Η χρήσιμη… εμπειρία των παλιών στελεχών του ΠΑΣΟΚ για το σημερινό ΣΥΡΙΖΑ.
Με το που άρχισε η πτώση του ΠΑΣΟΚ και πριν ακόμα αυτή αποτυπωθεί στις κάλπες, όταν το ποσοστό του έφτασε στο ναδίρ με το 4,68% που συγκέντρωσε στις εθνικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, υπήρχαν στελέχη του, μερικά πρώτης γραμμής, που αρνούνταν να αποδεχτούν αυτό που όλοι έβλεπαν. Ότι, δηλαδή, το κόμμα φυλλοροούσε χάνοντας στελέχη, μέλη και τελικά τη μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων του.
Η όποια… αυτοκριτική γινόταν τότε προκειμένου να εξηγηθούν οι αιτίες της κρίσης αυτής, που όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια θα οδηγούσε ένα κόμμα το οποίο κάποτε κατέγραφε ποσοστά άνω του 40% και κυβερνούσε επί χρόνια να συγκεντρώνει μονοψήφια νούμερα, κατέληγε πως ένας απ’ τους βασικούς λόγους ήταν η στάση των «συστημικών μέσων ενημέρωσης» απέναντι του που κατάφεραν να πείσουν τους πολίτες να γυρίσουν την πλάτη τους στο ΠΑΣΟΚ, που άλλοτε το ψήφιζαν μαζικά.
Σήμερα, που ο ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα και μετά από δύο συνεχόμενες και επώδυνες εκλογικές ήττες βλέπει αφενός να αποχωρούν από το κόμμα πολλά στελέχη, μεταξύ των οποίων και αρκετά από τα λεγόμενα πρωτοκλασάτα, και αφετέρου τα ποσοστά του να μειώνονται και άλλο, με βάση τις πρόσφατες μετρήσεις τις κοινής γνώμης, πολλά από τα εναπομείναντα στελέχη και μέλη του εκτιμούν πως όλη αυτή η αναταραχή είναι ένα ακόμα έργο των «συστημικών μέσων ενημέρωσης» που εξυπηρετούν κάποια συγκεκριμένα συμφέροντα.
Συμφέροντα που «φοβούνται» το νέο αρχηγό, τον κ. Στέφανο Κασσελάκη, και ό,τι εκείνος πρεσβεύει και φέρνει στην ελληνική κοινωνία, αλλά και το ίδιο το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ που θέλουν να το «μικρύνουν» κι άλλο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία. Συμφέροντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα και σίγουρα εκφράζονται αξιοποιώντας και διάφορα «συστημικά μέσα ενημέρωσης» τα οποία ελέγχουν ή τους δίνεται η δυνατότητα να χρησιμοποιούν κατά το δοκούν.
Ποιος όμως δίνει το δικαίωμα σ’ αυτά τα μέσα να παίξουν έναν τέτοιο ρόλο και να πετύχουν το στόχο τους;
Η μαζική φυγή βουλευτών, ευρωβουλευτών, παραδοσιακών στελεχών με ιστορία δεκάδων χρόνων, κατ’ αρχήν στο χώρο και έπειτα στο κόμμα, νεολαίων, πανεπιστημιακών, μελών νομαρχιακών επιτροπών, είναι ενορχηστρωμένη από κάποια «συστηματικά μέσα ενημέρωσης» και από «σκοτεινά κέντρα» που υλοποιούν ένα συγκεκριμένο σχέδιο;
Οι συγκρούσεις που προκαλούνται στα εσωτερικά Νομαρχιακών Επιτροπών, όπως, για παράδειγμα, αυτή της Φλώρινας στην οποία αναφέρεται χθεσινό ρεπορτάζ του ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ σχετικά με το αν αποφάσισαν ή όχι πως πρέπει να παραδώσει την έδρα η ανεξάρτητη πια βουλευτής κ. Πέτη Πέρκα, οφείλεται στο ότι κάποιος ή κάποιοι εκτός ΣΥΡΙΖΑ, έβαλαν το χεράκι τους προκαλώντας μια ακόμα εσωκομματική διαμάχη;
Ένα πρόβλημα λύνεται μόνο όταν αποφασίσεις να το κοιτάξεις κατάματα και εφόσον αποφασίσεις πως θα αποδεχτείς την αλήθεια, ακόμα και αν αυτή πληγώνει ή σε φέρνει σε δύσκολη θέση.
Στο σημερινό ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν πολλά στελέχη που βρισκόταν ακόμα στο ΠΑΣΟΚ την εποχή που είχε αρχίσει η δική του κατάρρευση.
Ίσως η εμπειρία που απέκτησαν τότε να φανεί χρήσιμη στο τωρινό τους κόμμα, αρκεί φυσικά να μην επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν και σήμερα τις δικαιολογίες που ασπάζονταν τότε.
Δημιουργώντας μια νέα «παράδοση»!
Ένα νέο έθιμο έχουν καθιερώσει τα τελευταία χρόνια όλοι, σχεδόν, οι Δήμοι της χώρας, δημιουργώντας έτσι μια νέα «παράδοση».
Συνοδεύουν το άναμμα του χριστουγεννιάτικου δένδρου τους με τη συναυλία κάποιου τραγουδιστή, γνωστού, λιγότερου γνωστού, ή απλώς… ανερχόμενου.
***
Η αλήθεια είναι πως κάθε τέτοια συναυλία την τιμά, συνήθως, πολύς ή έστω αρκετός κόσμος, παρά το κρύο που μπορεί να επικρατεί λόγω εποχής, αλλά το ερώτημα είναι τι σχέση μπορεί να έχει ένα τέτοιο μουσικό γεγονός που περιλαμβάνει στο πρόγραμμα του λαϊκά, ελαφρολαϊκά ή έντεχνα άσματα με τα Χριστούγεννα;
***
Μη έχοντας τύχει να παρακολουθήσουμε ποτέ μια τέτοιου είδους συναυλία, εικάζουμε πως το πρόγραμμα της, δεν μπορεί, όλο και κάποια χριστουγεννιάτικα τραγούδια θα συμπεριλαμβάνει, εισάγοντας έτσι τους θεατές της στο πνεύμα των ημερών.
***
Πάντως πολλοί Δήμοι, όχι όλοι, συνδυάζουν το άναμμα του δένδρου και μια τέτοια συναυλία με τη γνωστή πλέον Λευκή Νύχτα που στοχεύει στο να τονώσει την κίνηση στην τοπική τους αγορά, καθώς τα καταστήματα εκείνη τη νύχτα μένουν ανοιχτά μέχρι αργά.
Ένας συνδυασμός που παρά τις καλές του προθέσεις δεν είναι απόλυτα βέβαιο πως αποδίδει πάντα καθώς πολλές φορές ένα μεγάλο μέρος του κόσμου επιλέγει μόνο τη συναυλία και όχι και το να ψωνίσει από κάποιο κατάστημα.
