Παρακολουθώντας τη συζήτηση για τον νέο κρατικό προϋπολογισμό, σκέφτομαι ότι είναι μια καλή ευκαιρία να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα για το μέλλον του τόπου μας. Η Π.Ε. Κοζάνης έχει περάσει πολλά τα τελευταία χρόνια. Η ενεργειακή μετάβαση έχει αλλάξει την οικονομία μας, έχει επηρεάσει την αγορά, τις επιχειρήσεις, την απασχόληση και την καθημερινότητα πολλών οικογενειών. Δεν πιστεύω ότι έχουμε την πολυτέλεια να μένουμε μόνο στις διαπιστώσεις ή να περιμένουμε κάθε φορά την επόμενη εξαγγελία. Χρειάζεται να δούμε τι πραγματικά μπορούμε να διεκδικήσουμε και τι πρέπει να αλλάξει, ώστε ο τόπος μας να αποκτήσει ξανά δυναμική και προοπτική. Προσωπικά, θεωρώ ότι υπάρχουν τέσσερις βασικές κατευθύνσεις στις οποίες πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα.
Πρώτον, η στήριξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Οι άνθρωποι που κρατούν ανοιχτά τα καταστήματα και τις επιχειρήσεις τους, που απασχολούν εργαζόμενους και στηρίζουν καθημερινά την τοπική οικονομία, χρειάζονται πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης. Δεν αρκεί να υπάρχουν χρηματοδοτικά προγράμματα στα χαρτιά. Πρέπει να είναι προσβάσιμα και στις μικρότερες επιχειρήσεις, με λιγότερα εμπόδια και ουσιαστικά κίνητρα για εκσυγχρονισμό, νέες επενδύσεις και δημιουργία θέσεων εργασίας. Η τοπική αγορά δεν μπορεί να σταθεί χωρίς υγιείς και ανταγωνιστικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Δεύτερον, χρειαζόμαστε νέες παραγωγικές και βιομηχανικές επενδύσεις. Η μεταλιγνιτική εποχή πρέπει να δώσει στην Π.Ε. Κοζάνης μια νέα οικονομική ταυτότητα. Οι εκτάσεις που συνδέθηκαν για δεκαετίες με τη λιγνιτική δραστηριότητα πρέπει να αξιοποιηθούν με σχέδιο και να προσελκύσουν επιχειρήσεις που θα δημιουργήσουν πραγματικές και σταθερές θέσεις εργασίας. Δεν μπορεί η περιοχή που στήριξε ενεργειακά τη χώρα για τόσα χρόνια να περιορίζεται σήμερα στον ρόλο του θεατή των εξελίξεων. Θέλουμε επενδύσεις, παραγωγή και ευκαιρίες για τους ανθρώπους μας, ιδιαίτερα για τη νέα γενιά που αναζητά λόγους να μείνει και να δημιουργήσει στον τόπο της.
Τρίτον, πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στον πρωτογενή τομέα και στον τουρισμό. Η Π.Ε. Κοζάνης έχει σημαντικές δυνατότητες, εξαιρετικά αγροτικά προϊόντα και φυσικό πλούτο που δεν έχουμε αξιοποιήσει όσο θα μπορούσαμε. Η λίμνη Πολυφύτου, ο Αλιάκμονας, το Βελβεντό, η Αιανή και οι ορεινές μας περιοχές μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας νέας αναπτυξιακής προσπάθειας. Χρειαζόμαστε στήριξη των νέων αγροτών, καλύτερη οργάνωση της παραγωγής, επενδύσεις στη μεταποίηση και την τυποποίηση των προϊόντων μας, αλλά και ουσιαστική προβολή των τουριστικών δυνατοτήτων μας. Έχουμε πολλά να προσφέρουμε και πρέπει να βρούμε τον τρόπο να μετατρέψουμε αυτόν τον πλούτο σε εισόδημα και νέες θέσεις εργασίας.
Τέταρτον, θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στα αρδευτικά έργα και ειδικά στο Αρδευτικό της Βόρειας Ζώνης Πολυφύτου, ένα έργο με μεγάλη σημασία για το μέλλον της αγροτικής παραγωγής στην περιοχή μας. Είναι σημαντικό να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί, γιατί μπορεί να δώσει νέες δυνατότητες σε χιλιάδες στρέμματα και σε πολλούς παραγωγούς. Όμως θέλω να επισημάνω κάτι που θεωρώ εξίσου σημαντικό. Ένα αρδευτικό έργο από μόνο του δεν αρκεί. Χρειάζονται αναδασμοί, αγροτική οδοποιία και σωστή οργάνωση των αρδευτικών δικτύων. Πάνω απ’ όλα, όμως, χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενημέρωσης και εκπαίδευσης των ανθρώπων που θέλουν να ασχοληθούν με τη σύγχρονη γεωργία. Οι νέοι άνθρωποι που έχουν μεράκι, διάθεση και όρεξη να επενδύσουν στον πρωτογενή τομέα πρέπει να έχουν πρόσβαση στη γνώση και στην επιστημονική καθοδήγηση. Να μπορούν να ενημερωθούν από ειδικούς γεωπόνους και επιστήμονες για τις δυναμικές καλλιέργειες που μπορούν να τους αποφέρουν μεγαλύτερο εισόδημα, με βάση τις αναλύσεις εδάφους, το μικροκλίμα κάθε περιοχής και τις πραγματικές τάσεις της αγοράς. Δεν γίνεται να φέρουμε το νερό στα χωράφια και μετά να αφήσουμε τον παραγωγό μόνο του. Πρέπει να τον βοηθήσουμε να επιλέξει σωστά, να παράγει ανταγωνιστικά και να μπορεί να διαθέτει το προϊόν του με την καλύτερη δυνατή προστιθέμενη αξία. Και αυτό δεν αφορά μόνο τη Βόρεια Ζώνη Πολυφύτου, αλλά όλες τις περιοχές της Π.Ε. Κοζάνης όπου υπάρχουν ή μπορούν να αναπτυχθούν αρδευτικές υποδομές.
Δεν τα γράφω όλα αυτά θεωρητικά. Πιστεύω ότι ο τόπος μας έχει ανθρώπους με δυνατότητες, επαγγελματίες που επιμένουν, αγρότες που θέλουν να εξελιχθούν και νέους που ψάχνουν μια ευκαιρία για να δημιουργήσουν εδώ, στον τόπο τους. Αυτό που χρειάζεται είναι να τους δώσουμε τα σωστά εργαλεία και να διεκδικήσουμε τις προϋποθέσεις που θα τους επιτρέψουν να προχωρήσουν. Δεν θέλω σε λίγα χρόνια να συζητάμε ξανά για τις ίδιες χαμένες ευκαιρίες και για νέους ανθρώπους που αναγκάζονται να φύγουν επειδή δεν βλέπουν προοπτική.
Η Π.Ε. Κοζάνης μπορεί περισσότερα. Χρειάζεται σχέδιο, συνεργασία, διεκδίκηση και κυρίως αποτελέσματα. Από την πλευρά μου θεωρώ ότι αυτές είναι τέσσερις κατευθύνσεις στις οποίες αξίζει να επιμείνουμε, να ανοίξουμε τη συζήτηση και να απαιτήσουμε συγκεκριμένες λύσεις. Γιατί το μέλλον του τόπου μας δεν θα διαμορφωθεί μόνο με εξαγγελίες. Θα διαμορφωθεί με τις αποφάσεις και τις πράξεις μας σήμερα.





























