Τι είναι οι έφηβοι λόγοι; Είναι οι σκέψεις και τα όνειρα των εφήβων του σήμερα, όσα τους πληγώνουν κι όσα τους γεμίζουν ελπίδα. Είναι οι στίχοι, τα πεζά κείμενα, τα σκίτσα και τα συνθήματα τους. Σ’ αυτήν εδώ τη στήλη, λοιπόν, οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Πτολεμαΐδας τολμούν και τα παρουσιάζουν.
Η γειτονιά μου βρίσκεται μακριά από το θορυβώδες και νεφόπληκτο κέντρο. Κυρίως ζουν οικογένειες με τα παιδιά τους. Ανάμεσά τους υπάρχουν κάθε είδους άνθρωποι. Θα σας περιγράψω έναν τύπο από αυτούς και θα σας αφήσω να τον κρίνετε εσείς.
Η κυρία που θα σας μιλήσω έχει το ψιλικατζίδικο στη γωνία του δρόμου. Είναι περίπου 60 χρονών με πρόσωπο ανέκφραστο, κατσουφιασμένο και δε γελάει ποτέ. Ζει με τον άντρα της που σπάνια τον βλέπουμε στο μαγαζί. Του έχει ψήσει το ψάρι στα χείλη με την πολυλογία και την γκρίνια της, όπως σχολιάζουν συνωμοτικά οι γείτονες. Εννοείται ότι δεν υπάρχει περίπτωση να τους ακούσει. Όσο για τα παιδιά της, δεν άντεξαν και έφυγαν στο εξωτερικό.
Η κυρία αυτή δε μας προμηθεύει μόνο με ψιλικά, αλλά έχει και άλλο καθήκον. Έχει αναλάβει το έργο της πληροφόρησής μας. Τι κάνει η κυρία τάδε, τι μαγείρεψε η γειτόνισσα, το ζευγάρι του τρίτου πάλι τσακώθηκε, το παιδί τους μάλλον θα γίνει εγκληματίας γιατί βασανίζει τα παιδιά της γειτονιάς και δεν τ’ αφήνει να παίξουν ποδόσφαιρο και άλλα τέτοια. Τίποτα δεν της ξεφεύγει. Ξέρει τα πάντα κι έτσι μπορεί να τους σχολιάζει όλους, νομίζοντας πως είναι καλύτερη από όλους.
Μια φορά που είχα πάει να ψωνίσω μου είπε: «Καλός τεμπελάκος είσαι και του λόγου σου. Το μυαλό σου το έχεις μόνο στα ηλεκτρονικά. Πού καιρός για διάβασμα!’». Αλίμονο αν τ’ ακούσει αυτά η μητέρα μου.
Για να πω την αλήθεια γελάω με τα καμώματα της και δε θυμώνω πολύ. Εσείς τι θα κάνατε, αν την είχατε στη γειτονιά σας;
Ανδρέας Γρηγοριάδης
Μαθητής της Γ’ τάξης
του 1ου Γυμνασίου Πτολεμαΐδας
