Δυο τρόποι υπάρχουν για να κάνεις την περιοχή σου γνωστή στο πανελλήνιο. Αν σε ενδιαφέρει βέβαια να βρίσκεσαι στο προσκήνιο, γιατί υπάρχει πάντοτε και η πιθανότητα του συμβιβασμού με την αφάνεια. Ο ένας τρόπος, ο δύσκολος και κάπως απαιτητικός, είναι να οργανώσεις και να υλοποιήσεις, ως τοπική κοινωνία, ένα καινοτόμο αναπτυξιακό σχέδιο και παράλληλα να αναδείξεις, ως τοπικό εκλογικό σώμα, αξιοπρόσεχτους πολιτικούς εκπροσώπους. Ανθρώπους δηλαδή που θα συμβάλλουν στην προώθηση και εμβάθυνση των πολιτικών που απαιτούνται για την ανασυγκρότηση της κοινωνίας και της οικονομίας μας και που θα καταδείξουν στον υπόλοιπο κόσμο του μεγάλου χωριού μας πως η περιοχή αυτή διαθέτει ποιότητες και πως δεν αποτελεί ένα παρακατιανό κομμάτι του εθνικού κορμού. Αφήνω κατά μέρος τα ευεργετήματα μιας ικανής πολιτικής εκπροσώπησης για τα ίδια τα συμφέροντα της περιοχής. Αυταπόδεικτη πλέον στο μεγάλο χωριό μας η ευεργεσία αυτού του τύπου. Ο άλλος τρόπος είναι να επιλέξεις από το ανθρώπινο δυναμικό της περιοχής σου όποιον γελωτοποιό και τσαρλατάνο βρεθεί μπροστά σου και δια της γελοιοποίησης του ίδιου, σε πανελλαδικό επίπεδο, να καταφέρεις να γελοιοποιηθείς και εσύ και να αποκτήσεις μερίδιο στα 15 λεπτά δημοσιότητας που σου αναλογούν ως περιοχή. Εύκολος δρόμος και περπατημένος με ασφάλεια εδώ και χρόνια από μεγάλες οικογένειες, μεγάλα σόγια, φυλές, φατρίες και ονομαστές φάρες της περιοχής μας. Περιττό να αναφερθεί ποιόν δρόμο επιλέξαμε και πάλι!
Τα επόμενα 5 χρόνια θα κατευθυνθούν προς την ελληνική οικονομία 35 δις από το πακέτο Γιούνκερ μαζί με αυτά των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης (ΕΣΠΑ). Είναι η τελευταία, ίσως, ευκαιρία αυτής της χώρας, αλλά και της περιοχής μας, να επωφεληθεί πραγματικά από τις σημαντικές αυτές εισροές κεφαλαίων, αναδιοργανώνοντας την παραγωγική της βάση και βελτιώνοντας την ποιότητα των παρεχόμενων δημόσιων υπηρεσιών. Για να γίνει όμως αυτό απαιτείται σημαντική προεργασία και ένας ευρύς διάλογος μεταξύ των κοινωνικών ομάδων και των θεσμικών εκπροσώπων τους, προκειμένου να διαμορφωθεί επιτέλους αυτό το ολοκληρωμένο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας και των ελληνικών περιφερειών. Δυστυχώς όμως την ποιότητα των σημερινών περιφερειακών αρχών και των ανθρώπων που επιλέγουνε για τις θέσεις ευθύνης την ξέρουμε και την βλέπουμε καθημερινά. Επιεικώς ανύπαρκτη. Τίποτα δεν προμηνύει πως τα χρήματα αυτά θα πάνε για τον εκσυγχρονισμό των δημόσιων υποδομών ( π.χ. νοσοκομεία, πανεπιστήμια) και για την ουσιαστική στήριξη της εξωστρεφούς και παραγωγικής επιχειρηματικότητας. Τίποτα δεν εγγυάται πως τα λεφτά αυτά δεν θα κατευθυνθούν και πάλι σε αποχετευτικά συστήματα, μικρές και μεγάλες εργολαβίες, ανέγερση τσιμεντένιων εκτρωμάτων, ασφαλτοστρώσεις, αποσπασματικές και δίχως κανένα σχέδιο επεκτάσεις νοσοκομειακών δομών, εν είδει τσόντας, επιχορηγήσεις πανηγυριών και δωράκια σε φίλιες εργολαβικές δυνάμεις. Κανένα σχέδιο. Κανένας προγραμματισμός. Κανένα όραμα για την αναπτυξιακή προοπτική αυτής της καθημαγμένης περιοχής. Ο καθένας κομίζει το μακρύ και το κοντό του. Ηχηρό παράδειγμα το θέμα των νοσοκομείων της Δ. Μακεδονίας. Άσχετοι γυρολόγοι δίχως καμία γνώση επι των συστημάτων υγείας και των διεθνών τάσεων που επικρατούν σήμερα ζητάνε διορισμούς γιατρών, προκειμένου να καταστήσουν απλά βιώσιμες -βιώσιμες όχι ποιοτικές- τις περιφερειακές κλινικές των νοσοκομείων, και άναρχες επεκτάσεις κτιρίων χωρίς κανέναν συνολικό σχεδιασμό. Ας το επαναλάβουμε μπας και κινητοποιήσουμε το ενδιαφέρον τους για το βιβλίο. Ένα σύγχρονο σύστημα υγείας δεν προσδιορίζεται από τον αριθμό των νοσοκομείων που αραδιάζεις σε μια περιφέρεια, ούτε από τον αριθμό των γιατρών που προσλαμβάνεις για να παραμυθιάζεις τους πολίτες και τους ασθενείς σου πως διαθέτουν πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας . Αντίθετα ένα σύγχρονο σύστημα υγείας καθορίζεται από την αξιολόγηση του ανθρώπινου δυναμικού του και των αποτελεσμάτων που παράγει, από την οργάνωση και δημιουργία ισχυρών και μεγάλων κλινικών με συσσωρευμένη εμπειρία και γνώση και από την μετατόπιση του κέντρου βάρους στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και στις πολιτικές πρόληψης. Άγνωστες λέξεις για τους γυρολόγους. Αλλά αυτό φυσικά αποτελεί δικό τους πρόβλημα και όχι δικό μας.
Η πεπατημένη του παρασιτισμού είναι πλέον γνωστή σε όλους. Και είναι αυτή η πεπατημένη που μας οδήγησε στην πτώχευση του 2009 και που θα μας ξαναοδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια και σε μια μελλοντική μας πτώχευση. Αν δεν συνεργαστούν όλες οι υγιείς και παραγωγικές δυνάμεις αυτού του τόπου, αν δεν εκπονήσουν, με την συνεργασία πάντοτε των θεσμικών φορέων της αυτοδιοίκησης, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της περιοχής και αν δεν κινητοποιηθούν οι άνθρωποι που έχουν την γνώση, αντικαθιστώντας τους τυχαίους και τους αναλώσιμους, συγγνώμη, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί πιστεύουν ορισμένοι πως κάποτε ίσως και να γίνουμε ένα σοβαρό κράτος της Οικουμένης…..
