- Εν θέμασι, Παντάνασσα,
Πίστεως και Πατρίδος
έστε αμετακίνητοι
και ακλόνητοι, Ασίνου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Παντάνασσα : στον Μυστρά,
στη νήσο μας Αρκίοι
στα Δωδεκάνησά μας στο
Αιγαίο μας πέλαγος, και
στο Άγιον Όρος )
(Ασίνου : Κύπρος)
Ο Άγιος Παϊσιος ο
Αγιορείτης είπε : «Στα
θέματα Πίστεως και
Πατρίδος να είστε
αμετακίνητοι και ακλόνητοι.
Εκεί δεν χωράνε παζάρια».
- Αποταγήν γηϊνων αρχήν,
την τον Θεόν αγάπης
τέλος έχει η κλίμαξ η
ουρανοδρόμος, Μάκρη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Μάκρη : Μάκρη Έβρου
Θράκης)
Το αποταγήν εκ του αρχ.
ρήματος αποτάσσομαι =
αποχωρίζομαι, αποκηρύσσω,
απαρνούμαι.
Κατά το Μυστήριον της
Βαπτίσεως λέγεται
το : «Απετάξω τω Σατανά;»
και «Απεταξάμην».
Το ρ. αποτάσσομαι στην
αρχαία ελληνική γλώσσα
συντάσσεται σχεδόν
αποκλειστικά με δοτική.
Στην Εκκλησία μας φέρεται
μερικές φορές συντασσόμενο
και με πτώση αιτιατική.
(= Η σκάλα η ουρανόδρομη,
αυτή που συνδέει την γη
με τον ουρανό, που είναι
νοερή, νοητή, έχει ως αρχή την
άρνηση των γήϊνων αγαθών,
παθών, πειρασμών και ως τέλος,
τέρμα, τον Θεό της αγάπης).
Ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης
έφη : « Η κλίμαξ που
αντίκρυσε ο Ιακώβ, ο νικητής
των παθών, όταν κοιμόταν
επάνω στο ασκητικό του
στρώμα, άρχιζε από τα γήϊνα
και έφθανε ως τα ουράνια,
και στην κορυφή έστεκε ο
Θεός. Ελάτε να ανεβούμε κι
εμείς με προθυμία και με
πίστη αυτήν την νοερή και
ουρανοδρόμο ανάβαση, που
έχει σαν αρχή την αποταγή
των γηϊνων και τέλος τον
Θεό της αγάπης».
- Δικαίοις και αμαρτωλοίς
μετάνοια αναγκαία,
των απασών των αρετών
αύτη η υψηλοτέρα.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(=Είναι απαραίτητη η
μετάνοια και για τους
ενάρετους και για τους
αμαρτωλούς η μετάνοια,
η οποία είναι η μεγίστη
όλων των αρετών).
Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος είπε
: « Όλοι είμαστε αμαρτωλοί
και όλοι δεχόμαστε
πειρασμούς. Καμία
από τις αρετές δεν είναι
υψηλότερη από την
μετάνοια, και ουδέποτε
μπορεί να τελειωθεί το
έργο της. Ταιριάζει λοιπόν
πάντοτεαυτή (η μετάνοια)
σε όλους, όσους θέλουν
να σωθούν», αμαρτωλούς και
δικαίους».
- Άνευ των Παραδόσεων
και άνευ του Κυρίου
εστί η Ελλάς πλοιάριον
άνευ του πηδαλίου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
- Άνευ Θεού και της αυτής,
Αυλή, Ιστορίας, Πύργε,
ευκόλως δύναται η Ελλάς
τινί παραδοθήναι.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Αυλή : )
(Άσειστος Πύργος : )
(= Χωρίς τον Θεό, τις
Παραδόσεις της, την
αρχαία Ιστορία της, τον
πολιτισμό της η Ελλάδα,
μπορεί εύκολα να παραδοθεί σε
κάποιον, σώματι και ψυχή).
- Την εθνικήν ασφάλειαν
και την κυριαρχίαν
ημών, Βρησάνης, φύλαττε
ως φυλακτόν, Πρεσβεία.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Βρησάνης : Άνδρος)
(Πρεσβεία : )
397.Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ηώ,
Ελλάς, Μαρία, άνευ,
η Ελλάς εστί, Ελαία, ημών
της Ιστορίας άνευ.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ηώ αγνείας : )
(Ελαία : στη νήσο μας Σύμη
στα Δωδεκάνησά μας στο
Αιγαίο μας πέλαγος )
(= Χωρίς την αρχαία ελληνική
μακεδονική Ιστορία του
Μεγάλου Αλεξάνδρου,
η Ελλάδα θα είναι χωρίς
Ιστορία, θα είναι θανατηφόρα
ακρωτηριασμένη, δεν θα
υπάρχει Ελλάδα, Παναγία)
- Ελλάς ουκ έστι, Βρύσεως,
άνευ του Ηρακλέους,
άνευ του Λεωνίδου και
άνευ του Περικλέους.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Βρύσεως : Σίφνος, Άρτα)
(=Χωρίς την ελληνική
Μυθολογία, Παναγία, χωρίς
την ανδρειότητα του Λεωνίδα,
και το Έπος των Περσικών
Πολέμων, χωρίς τον μέγα
πολιτικό και Στρατηγό της
αρχαιότητος Περικλή και τον
«Χρυσούν αιώνα του
Περικλέους», χωρίς τον
Παρθενώνα, που
κατασκευάστηκε τότε, δεν
υπάρχει Ελλάδα).
Ουκ έστι = δεν υπάρχει
- Άνευ Ακρίτου Διγενούς
και άνευ Βυζαντίου
Ελλάς ουκ έστι, Βυτουμά,
ω Ερημητηρίου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Βυτουμά : Μετέωρα)
(Ερημητηρίου : στη νήσο
μας Πάτμο, που ανήκει στα
Δωδεκάνησά μας στο
Αιγαίο μας πέλαγος και
ευρίσκεται στο βορειότερο
σημείο του συμπλέγματος
των Δωδεκανήσων).
(=Ελλάδα, Παναγία, δεν
υπάρχει, χωρίς τον Διγενή
Ακρίτα, χωρίς το Βυζάντιο,
χωρίς την Ελληνική
Βυζαντινή Αυτοκρατορία).
- Ω Χρυσοπυργιώτισσα,
τείχισον της Ελλάδος
τε τον πολιτισμόν
και Ιστορίαν, Βράχου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Χρυσοπυργιώτισσα : Αθήνα)
(Βράχου : Νεμέα)
(Πάθους : )
(Κάσου : στη νήσο μας Κάσο,
στα Δωδεκάνησά μας στο
Αιγαίο μας πέλαγος).
21-10-2026
