Ασφαλώς αποτελεί κοινοτυπία, πλέον, το γεγονός πως το πηγάδι με τα κυβερνητικά μαργαριτάρια, γνωστών αριστομάχων εξάλλου, είναι απύθμενο. Μεταξύ άλλων αναφυομένων μπουμπουκίσκων, την υπέρλαμπρη αυτή κυβέρνηση κοσμούν δύο εξέχουσες συντροφικές προσωπικότητες, στα πλέον ευαίσθητα για την Ελλάδα υπουργεία. Το μεν Υπουργείο Πολιτισμού, διαθέτει τον Αριστείδη Μπαλτά (τώρα για το άριστος δεν παίρνω και όρκο). Ο τελευταίος, θα είναι, φαντάζομαι, πρώτιστα γνωστός για το μεγάλο επίτευγμα να είναι μέλος επιτροπής με άλλα εξέχοντα συντροφικά μέλη, της διατριβής του ανθρώπου που δεν μπορούσε να διακρίνει την διαφορά της Μυτιλήνης από τη Λέσβο. Αυτές τις ημέρες, όμως, έπιασε τις ιστορικές κορυφές. Να μην πω Κολοφών, γιατί θα χρειαστεί λεξικό. Μας έμαθε, επιτέλους, πως η Ελλάδα αποκτά ελληνικό πολιτισμό μετά τους Μυκηναίους, ότι ο Βυζαντινός Πολιτισμός ακολούθησε μετά τον Κλασσικό και τον διαδέχθηκε η Ελληνιστική Περίοδος. Μετά περίπου λέει πως ο Ρωμαϊκός απλά άλλαξε έδρα και συνεχίστηκε στην Κωνσταντινούπολη. Άμα δεν σας αρέσει σκοταδιστές και ελληναράδες μην τον διαβάζετε. Μείνετε στην τύφλα σας! Μιας και έρχεται όμως χειμώνας, είναι κρίμα να μην φορέσετε νέα παλτά.
Το έτερον εκλεκτό μέλος, είναι ο υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκος Φίλης, ο οποίος μας διδάσκει αξιοκρατία με βιογραφικό ότι είναι γιός δικηγόρου, φοιτητής αιώνιος, γραμματέας των Ρηγάδων και διευθυντής της ΑΥΓΗΣ. Ναι σε αυτήν την επιστημονική… επιθεώρηση για το Δελφινάριο, όπου τελευταία (όπως και στην αμερόληπτη ΕΦ. ΣΥΝ.) μαζί με τα αρχαιολογικά πορίσματα περί ρωμαϊκότητας της Αμφίπολης, δημοσιεύουν και θεολόγοι τα άρθρα υπεράσπισης των προγραμμάτων του μαθήματος των θρησκευτικών (αυτό ανεξάρτητα από την ουσία του πράγματος – άλλο ζήτημα). Αλλά τι να περιμένει κανείς, όταν δηλωμένος άθεος (δικαίωμά του), βραβεύεται π.χ. το 2015 απ’ τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο με τον “Μεγαλόσταυρο των Ιπποτών του Τάγματος του Πανάγιου Τάφου” στην τάξη των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Πανάγιου Τάφου. Τώρα κάνει και δηλώσεις συμπάθειας ο μονίμως άφωνος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, περί σπιτιών που βουλιάζουν…
Γνωστός για τις κατά συρροή ιστορικές παραφιλολογίες του, για να μην πω τίποτε άλλο, καλή ώρα όπως η άρνηση της ποντιακής γενοκτονίας, μιας και έχει κάνει διατριβή στην ΑΥΓΗ περί της διαφοράς της γενοκτονίας από την εθνοκάθαρση. Τώρα με εγκύκλιο (20/9/2016) επιβάλλεται η συνοπτική ή η μη εξέταση των ιστορικών κεφαλαίων της Α΄ Λυκείου, αναφορικά με τον Κυκλαδικό, Μινωϊκό, Μυκηναϊκό, Πρώτο και Δεύτερο Ελληνικό Αποικισμό, την σημασία των Περσικών Πολέμων, τον Πελοποννησιακό πόλεμο, και φυσικά τον Φίλιππο τον Β΄ και το Οικουμενικό Κράτος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Θα κλείσω με ένα στίχο του Νίκου Γκάτσου:
«Και η καλή, παλιά Περσεφόνη τραγούδια σου λέει
Η φωτιά πληγή που σε καίει, δε λέει να γιάνει
Το πικρό το όνειρο φταίει του αδελφού Μακρυγιάννη
Πόσο ακόμα ραγιάδες η Κρήτη κι η Μάνη
Σκοτεινές μαυροφόρες, μανάδες στου Οδυσσέα το χάνι»
