Θα μπορούν να γράφουν ήπια αναλγητικά, να αξιολογούν τους ασθενείς στα εφημερεύοντα και να κάνουν τοπικές αναισθησίες
Το ότι τα δημόσια νοσοκομεία «αιμορραγούν» από τις ελλείψεις στο νοσηλευτικό κλάδο δεν είναι νέο – η αριθμητική ανεπάρκεια των νοσηλευτών ανέκαθεν αποτελούσε ορατό πρόβλημα της νοσηλείας στο ΕΣΥ, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες τους να ανταποκριθούν στις ανάγκες των ασθενών και να καλύψουν τα κενά και τα προβλήματα. Είναι ενδεικτικό ότι, με βάση τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, στην Ελλάδα αναλογούν 3,6 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, όταν στη Γερμανία η αναλογία διαμορφώνεται σε 11,3 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους.
Σημειώνεται ότι ο καθορισμός των αρμοδιοτήτων του νοσηλευτικού κλάδου αποτελούσε πάγιο αίτημα της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδας (ΕΝΕ) την τελευταία δεκαετία.
Οι αρμοδιότητες των νοσηλευτών
Η υπουργική απόφαση που δημοσιεύτηκε χτες στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως προβλέπει ότι οι νοσηλευτές που διενεργούν κατ’ οίκον επισκέψεις μπορούν να συνταγογραφούν στους ασθενείς φάρμακα και αναλώσιμα υλικά. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι μπορούν να χορηγούν συνταγές για «ήπια αναλγητικά, αντιπυρετικά, βιταμίνες, σίδηρο, φυσιολογικό ορό 0,9%, αντιβηχικά σιρόπια, υπακτικά, αντιδιαρροϊκά, αντιεμετικά, επιδεσμικό υλικό, οξυζενέ, αντισηπτικά διαλείμματα, επιθέματα, σύριγγες, συσκευές ορού, υλικό καθετηριασμού ουροδόχου κύστης, three way, spray κατακλίσεων και τραυμάτων».
Προβλέπεται ακόμη η τοπική αναισθησία (σύμφωνα βεβαίως με τα ισχύοντα νοσηλευτικά θεραπευτικά πρωτόκολλα), η διενέργεια κλινικής εξέτασης (π.χ. ψηλάφηση και ακρόαση) και ο καθετηριασμός περιφερικών αγγείων.
Στο καθηκοντολόγιό τους περιλαμβάνεται, κατόπιν ιατρικής γνωμάτευσης, η χορήγηση φαρμάκων από όλες τις οδούς, η χορήγηση θρομβολυτικών σκευασμάτων σύμφωνα με τα ισχύοντα θεραπευτικά νοσηλευτικά πρωτόκολλα, η χορήγηση οξυγόνου, η ρινογαστρική διασωλήνωση και η χορήγηση εντερικής και παρεντερικής διατροφής.
Ο ρόλος τους στο δημόσιο νοσοκομείο
Αναβαθμισμένο ρόλο αποκτούν εντός του ΕΣΥ σε ό,τι αφορά στη λειτουργία των Επειγόντων και στη διαλογή περιστατικών, όπου θα συμμετέχουν στη διαδικασία με την οποία αξιολογούνται και αντιμετωπίζονται οι ασθενείς που επισκέπτονται τα εφημερεύοντα νοσοκομεία, καθώς και στην πρόληψη και τον έλεγχο των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων (μέσω των ειδικών επιτροπών των νοσοκομείων).
