Εφεξής, δια την ανάγκην και μόνον της ευχερούς αναζητήσεως εκάστης δεκάδος του Ύμνου-Προσευχής εις το διαδίκτυον, ο επίσημος τίτλος : «Αγνή Παρθένε Δέσποινα εί Μείζων των Αγίων – Θεοτόκε Πανάχραντε» θα είναι σύντομος, ήτοι : «Δέσποινα εί Μείζων των Αγίων» με αναφορά της δεκάδος. Και μόνον δια τον προαναφερόμενον λόγον γίγνεται η συντόμευσις του τίτλου.
- «Ευλογημένη εν γυναιξί
συ και ευλογημένος
ο της κοιλίας σου καρπός….»,
ο ημών Σωτήρ, Δένδρον.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Δένδρον αγλαόκαρπον : ).
(Δένδρου : Ρουμανία)
Υμνείσαι, Παναγία, με τον
ακόλουθο αρχαγγελικό ύμνο :
«Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε
Κεχαριτωμένη Μαρία, ο
Κύριος μετά σου. Ευλογημένη
συ εν γυναιξί και ευλογημένος
ο καρπός της κοιλίας σου,
ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών
ημών» α) σε ολόκληρη την
Ελλάδα από τους εν
Χριστώ αδελφούς μας
Κληρικούς β) στις Μονές,
Μοναστήρια, που ευρίσκονται
στην Ελλάδα από τους εν
Χριστώ αδελφούς μας
Μοναχούς και τις εν Χριστώ
αδελφές μας Μοναζούσες
(Μοναχές), γ) στους εκτός
Ελλάδος Ναούς και
Μοναστήρια από τους εν
Χριστώ αδελφούς μας
Κληρικούς, Μοναχούς και
Μοναχές και δ) ειδικώς στο
Περιβόλι σου, Παναγία, το
Άγιον Όρος, από τους εν
Χριστώ αδελφούς μας
Μοναχούς του Αγίου Όρους.
Η λέξη Μοναζούσα σημαίνει
Μοναχή, είναι συνώνυμη με
τη λέξη Μοναχή.
Χρησιμοποιείται δε συχνά
στον Ορθόδοξο μοναχισμό
και δηλώνει την γυναίκα που
ζει σε γυναικεία Μονή και
έχει αφιερωμένη τη ζωή της
στον Θεό.
Στο Τρισάγιο για τους
Κεκοιμημένους, το Ψυχοσάββατο,
ο Ιερεύς ψάλλει : «Ο Θεός
των πνευμάτων και πάσης
σαρκός,…. Αυτός, Κύριε,
ανάπαυσον και τας ψυχάς των
κεκοιμημένων δούλων Σου, …..
μοναχών, μοναζουσών …..»
- Χριστού θαρραλεώτερον,
βαθύτερον ουκ έστιν,
ουδέν δε τελειότερον,
ο Ντοστογιέφσκι έφη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
Ο Ντοστογιέφσκι έφη :
«Δεν υπάρχει τίποτε …..
θαρραλεώτερον, βαθύτερον,
τελειότερον από τον Χριστόν»
- Ουδέν, Ηώ, ωραιότερον,
λογικότερον έτι,
και συμπαθητικώτερον
Χριστού, ω συ Ανέμη.
Θεοτόκε Πανάχρανε.
(Ηώ αγνείας : )
(Ανέμη : Σαμοθράκη)
Ο Ντοστογιέφσκι είπε :
«Δεν υπάρχει τίποτε
ωραιότερον, λογικότερον…
συμπαθητικώτερον,…..από
τον Χριστόν…»
Οι φράσεις του Ντοστογιέφσκι
ολοκληρωμένα είναι :
«Δεν υπάρχει τίποτε ωραιότερον,
βαθύτερον, συμπαθητικώτερον,
λογικώτερον, θαρραλεώτερον,
τελειότερον από τον Χριστόν.
Όχι μόνον δεν υπάρχει, αλλά
δεν ημπορεί να υπάρχει τίποτε».
- Ποιεί, Μπαλίνου, προσευχήν
όστις Χριστώ προσφέρει
αυτού την πρώτην ως καρπόν,
ω Ψυχοσώστρα, σκέψιν.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Μπαλίνου : Κωνσταντινούπολη)
(Ψυχοσώστρα : Θεσσαλονίκη
και Σερβία)
Ο Όσιος Νείλος ο Ασκητής
λέγει : «Κάνει προσευχή αυτός
που πάντα προσφέρει στο Θεό
ως καρπό την πρώτη του σκέψη».
- Ω Μπόρια, αιτησώμεθα
παρά, Άμμου, του Κυρίου
τα καλά και συμφέροντα
ημών ταις ψυχαίς, Κρίνον.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Μπόρια : Κορυτσά Βορείου
Ηπείρου)
(Άμμου : Σίφνος)
(Κρίνον : )
(Παναγία με τα κρινάκια :
Κεφαλλονιά)
(Με τους Κρίνους : )
Ψάλλουμε εις την Εκκλησία
μας : «Τα καλά και συμφέροντα
ταις ψυχαίς ημών και ειρήνην
τω κόσμω παρά του Κυρίου
αιτησώμεθα».
- Το «εμέ τον αμαρτωλόν,
Χριστέ, ελέησον» όπλον,
Κλεις, παντοδύναμον εστίν,
Αλατόμητον Όρος.
(Κλεις της Βασιλείας : )
(Αλατόμητον Όρος : )
(=Η σύντομη προσευχή,
Παναγία, : «Χριστέ, ελέησόν
με τον αμαρτωλόν» ή
καλύτερα : «Κύριε Ιησού
Χριστέ, Υιέ του Θεού,
ελέησόν με τον αμαρτωλόν»
είναι παντοδύναμο όπλο κάθε
πιστού).
- Τα του Θεού μυστήρια
αποκαλύπτονται, Εύπαι,
εις πάντα ταπεινόφρονα,
Ελπίς αμετάθετε.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Εύπαις : )
(Ελπίς αμετάθετος : )
(Ελπίς : Κωνσταντινούπολη)
(Ελπίς του κόσμου : )
(Ελπίς Πιστών : )
(Ελπίς απελπισμένων : )
Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος είπε :
«Τα μυστήρια του Θεού
αποκαλύπτονται στους
ταπεινόφρονες».
- Μεταμορφώνει ο Ιησούς
τον φόβον του θανάτου
εις την ελπίδα της ζωής,
Ποταμέ αρωμάτων.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ποταμός αρωμάτων : )
(=Ο Χριστός με την Σταύρωση
και την Ανάστασή Του
κατάργησε τον θάνατο και
κατέστησε τον φόβο του
θανάτου ελπίδα αιωνίου και
αθανάτου ζωής).
- «Προς τιν΄ απελευσόμεθα;
Ζωής ρήματα έχεις»,
Καθέδρα, «αιωνίου» τω
Χριστώ ο Πέτρος έφη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Καθέδρα : )
(Καθέδρα Βασιλέως : )
Ο Πέτρος είπε στον Ιησού :
««Προς τιν΄ απελευσόμεθα;
Ζωής ρήματα έχεις». (= Προς
ποιον να κατευθυνθούμε, Κύριε,
μόνο τα δικά σου λόγια είναι
λόγια ζωής αθάνατης).
- Φιδούσα, «ακατάσχυντε
φοβερά προστασία,
μη αγαθή παρίδης», Κλεις,
«ημών τας ικεσίας….».
Θεοτόκε πανάχραντε.
(Φιδούσα : (Κεφαλλονιά)
(Κλεις του Παραδείσου : )
(Φοβερά Προστασία : )
(= Παναγία, εσύ που είσαι η
προστασία που προξενεί
τρόμο στους αντιπάλους, μην
εγκαταλείπεις εμάς τους
πιστούς της γης και μην
παραβλέπεις τις παρακλήσεις
μας).
Στην Εκκλησία μας ψάλλουμε
κατά το εσπέρας της Κυριακής
των Βαϊων στην Ιερά Ακολουθία
του Νυμφίου : «Φοβερά
προστασία και ακατάσχυντε ..
μη παρίδης αγαθή τας ικεσίας
ημών, Πολύμνητε Θεοτόκε….».
6-7-2026
