Επτά βουλευτές αποχώρησαν από τη Νέα Αριστερά, με αποτέλεσμα τη διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος. Παράλληλα, την αποχώρησή τους γνωστοποίησαν και 143 στελέχη, εκ των οποίων τα 36 είναι μέλη της Κεντρικής Επιτροπής.
Ειδικότερα, οι Αλέξης Χαρίτσης, Έφη Αχτσιόγλου, Νάσος Ηλιόπουλος, Θεανώ Φωτίου, Μερόπη Τζούφη, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ και Δημήτρης Τζανακόπουλος γνωστοποίησαν με κοινή επιστολή τους προς τον πρόεδρο της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδη, την απόφασή τους να αποχωρήσουν από το κόμμα. Η επιστολή αναμένεται να αποσταλεί και στον πρόεδρο της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη, προκειμένου να ολοκληρωθεί και τυπικά η διαδικασία.
Η Έφη Αχτσιόγλου παρέδωσε την κοινοβουλευτική της έδρα. Τη θέση της στη Βουλή θα καταλάβει ο Γιάννης Δραγασάκης, ως ο πρώτος επιλαχών.
Δείτε εδώ της λίστα με τα 143 στελέχη που αποχωρούν.
Οι αποχωρήσαντες κάνουν λόγο για μια «δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση», εκτιμώντας ότι «ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του». Όπως σημειώνουν, η Νέα Αριστερά δημιουργήθηκε με στόχο να εκφράσει μια διαφορετική προοπτική για την Αριστερά και την κοινωνία, αντιπαρατιθέμενη, όπως αναφέρουν, στον εκφυλισμό της πολιτικής ζωής και στη λογική των χαμηλών προσδοκιών.
Στην επιστολή τους υπογραμμίζουν ότι το κόμμα διατήρησε «αιχμηρό και τεκμηριωμένο κοινοβουλευτικό λόγο» και ανέπτυξε κινηματική δράση σε μια περίοδο κατά την οποία, όπως εκτιμούν, το πολιτικό περιβάλλον γίνεται ολοένα και πιο συντηρητικό και αυταρχικό. Παράλληλα, τονίζουν ότι επεξεργάστηκαν και στήριξαν ριζοσπαστικές προτάσεις για κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη δημοκρατία και την κοινωνία.
Ωστόσο, επισημαίνουν ότι η πολιτική δράση δεν αρκεί να περιορίζεται στη διατύπωση θέσεων και στη διεξαγωγή πολιτικών αγώνων, αλλά απαιτεί κοινωνική απήχηση, δυναμική και δυνατότητα διαμόρφωσης πλειοψηφικών ρευμάτων που θα μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τις εξελίξεις.
Οι επτά πρώην βουλευτές της Νέας Αριστεράς αναφέρονται επίσης στην ανάγκη συγκρότησης ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και την άνοδο της ακροδεξιάς. Υπενθυμίζουν ότι το κόμμα είχε θέσει στο δημόσιο διάλογο την προοπτική ενός «Λαϊκού Μετώπου», ωστόσο εκτιμούν πως η στρατηγική που ακολουθεί σήμερα η πλειοψηφία της ηγεσίας δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή την ανάγκη.
«Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης», σημειώνουν, προσθέτοντας ότι στην κοινωνία ενισχύεται η απαίτηση για ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές συσπειρώσεις που θα μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτική πρόταση απέναντι στην κυβέρνηση.
Κλείνοντας, δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν να δραστηριοποιούνται πολιτικά με στόχο την προώθηση της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ειρήνης και της στήριξης των λαϊκών στρωμάτων, τονίζοντας πως εκεί βρίσκεται σήμερα «η πραγματική μάχη» για την Αριστερά.
Αναλυτικά η επιστολή:
«Αποχωρούμε από τη Νέα Αριστερά, γιατί πιστεύουμε ότι ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του. Είναι μια δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση.
Δημιουργήσαμε τη Νέα Αριστερά για να κρατήσουμε ζωντανή μια άλλη δυνατότητα για την Αριστερά, την κοινωνία και τη χώρα. Για να αντιπαρατεθούμε στον εκφυλισμό, στην απαξίωση της πολιτικής, στη λογική του μέσου όρου. Δώσαμε αυτή τη μάχη με επιμονή και πολιτική εντιμότητα.
Η Νέα Αριστερά δεν ήταν ένα κόμμα σιωπής ή ίσων αποστάσεων. Ήταν η πολιτική δύναμη που, μέσα σε ένα όλο και πιο συντηρητικό και αυταρχικό πολιτικό περιβάλλον, είχε αιχμηρό και τεκμηριωμένο κοινοβουλευτικό λόγο και ζωντανή κινηματική δράση. Δεν κάναμε πίσω σε ζητήματα αρχών. Επεξεργαστήκαμε και υποστηρίξαμε ριζοσπαστικές θέσεις και προτάσεις για κάθε κρίσιμο ζήτημα που αφορά την κοινωνία και τη δημοκρατία στη χώρα μας.
Ξέρουμε, όμως, ότι δεν αρκεί μόνο να έχεις σωστές θέσεις ή να δίνεις τίμιες μάχες. Το κρίσιμο είναι αν αυτές αποκτούν κοινωνική γείωση, δυναμική και κοινωνικό αντίκτυπο. Αν μπορούν να οργανώσουν πλειοψηφικά ρεύματα και να συμβάλλουν, στο σήμερα, στην αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κόσμος της εργασίας και η κοινωνική πλειοψηφία.
Ως Νέα Αριστερά θέσαμε στο δημόσιο πεδίο την ανάγκη του Λαϊκού Μετώπου, της συσπείρωσης απέναντι στη Δεξιά και την ακροδεξιά. Την ανάγκη της προγραμματικής σύγκρουσης με το καθεστώς Μητσοτάκη. Επιμείναμε σε πραγματικές συγκρούσεις.
Σήμερα, βλέπουμε καθαρά ότι η στρατηγική που επιλέγει η πλειοψηφία της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ανάγκη. Σεβόμαστε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που βρεθήκαμε μαζί. Διαφωνούμε, όμως, στο κρίσιμο στρατηγικό ζήτημα. Σήμερα, οι διαφορετικές μας εκτιμήσεις μας οδηγούν σε διαφορετικές διαδρομές. Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε καιρούς βαθιάς κρίσης, τη στιγμή που μέσα στην κοινωνία δυναμώνει η απαίτηση για συσπείρωση δυνάμεων και για μια πραγματική πολιτική εναλλακτική απέναντι στη Δεξιά της διαφθοράς, του αυταρχισμού, της ταξικής μεροληψίας υπέρ των ισχυρών. Αν η Αριστερά δεν μπορεί να υπηρετήσει σήμερα αυτό το μέτωπο δεν μπορεί να υπηρετήσει και τον απαραίτητο αγώνα για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.
Το σημερινό καθεστώς δεν πρέπει να έχει τρίτη θητεία, με ή χωρίς τον Μητσοτάκη.
Ακούμε αυτή την απαίτηση. Δεν πιστεύουμε ότι απαιτείται πλήρης ταύτιση για να υπάρξει κοινή πορεία. Αυτό που έχει σημασία είναι η διαμόρφωση όρων μιας μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής συσπείρωσης, με απώτερο στόχο να μετατραπούν οι αριστερές ιδέες σε εφαρμοσμένες ριζοσπαστικές πολιτικές.
Η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά σήμερα μπορεί και πρέπει να φανεί χρήσιμη στον αγώνα του λαού για δημοκρατία και δικαιοσύνη, στον αγώνα των λαϊκών τάξεων για ζωή και όχι επιβίωση, στον αγώνα για ειρήνη και ενάντια σε σύγχρονες μορφές βαρβαρότητας, όπως η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ.
Εκεί βρίσκεται σήμερα η πραγματική μάχη και για αυτόν τον σκοπό θα εργαστούμε».
