Στη Θεολογία έχουμε μια αρχή ερμηνείας των πραγμάτων, όταν δεν είσαι σε θέση να γνωρίζεις την ουσία τους. Κρίνεις εκ των ενεργειών, κρίνεις εκ του αποτελέσματος. Δεδομένου πως δεν γνωρίζουμε την ουσία των πραγμάτων και δη των παρασκηνίων, δεν είμαστε σε θέση να ξέρουμε τι ρόλο παίζει ποιος και τι, θα επιχειρήσουμε μια εκ των πραγμάτων ερμηνευτική. Φυσικά εκ των προτέρων γνωρίζω πως το άρθρο μου μπορεί δημοσιευμένο να μην έχει ιδιαίτερη αξία, δεδομένου πως οι παράμετροι των πολιτικών εξελίξεων μεταβάλλονται διαρκώς και οι εξελίξεις να το προσπεράσουν.
Έγραφα πριν καιρό εδώ στον «Πτολεμαίο», τότε στην πρώτη διαπραγμάτευση: «Μόνο που δεν χειραφετηθήκαμε οικονομικά. Και έχουμε ενώπιον μας τα 7,5 δις € τα οποία πρέπει να τα δανειστούμε και πάλι για να τα πληρώσουμε. Η Ελλάδα είναι σε μια σταθεροποιημένη κατάσταση αλλά συνδεδεμένη ακόμα με πρίζες μηχανημάτων εντατικής». Παρεμπιπτόντως τότε είπαν πως δεν χρειαζόμαστε την δόση των 7,5 δις. €. Ήμασταν πολύ large. Σε άλλο άρθρο έγραφα πάλι: «..στο μεταξύ εμείς περιμένουμε, είτε μια ρήξη με την τρόικα που τώρα λέγεται «θεσμοί» ή «B.G», είτε μια πολιτική συμφωνία «ομελέτας» στην οποία είναι άγνωστο ποια θα είναι «τα αυγά που θα σπάσουν». Φυσικά είναι γνωστό πως όταν μαλώνουν τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια. Δηλαδή ο λαός, ο οποίος έχει και αυτός την ευθύνη του. Μέσα σε 6 χρόνια πίστεψε το «λεφτά υπάρχουν» του Γιώργου, από το «λεφτά δεν υπάρχουν» του Καραμανλή, το αντιμνημονιακό Ζάππειο του μνημονιακού εκ των υστέρων Σαμαρά, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και την δημαγωγική πλειοδοσία εκ του αποθέματος του «ούκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος».
Ο Έλληνας φημίζεται για την κοντή του μνήμη: Η απόρριψη του εκβιαστικού τελεσιγράφου στην Κύπρο από το Κοινοβούλιο «που κατά τα άλλα δεν εκβιάζεται» κατέρρευσε άμεσα την οικονομία της Κύπρου, με όρια ανάληψης τα 300 €. Η απόρριψή της ευρωπαϊκής πρότασης, έφερε σαν λογική συνέπεια τον πανικό του Σαββάτου στα ΑΤΜ, τον εξευτελισμό του Έλληνα, τα 60 € όριο της Δευτέρας, τα 120 € της σύνταξης. Αυτήν την στιγμή το όχι στα τελεσίγραφα των τοκογλύφων υπό τις παρούσες συνθήκες δεν αποτελεί επιλογή αντίστασης. Το χειρότερο, όμως, είναι η εξαγγελία του δημοψηφίσματος. Θα παραθέσω στη συνέχεια την σκεπτική μου επ΄αυτού.
Δική μου αίσθηση είναι πως ο Τσίπρας εγκλωβίστηκε μέσα από την ώθηση της πρόσφατης εκλογής του, τα μεγάλα λόγια των ευρωπαίων συντρόφων του, τους εκβιασμούς της εσωτερικής τρόικας. Πόνταρε στην επικοινωνιακή τακτική του κοινού με τον Γιώργο Παπανδρέου συμβουλάτορα Οικονομικού Ινστιτούτου Levy και κατέληξε επίσης στην απειλή του δημοψηφίσματος. Μόνο που αυτοί, πλέον, είναι τα κοινοβούλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εμείς είμαστε στην τεχνητή υποστήριξη τους, μέσω της τραπεζικής εντατικής. Δεν είμαι βέβαιος, πως η τότε εξαγγελία έγινε από αμερικάνικο δάκτυλο κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή ήταν σκηνοθετημένο εύρημα, για να οδηγηθούμε σε εκλογές και οικουμενική κυβέρνηση για να περάσουν τα μέτρα.
Το τωρινό εξαγγελθέν δημοψήφισμα είναι αντισυνταγματικό (αν αυτό έχει κάποια σημασία) αλλά και άνευ ουσίας. Ψηφίζουμε «Όχι» ή «Ναι» ή αν προτιμάται «Ναι» ή «Όχι», επι μιας πρότασης που δεν ισχύει, αφού οι Ευρωπαίοι την έχουν αποσύρει. Το απόλυτο θέατρο του παραλόγου, το οποίο οδήγησε σε τραγικές εμπειρίες ενώπιον των ΑΤΜ και χωρίς χρήματα για όσους δεν έχουν κάρτες αναλήψεως. Υπάρχει βέβαια η εγγύηση των καταθέσεων έως 100.000 €, με μια διαφορά: Το σχετικό εγγυητικό ταμείο του ελληνικού δημοσίου έχει κάπου 2 με 3 δις € και οι καταθέσεις που πρέπει να καλύψει κάτω από τις 100.000 € αρκετές δεκάδες ανέρχονται σε αρκετές δεκάδες δις €. Κοινώς κάποια στιγμή μετά από πολλά χρόνια το ελληνικό δημόσιο θα καταβάλει τις εγγυήσεις σε περίπτωση χρεωκοπίας.
Τίθεται το ερώτημα: το δημοψήφισμα ποια λογική έχει και αν θα γίνει τελικά. Τυπικά ο πρωθυπουργός στηρίζει το «Όχι», αλλά όλα δείχνουν ότι είναι ένας εύσχημος τρόπος να περάσει το «Ναι», παρακάμπτοντας της εσωτερική τρόικα και το κοινοβούλιο. Αυτός που θέλει το «Όχι», το εξαγγέλλει αφού πληρωθούν μισθοί και συντάξεις σε κάποιο μήνα πολύ πριν την 30η Ιουλίου και την λήξη του προγράμματος και οπωσδήποτε όχι μέσα στην τουριστική περίοδο. Είναι δεδομένο, πως υπό τέτοιες συνθήκες ωθείς τους Έλληνες έμμεσα να ψηφίσουν «Ναι» και να δώσουν την εθνική τους έγκριση στα τραγικά μέτρα της Ε.Ε.: Πώληση Νερού, Ρεύματος, μετοχών του ΟΤΕ, αύξηση συντελεστών προς τους μικρομεσαίους και μεσαίους Ελεύθερους Επαγγελματίες και διάλυση των συντάξεων με βάση την ρήτρα του εγγυημένου εισοδήματος. Μόνο που με το δημοψήφισμα, το μπαλάκι πάει στο λαό, που εκβιασμένος γνωρίζει μετά τα ΑΤΜ, πως το «Όχι» είναι άμεση πτώχευση και το «Ναι» με σαφώς καλύτερη προοπτική από το τίποτα, αλλά και η δική του συνευδόκηση στην μορφή των πραγμάτων που θα έρθουν.
Ήδη ο Πρωθυπουργός με κινήσεις που δείχνουν κατάσταση πανικού, ίσως επειδή δεν βγαίνουν τα ποσοστά στα μυστικά γκάλοπ για το δημοψήφισμα, ξαναέκανε νέα πρόταση προς την Ευρώπη, ζητώντας κάπου 29 δις €. Αφού έληξε το ομόλογο προς το Δ.Ν.Τ. και δεν το πληρώσαμε, αφού έληξε το πρόγραμμα και απωλέσαμε τα διαθέσιμα δις. Μια νέα μορφή δανεισμού, θα απαιτήσει εκ νέου έγκριση των ευρωπαϊκών κοινοβουλίων, με την Ελλάδα ενώπιον του εκτελεστικού αποσπάσματος. Όταν θα βγει αυτό το άρθρο, ο πρωθυπουργός θα έχει κάνει το νέο διάγγελμά του. Όμως, νομίζω, πως το δημοψήφισμα θα γίνει, γιατί συμφέρει και τους Ευρωπαίους και τον πρωθυπουργό και πρέπει να γίνει και ας δηλώνουν όλοι ξαφνιασμένοι στην Εσπερία. Καλό φωτισμό και τιμή σε εκείνους που όρισε η ζωή τους να φιλάνε Θερμοπύλες και τηρούν με σεβασμό και αυταπάρνηση το μετερίζι κ΄ αλωνάκι τους. Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει…
konstantinosoa@yahoo.gr
