- Εδέχθη αρπαγήν νοός
ο Παύλος, Ζωηφόρε,
ευρέθη εις τρίτον ουρανόν,
ω Πηγή Ζωοδόχε.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ζωηφόρος : )
(Ζωοδόχος Πηγή : Σκήτη
Κοζάνης, Πολύμυλος
Κοζάνης, Ήπειρος)
(Ζωοπηγή : Κύπρος)
(= Ο Απόστολος Παύλος
λέγει ότι εις επιβράβευσιν
των δοκιμασιών του εδέχθη
την αρπαγήν του νοός εις
τρίτον ουρανόν).
Λέγει ο Απόστολος Παύλος :
«Οίδα άνθρωπον εν Χριστώ
προ ετών δεκατεσσάρων
είτε εν σώματι ουκ οίδα,
είτε εκτός του σώματος
ουκ οίδα, ο Θεός οίδεν,
αρπαγέντα τον τοιούτον
έως τρίτου ουρανού»,
Β΄ Κορινθ. 12, 2.
Ο Απόστολος Παύλος
περιγράφει πως, σε όραμά
του, αρπάχθηκε ο ίδιος
μέχρι τον τρίτον ουρανό
και άκουσε άρρητους, μη
λεχθέντες λόγους.
Το γεγονός τούτο
καταγράφεται στην Καινή
Διαθήκη και δη στην προς
Κορινθίους Β΄. 12
Επιστολή του ιδίου του
Αποστόλου Παύλου.
Η Ιουδαϊκή και
Χριστιανική θεωρία των
πρώτων χρόνων χώριζε
τους ουρανούς σε τρεις
βαθμίδες, σε τρία επίπεδα :
1.Ο πρώτος ουρανός (1ος)
ήτο η ατμόσφαιρα, τα νέφη
και ο χώρος στον οποίον
πετούν τα πουλιά.
2.Ο δεύτερος ουρανός (2ος)
ήτο το διάστημα, οι πλανήτες,
τα αστέρια, τα ουράνια
σώματα.
3.Ο τρίτος ουρανός (3ος) ήτο
η υπερβατική διάσταση,
δηλαδή η διάσταση η
αναφερόμενη στην υπέρβαση,
η σχετική με τον
υπεραισθητό κόσμο,
που ξεπερνά την εμπειρία
των αισθήσεων και είναι
νοητός ο κόσμος τούτος
μόνον με την νόηση ή την
διαίσθηση.
Ομιλούμε για τον Παράδεισο,
τον τόπο της παρουσίας, της
ύπαρξης του Θεού.
Βεβαίως ο Θεός είναι
«ο πανταχού παρών και» ο
«τα πάντα πληρών».
- Ως έχομεν αναπνοής
την χρείαν, Φραγγαβίλα,
την χρείαν ούτω της Θεού
έχομεν βοηθείας.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Φραγγαβίλα : Αμαλιάδα)
Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
έφη : « Όπως ακριβώς έχουμε
ανάγκη από αυτήν την αναπνοή,
έτσι έχουμε ανάγκη και από
την βοήθεια του Θεού».
- Αειβλαστάνουσα, Καλού,
αγλαόβοτρυ Κόρη,
αείρυτε, αγνόρρυτε,
ασφαλής πλοίου πλώρη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
Ο, η αείρυτος = ο αιωνίως ρέων,
η αιωνίως ρέουσα.
Ο, η αγνόρρυτος = ο αγνώς
ρέων, ο διαυγής
(αγνόρυτος : ποιητ. τύπος
παρά τω τραγικώ ημών
ποιητή Αισχύλω).
(Καλού : Σαντορίνη)
(Κόρη, Αγία Κόρη :
στους πρόποδες Ολύμπου,
κοντά στο χωριό Βροντού
της Π.Ε. Πιερίας)
(Κόρη γαλουχός : )
(Γάλακτος : Βηθλεέμ)
(Γαλακτοτροφούσα : εικών
της Παναγίας στο τέμπλο
μικρού ναού στις Καρυές
της Π.Ε. Χαλκιδικής)
(Γαλακτοτροφία : )
(=Είσαι κληματαριά, Παναγία,
που βλαστάνεις συνεχώς
βότρυς λαμπρούς, φωτεινούς,
τσαμπιά λαμπερά. Είσαι
ποταμός συνεχώς ρέων και
διαυγής, καθαρός, Είσαι η
ασφαλής πλώρη ενός πλοίου
που ταξιδεύει και οδηγεί
τους εν Χριστώ πιστούς με
ασφάλεια στο απάνεμο
λιμάνι της Βασιλείας των
Ουρανών).
- Η πίστις η αληθινή
η αναγκαιοτέρα
εξ απασών των αρετών
εστίν, Υψηλοτέρα.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Υψηλοτέρα : )
Ο Όσιος Πέτρος
Δαμασκηνός είπε : « Η
αληθινή πίστη είναι πιο
αναγκαία από κάθε άλλη
αρετή».
- Μήτερ γλυκεία, της ζωής
δροσίς παραμυθίας,
σκέπε ημάς τους δούλους σου,
κυτίον αληθείας.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(= Είσαι γλυκιά μάνα, Παναγία,
δροσιά παρηγοριάς της
ζωής και σου ζητούμε να
μας αγκαλιάσεις και να μας
σκεπάσεις με θαλπωρή).
- Πηγάζει εκ της γνώσεως
της φύσεως του Υψίστου
της αληθούς, Φως, η αυτού
σωστή λατρεία, Κήπου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Κήπου : Μήλος)
Ο Άγιος Ιωάννης ο
Δαμασκηνός έφη : «Η
σωστή λατρεία του Θεού
πηγάζει από την γνώση της
αληθινής φύσεως του
Θεού».
- Τω Ιησού μεσίτευε,
κάλλος αθανασίας
σωθήναι τας ψυχάς ημών,
θύρα της ευσεβείας.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
- Πιστός εκ ταπεινώσεως
ουδόλως ελαττούται,
αλλ΄ οδηγείται εγγύτερον
Θεού Υψίστου, Πλούτε.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(=Ο πιστός δεν γίνεται μικρός,
όταν είναι ταπεινός. Ίσα-ίσα,
τιμάται και δοξάζεται από
τον Ύψιστο Θεό).
- Μήτερ της αγαθότητος,
κλείθρον της ευγενείας,
ω Χρυσοσπηλαιώτισσα,
ρείθρον της ευσεβείας.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Χρυσοσπηλαιώτισσα : )
(Χρυσοσπηλιώτισσα :
Αθήνα, Καλάβρυτα)
- Μέσω της ταπεινότητος
και πίστεως βαθείας,
Εύπαι, αποκαλύπτομεν
Θεού αλήθειαν, Θεία.
Θεοτόκε Πανάχραντε
(Εύπαις : )
(Θεία : )
(= Μέσα από την ταπεινότητα
και την βαθιά μας πίστη, μας
φανερώνεται, μας αποκαλύπτεται
η αλήθεια του Θεού.
5-10-2026
