Τι είναι οι έφηβοι λόγοι; Είναι οι σκέψεις και τα όνειρα των εφήβων του σήμερα, όσα τους πληγώνουν κι όσα τους γεμίζουν ελπίδα. Είναι οι στίχοι, τα πεζά κείμενα και τα σκίτσα τους. Σ’ αυτήν εδώ τη στήλη, λοιπόν, οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Πτολεμαΐδας τολμούν και τα παρουσιάζουν.
Πριν από λίγα χρόνια ο Νίκος βρισκόταν στον σταθμό και περίμενε το μέτρο, για να γυρίσει σπίτι του. Η μέρα στο γραφείο ήταν αρκετά κουραστική και αγχώδης, ενώ φήμες έλεγαν ότι θα γίνουν νέες περικοπές.
Ο Νίκος καθόταν σκεπτικός σε ένα παγκάκι, μέχρι που τον πλησίασε ένα κουτάβι. Στην αρχή δεν του έδωσε σημασία, μέχρι που το μικρό σκυλάκι ξεκίνησε να παίζει δίπλα στα πόδια του. Μέσα σε δυο λεπτά είχαν γίνει οι καλύτεροι φίλοι! Ο Νίκος διαπίστωσε ότι το κουτάβι φορούσε λουρί, αλλά δεν αναγραφόταν καμία πληροφορία σε αυτό παρά μόνο το όνομα του, «Ρεξ».
Η ώρα είχε περάσει και το μετρό μόλις είχε φτάσει. Οι πόρτες του άνοιξαν και ο κόσμος επιβιβαζόταν. Ήταν καιρός για τον Νίκο να πει αντίο στον καινούργιο του φίλο και να φύγει, όμως κάτι τον κρατούσε πίσω. Πίστευε ότι ο φίλος του δεν είχε πολλές ελπίδες για επιβίωση, αν έμενε μόνος του. Έτσι, πήρε την απόφαση να μην επιβιβαστεί στο μετρό και να πάει στο ταμείο για τα εισιτήρια. Εκεί ρώτησε αν είχε γίνει κάποια αναφορά εξαφάνισης σκύλου, αλλά μάταιος κόπος. Έτσι ο Νίκος αποφάσισε να κρατήσει τον μικρό του φίλο, παίρνοντας την πρωτοβουλία να τον πάει πρώτα στον κτηνίατρο για να του κάνει τα απαραίτητα εμβόλια.
Καθώς ο γιατρός εξέταζε το κουτάβι, διαπίστωσε ότι είχε θέμα με τη σπονδυλική του στήλη και χρειαζόταν επέμβαση. Βέβαια, ο κτηνίατρος συμβούλεψε τον Νίκο να εγκαταλείψει το κουτάβι, μιας και η επέμβαση θα κόστιζε πολλά χρήματα και η αποκατάσταση του σκυλιού δε θα ήταν εύκολη υπόθεση.
Ο Νίκος ήταν σε μεγάλο δίλλημα. Απ’ τη μια πλευρά ήθελε να βοηθήσει τον φίλο του, όμως απ’ την άλλη σκεφτόταν τις νέες περικοπές στο γραφείο. Τι θα γινόταν αν τον απέλυαν; Πώς θα τα έβγαζε πέρα; Θα είχε τη δυνατότητα να προσφέρει στο κουτάβι ό,τι χρειαζόταν; Ενώ ο Νίκος συλλογιζόταν τι έπρεπε να κάνει, ο γιατρός προσπαθούσε να βοηθήσει τον σκύλο με όποιον τρόπο μπορούσε. Ξάφνου, το κουτάβι άρχισε να κλαίει και έτρεξε στην αγκαλιά του Νίκου, δηλαδή εκεί που ένιωθε ασφάλεια.
Αυτό το συμβάν ήταν καθοριστικό για την τελική απόφαση του Νίκου, ο οποίος, καθώς είχε το σκυλί στην αγκαλιά του, ένιωσε ένα μοναδικό συναίσθημα στοργής αλλά και υπευθυνότητας. Πράγματι, ο Νίκος πλήρωσε για την επέμβαση, η οποία πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, ενώ τελικά δεν απολύθηκε από τη δουλειά του.
Ήρωες, λοιπόν, δεν είναι μόνο αυτοί στις ταινίες και τα κόμικς με τις μαγικές δυνάμεις, αλλά και αυτοί που σώζουν μικρά πλάσματα, παρά τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσουν.
Άρτεμις Παπαβασιλείου
μαθήτρια της Γ΄ τάξης
του 1ου Γυμνασίου Πτολεμαΐδας
