- Φως, ουκ ητήσατο ο Θωμάς
τον τάφον σου ανοιχθήναι,
ίνα το Τίμιον Σώμα σου
προσκυνήση, ω Κρίνε.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Φως : )
(Κρίνος : )
(Κρίνον : )
(Παναγία με τα κρινάκια :
Κεφαλλονιά)
ο κρίνος : Μεσαιωνικό και
Βυζαντινό
το κρίνον : Καθαρεύουσα
(= Ο Απόστολος Θωμάς,
Παναγία, όταν έφθασε
στον τάφο σου, τρεις
ημέρες μετά την ταφή
σου, δεν ζήτησε από τους
λοιπούς Αποστόλους το
άνοιγμα του τάφου σου,
για να προσκυνήσει το
σεπτό σκήνωμα σου).
Η Παναγία, κατά την προς
προς ουρανόν Μετάστασίν
της, συνήντησε τον Θωμά
και παρέδωσε σε αυτόν
την Τιμίαν Ζώνην της, ως
ευλογία και ως μαρτυρία
της Μεταστάσεώς της.
Επομένως, ο Απόστολος
Θωμάς, προτού παραστεί
στον τάφο της Παναγίας,
εγνώριζε την Μετάστασίν
της.
Η παρουσία του ιδίου
στον τάφο της Παναγίας
και το άνοιγμα του τάφου
σηματοδοτεί την απόδειξη
και την προς όλη την
οικουμένη γνωστοποίηση
του οικουμενικού γεγονότος
της Μεταστάσεως της
Θεοτόκου, ήτοι της
Αναστάσεώς της και της
εν σώματι Μεταθέσεώς
της εν ουρανώ.
Ο Απόστολος Θωμάς,
πηγαίνει στον τάφο
της Παναγίας μετά τριήμερον
από της ταφής.
Αν η Παναγία κατά την
προς ουρανόν εν σώματι
Μετάστασίν της δεν
συναντούσε τον Απόστολο
Θωμά και ο Απόστολος
Θωμάς, σε διάλειμμα του
Αποστολικού του έργου,
πήγαινε στον τάφο της
Παναγίας για να
προσκυνήσει την Κοίμησίν
της, θα ζητούσε από τους
λοιπούς Αποστόλους το
άνοιγμα του τάφου ; Αν,
ναι, δια ποίον λόγον ;
Δεν θα ζητούσε λοιπόν το
άνοιγμα του τάφου της
Παναγίας. Απλώς θα
προσκυνούσε την Παναγία
στο τάφο της, εκφράζοντας
με ευλάβεια τον σεβασμό
του προς την ίδια.
Δηλαδή, όπως ακριβώς
κάνουμε εμείς οι πιστοί
Χριστιανοί πηγαίνοντας π.χ.
στον ιερό τάφο του Αγίου
Παϊσίου του Αγιορείτου,
που βρίσκεται στην Ιερά
Μονή πλησίον της κώμης
Σουρωτής Θεσσαλονίκης.
Για να γίνω κατανοητός
αναφέρω το εξής : Πιστός
τις, Έλλην χριστιανός,
αναχωρεί δια εικοσαήμερο
επαγγελματικό ταξίδι στην
μακρινή Μαδαγασκάρη.
Προσγειώνεται το αεροσκάφος
του στην Μαδαγασκάρη
και ενημερώνεται ο ίδιος
τηλεφωνικά ότι απεβίωσε
αιφνιδίως εν Ελλάδι το τέκνον
του. Ο ίδιος αδυνατεί να
επιστρέψει πάραυτα, ελλείψει
συχνών πτήσεων, και η
επιστροφή του δύναται
να γίνει μετά εικοσαήμερον
και μόνον σπονδυλωτώς,
ήτοι μέσω πτήσεων από
κράτος σε κράτος.
Η κηδεία του υιού του δεν
μπορεί να αναβληθεί για τόσο
μεγάλο χρονικό διάστημα
και εν τέλει συντελείται
χωρίς την παρουσία του
πατρός του. Ο δυστυχής πατήρ
επιστρέφει στην Ελλάδα μετά
εικοσαήμερον και πρώτιστο
μέλημά του είναι να παραστεί
στον τάφο του πολυαγαπημένου
του υιού. Εκεί, στον τάφο του
υιού του, για να τιμήσει, να
«προσκυνήσει» τον υιό του,
ο πατήρ ζητεί από τους λοιπούς
συγγενείς του να ανοίξουν τον
τάφο του υιού του; Όχι
βέβαια.
Ο πατήρ στέκεται με πόνο, με
προσευχή και κατάνυξη
μπροστά στον τάφο του υιού
του, θρηνεί για την απώλειά
του και τον τιμά με τον
δέοντα χριστιανικό τρόπο.
Ο Απόστολος Θωμάς λοιπόν
δεν ζήτησε το άνοιγμα του
τάφου της Παναγίας για να
προσκυνήσει την Παναγία,
όπως υποστηρίζουν ορισμένοι,
αλλά για να καταστεί το
άνοιγμα του τάφου και η
κενότης του, δηλ. το
χαρακτηριστικό του κενού
του, χωρίς δηλαδή την
ύπαρξη του σκηνώματος της
Παναγίας εντός αυτού,
προς όλην την οικουμένην,
ατράντακτος και ακλόνητος
απόδειξις της Αναστάσεως
και της εν σώματι
Μεταστάσεως της Παναγίας
στους ουρανούς.
- Η Κοίμησίς σου, Δούπιανη,
και η Μετάστασίς σου
τιμώνται υπό των πιστών
δεόντως, Ροδαρίου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Δούπιανη : Μετέωρα)
(Ροδαρίου : Τήνος)
(= Η Κοίμησίς σου, Παναγία,
και η Μετάστασίς σου, που
συνεορτάζονται από την
Εκκλησία μας κατά την
15η Αυγούστου, τιμώνται
και προσκυνούνται ευλαβικά,
με ευσέβεια και με
κατάνυξη από τους πιστούς,
εμάς τους Ορθοδόξους).
- Χάρισαι μοι εγκράτειαν,
Σουμελά, Κασσωπίτρα,
προστάτευσόν με εκ παντός
κινδύνου, Γρηγορίτσα.
Μήτερ, σώσον τα τέκνα σου.
(Σουμελά : Καστανιά
Ημαθίας στο όρος Βέρμιον,
Πόντος Μικράς Ασίας)
(Κασσωπίτρα : Κέρκυρα)
(Γρηγορίτσα : Κύζικος Μικράς Ασίας)
(= Δώρισε μου εγκράτεια,
Παναγία, και προστάτευσέ
με από κάθε κίνδυνο).
- Του Ιωάννου Βαπτιστού
Προδρόμου, Υπεραγία,
αποτμηθείσαν κεφαλήν
τιμώμεν, Παναγία.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Υπεραγία : )
(Παναγία : )
(=Τιμάμε και δοξάζουμε
την αποκομμένη κεφαλή του
Ιωάννη του Βαπτιστή,
Παναγία).
- Ομοίως το ακέφαλον
Προδρόμου το άγιον σώμα
τιμώμεν και δοξάζομεν,
ω ακοίμητον Όμμα.
Θεοτόκε Πάνάχραντε.
(Όμμα ακοίμητον : )
(=Τιμάμε και δοξάζουμε
και το ακέφαλο σώμα του
Ιωάννη του Βαπτιστού,
Παναγία).
- Αξίωσόν με σε υμνείν
Κουφή, Αναφωνήτρα,
και σε δοξάζειν και αινείν,
Τρυπητή, Λεμονήτρα.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Κουφή : Σαμοθράκη )
(Κουφή Πέτρας : )
(Αναφωνήτρια : Ζάκυνθος)
(Τρυπητή : Αίγιο Πάτρας )
(Λεμονήτρα : Τήνος, Μύκονος)
(= Αξίωσέ με να σε υμνώ
και να σε δοξάζω, Παναγία,
για τις πολλές προσφορές
σου).
- Κουμάνα, ο άνθρωπος εστίν
έν εύθραυστον αγγείον,
ευάλωτον και εύθραυστον,
Κλεις, πήλινον δοχείον.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Κουμάνα : Πάτμος)
(= Ο άνθρωπος, Παναγία,
είναι ψυχικώς και
συναισθηματικώς ένα
ευάλωτο και εύθραυστο
αγγείο).
Οι αρχαίοι Λατίνοι έλεγον :
«Homo est unum fragile
vasum » (Χόμο έστ ούνουμ
φρατσίλε βάζουμ),
(= ο άνθρωπος εστί ένα
εύθραυστο βάζο).
- Συ πάνσεμνε, η ταπεινή
Αριστεροκρατούσα,
η δι΄ ημάς προς Κύριον
τας χείρας ανυψούσα.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Αριστεροκρατούσα : )
(= Συ, Παναγία, απαύστως
και αδιακόπως, υψώνεις τα
χέρια προς το Θεό και
προσεύχεσαι για εμάς
τους αμαρτωλούς).
- Αεί ο ατομικισμός,
Ολκάδα, εμποδίζει
υγιούς κοινωνικότητος
ανάπτυξιν, Γαλήνη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ολκάδα : )
(Γαλήνη : Κρήτη)
(= Ο ατομικισμός, Παναγία,
πάντοτε αποτελεί εμπόδιο
στην ανάπτυξη υγιούς και
δημιουργικής κοινωνικής
συμπεριφοράς).
- Εύπαι, εορτάζουσι οι πιστοί,
Φως, τα Εισόδιά σου,
τη Νοεμβρίου εικοστή
ημέρα πρώτη, Βράχου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Εύπαις : )
(Φως άδυτον : )
(Βράχου : Νεμέα).
[= Η Εκκλησία μας, Παναγία,
εορτάζει την εορτή των
Εισοδίων σου την εικοστήν
πρώτην (21ην) Νοεμβρίου].
24-8-2026
