο στις αχνοϋφασμένες πινελιές του συναισθήματος, ένας πυργετός απόλυτης νηνεμίας, ένας οιστρήλατος αχός στην ζέση της ονειροπαγίδας, μια απέραντη θάλασσα που πλουμίζει με ανάσες τις λίμνες των ματιών, ένας έρωτας πρωτόγνωρος που σε αλαργεύει σε απέραντα ταξίδια. Πτολεμαϊδα: ένα φως ονείρου, ένα άσμα αγγέλων, ένας θαυμασμός ποιητικού ανασασμού που ανθοκεντά τον ανθόκηπο των αισθημάτων. Μεγαλείο να την επισκεφθείς, να ανασαίνεις την αύρα της και να αισθανθείς το δρολάπι της… Φώτης Μανιός 
“
ΚΟΥΛΑ ΠΟΥΛΑΣΙΧΙΔΟΥ
