Η εκπομπή Ζουν Ανάμεσά μας με τον Αντώνη Πουγαρίδη, φιλοξένησε τον Αντώνη Μάριο Παπαγιώτη – Ψυχολόγο – Συντονιστή Πεδίου σε Προγράμματα Υποστήριξης Μεταναστευτικού και Προσφυγικού Πληθυσμού.
Από την Κρήτη τα τελευταία εικοσιτετράωρα μας έρχονται εικόνες γροθιά στο στομάχι, με τις δομές φιλοξενίας να έχουν δεχθεί χιλιάδες κόσμου, που δεν μπορεί να διαχειριστούν.
«Είναι πρόβλημα διαχείρισης, πολιτικό, κοινωνικό, το οποίο θα ζούμε παγκόσμια τα επόμενα χρόνια, γιατί η μετανάστευση και η προσφυγιά είναι μεγάλο ζήτημα», είπε αρχικά ο κ. Παπαγιώτης.
Προσέθεσε πως η διαχείριση του μεταναστευτικού και προσφυγικού είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα. «Οι εικόνες είναι σκληρές και ελπίζω να βρεθεί μια λύση, αλλά οι λύσεις σε αυτά τα ζητήματα είναι σύνθετες. Οι πολιτικοί μας πρέπει να δουν τις αιτίες του προβλήματα, γιατί οι άνθρωποι αυτοί φεύγουν αναζητώντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης», είπε επίσης.
Ακόμη, τόνισε πως πρέπει να δει κανείς τις χώρες προέλευσης των μεταναστών. Η Αίγυπτο πιέζει πλέον για λύσεις, με τους μετανάστες να χρησιμοποιούνται οι ίδιοι ως εργαλεία πίεσης. «Το ζήτημα δεν αντιμετωπίζονται με κραυγές μόνο και ρητορικές Τραμπ. Μιλάμε για εκτοπισμούς, ανθρώπους που χρησιμοποιούνται», είπε διευκρινίζοντας.
Η ΕΕ προσπαθεί να επιτηρεί τα camp στη Λιβύη, αλλά οι άνθρωποι εκεί κρατούνται σε άθλιες συνθήκες χωρίς νερό, φαγητό, προστασία και συνθήκες υγιεινής, οπότε και οι ίδιοι πηγαίνουν σε διακινητές, για να πάνε στην Κρήτη, τόνισε σε σχέση με το τι γίνεται και έρχονται οι μετανάστες στην Ελλάδα, που έχει μεγάλη ακτογραμμή.
Οι πληθυσμοί που έρχονται από Β. Αφρική, Αίγυπτο, Συρία, Αφγανιστάν, Υεμένη, Σομαλία. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ξεκινούν με οργανωμένο σχέδιο για να αλλοιώσουν τον γηγενή πληθυσμό μας, είπε με έμφαση, αλλά γιατί ζουν με άθλιες συνθήκες στα μέρη τους. «Βασικό είναι να επιβλέψει η ΕΕ τα camp σε συνεργασία με ύπατη αρμοστεία ΟΗΕ για πρόσφυγες και Διεθνή υπηρεσία μετανάστευσης. Να διασφαλίσουμε ότι ζουν σε συνθήκες που δεν αποτελούν κίνδυνο για τις ζωές τους», τόνισε στο ανθρώπινο του πράγματος.
Το πολιτικό σκέλος είναι δύσκολο. «Δεν μπορούμε με ευχολόγια και ακραίες λύσεις μεταναστευτικής πολιτικής, να αλλάξουμε κάτι που αντιμετωπίζουμε και εμείς και άλλες χώρες», τόνισε με έμφαση. Επίσης, έκανε ειδική αναφορά στην περίπτωση της Συρίας, καθώς εκεί άλλαξε το καθεστώς Άσαντ, παρόλα αυτά παραμένει σε εμφυλιακή κατάσταση.
«Δεν μπορούμε να κάνουμε διακρίσεις και να είμαστε λιγότερο και περισσότερο ευαίσθητοι με κάποιους πληθυσμούς. Είναι άνθρωποι σε ανάγκη και να διακρίνουμε ποιος από όλους έχει περισσότερη ανάγκη έχει κινδύνους και τροφοδοτεί μια φρασεολογία που δεν ενδείκνυται. Έχουμε μια ανθρωπιστική κρίση και ελπίζω σε συντονισμένη πολιτική προσπάθεια, επιτόπια στις χώρες, κυρίως στη Λιβύη», ανέφερε ακόμη.
Επίσης, αναφέρθηκε στα ευρωπαϊκά κονδύλια που δίνονται στο μεταναστευτικό, τονίζοντας πως πρέπει να υπάρχει σταθερότητα στη χρηματοδότηση και στη διαχείριση του μεταναστευτικού.
Οι μετανάστες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Όσοι θέλουν να φύγουν από τη χώρα τους και επιθυμούν ένα έγγραφο ως που να αποφασίσουν σε ποια ευρωπαϊκή χώρα θα πάει, κατοικώντας στην Ελλάδα ως προσωρινή χώρα μεταφοράς. Επίσης, είναι και αυτοί που θέλουν να μείνουν ως εργατικό δυναμικό, στην Αθήνα (και σε μεγάλα έργα) αλλά και σε άλλες πόλεις. «Να γνωρίζουμε ποιους προσπαθούμε να βοηθήσουμε. Υπάρχουν άνθρωποι που στο ταξίδι τραυματίστηκαν ψυχικά και σωματικά και βοηθιούνται. Άνθρωποι που έρχονται από άμεση εμπόλεμη ζώνη. Αλλά και άνθρωποι που έρχονται για ένα καλύτερο μέλλον και η απορρόφηση τους να είναι πιο εύκολη», κατέληξε.
*Αντώνης-Μάριος ΠαΠαγιώτης, e-κοδόμος.
Δόκιμος Ψυχολόγος / Υπό διαμόρφωση Ψυχοθεραπευτής – σε μακρά θεραπεία με την ακαδημαϊκή κοινότητα
Ο ίδιος, κινείται μεταξύ ετερόκλητων ακαδημαϊκών και επαγγελματικών πεδίων, με σταθερό προσανατολισμό στην ψυχολογία και την ψυχοθεραπεία. Η εμπειρία του στον ανθρωπιστικό τομέα αποδεικνύεται μετασχηματιστική, ενώ η ενεργή του παρουσία στον χώρο της επικοινωνίας, του πολιτικού και ψηφιακού μάρκετινγκ συνεχίζει να τροφοδοτεί τις συνθετικές του αναζητήσεις. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζουν στις ψυχολογικές, κοινωνικές και πολιτισμικές επιπτώσεις των τεχνολογικά διαμεσολαβημένων αλληλεπιδράσεων.
