“Σχετικά με την καταγγελία του Σωματείου Νοσηλευτικού Προσωπικού Πε.Σ.Υ.Π. Δυτικής Μακεδονίας όσον αφορά το περιστατικό της Πέμπτης 13/07/2017 έχω να αναφέρω τα εξής.
Στο Γενικό Μαμάτσειο Νοσοκομείο φιλοξενήθηκε οικογενειακό μας πρόσωπο το οποίο εγχειρίστηκε και παρέμεινε στο Νοσοκομείο για 10+ ημέρες. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τύχαμε εξαιρετικής συμπεριφοράς από το πλήθος του προσωπικού του Νοσοκομείου. Εκτός μιας κυρίας, της οποίας το όνομα ζήτησα επιτακτικά από την υπεύθυνη του νοσοκομείου για να προβώ σε καταγγελία αλλά δεν έλαβα ποτέ.
Η συγκεκριμένη κυρία λοιπόν, νοσηλεύτρια στο επάγγελμα, μας δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα κατά τη διαμονή μας στο νοσοκομείο. Ενδεικτικά, την Τετάρτη 12/07/2017 είχε το θράσος να κάνει επίθεση με χαρακτηρισμούς στη γυναίκα μου κατηγορώντας την αδίκως για “φασαρία στο θάλαμο”. Η φασαρία προερχόταν από άλλο άτομο (ισχυρισμός με αποδείξεις και μάρτυρες), αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι οι χαρακτηρισμοί τύπου “κοριτσάκι μου πολύ μιλάς” με τόνο και ύφος χιλίων καρδιναλίων και η γενικότερη αγένεια της συγκεκριμένης κυρίας απέναντι σε μια γυναίκα 33 ετών καταπονημένη και στρεσαρισμένη. Να σημειώσω εδώ πως η γυναίκα μου , αν και ταλαιπωρημένη 10 ημέρες από συνεχή δουλειά και συνεχή υποστήριξη στο οικογενειακό μας πρόσωπο που έτυχε νοσηλείας, κατάφερε να συγκρατήσει τα νεύρα της και να μη δώσει συνέχεια στο θέμα.
Την Πέμπτη λοιπόν 13/07/2017 και ώρα 21:00 το βράδυ (τελευταία ημέρα νοσηλείας του συγγενικού μας προσώπου) επισκέφθηκα το νοσοκομείο με τη γυναίκα μου, όπως εκανα και όλα τα προηγούμενα βράδια. Σκοπός της επίσκεψης μας ήταν να παραμείνουμε ως συνοδοί στο νοσοκομείο στη θέση συγγενικού μας προσώπου το οποίο είχε παραμείνει άγρυπνο από το πρωί και εντελώς εξουθενωμένο.
Η εν λόγω κυρία λοιπόν μου ζήτησε σε αυστηρό και αγενές ύφος να “περάσω έξω” φωνάζοντας κυριολεκτικά στο αφτί μου γιατί το επισκεπτήριο είχε παρέλθει. Δέχτηκα την παρατήρηση λέγοντας της πως θα πω μια καληνύχτα στο συγγενικό μου πρόσωπο και θα φύγω.
Η νοσηλεύτρια όχι μόνο δεν μου επέτρεψε κάτι τέτοιο αλλά ανέβασε τον τονο της φωνης της μέσα στο θάλαμο που υπήρχαν ηλικιωμένοι ασθενείς προκαλώντας γενική ανησυχία. Σε αυτό το σημείο είναι που προσωπικά έχασα τον έλεγχο αποκαλώντας τη αμόρφωτη και αποθώντας το δεξί της χέρι, πράξη καταδικαστέα από μέρους μου στο μέγιστο βαθμό.
Ελπίζω να γίνεται καταννοητό πως η χειροδικία από την κατάσταση που περιγράφω απέχουν ως ουσιαστικές έννοιες. Ως τυπικές/ νομικές η εν λόγω κυρία μπορεί να ισχυρίζεται περί “χειροδικίας”, άλλωστε της είναι ιδιαίτερα βολικό. Ξανασημειώνω πως η πράξη μου είναι ΚΑΤΑΚΡΙΤΕΑ ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ. ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΟΥΤΕ ΝΑ ΑΓΓΙΞΩ ΤΗΝ ΕΛ ΛΟΓΩ ΚΥΡΙΑ
Θα ήθελα να απευθύνω κάποια ερωτήματα στους αρμόδιους προς απάντηση.
1) Από που και ως που το προσωπικό μπορεί να μιλά στον κόσμο στον ενικό βαθμό με επιδεικτικό ύφος? Δεν απαιτείται η ελάχιστη ευγένεια προς αυτούς?
2) Με ποιό δικαίωμα μια νοσηλεύτρια αποκαλεί μια γυναίκα 33 ετών “κοριτσάκι” και σπεύδει σε αβάσιμες κατηγορίες προς αυτή χωρίς επιπτώσεις?
3) Στην ανακοίνωση του Σωματείου Νοσηλευτικού Προσωπικού Πε.Σ.Υ.Π. Δυτικής Μακεδονίας αναφέρεται το δύσκολο εργασιακό περιβάλλον (ως δικαιολόγηση της ασεβούς συμπεριφοράς των εργαζομένων προφανώς). Η ψυχική οδύνη των ανθρώπων που έχουν τα συγγενικά τους πρόσωπα σε νοσηλεία (εν προκειμένω μια γυναίκα 90 ετών η οποία δεν μπορεί να καλύψει μόνη της τις βασικές της ανάγκες) δε λαμβάνεται υπόψιν από το υποτίθεται καταρτισμένο σας προσωπικό?
Ζητώ με αυτή την ανακοίνωση/ απάντηση να προστατεύσω τον εαυτό μου από την υπερβολική και εν μέρει ψευδή ανακοίνωση του Σωματείου Νοσηλευτικού Προσωπικού Πε.Σ.Υ.Π. Δυτικής Μακεδονίας , ώστε να γνωρίζει και ο απλός κόσμος τα πράγματα ως έχουν.
Να προτείνω δε, αντί για ΄΄ Ίδρυση Παρατηρητηρίου κατά της Εργασιακής Βίας στο χώρο της Δημοσίας Υγείας ΄΄ να υπάρχει πρώτα σωστή κατάρτιση και συνεχής έλεγχος ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ, καθώς όπως αναφέρατε εφόσον το φαινόμενο παρουσιάζει αυξητικές τάσεις, κάτι δε λειτουργεί σωστά στον εργασιακό χώρο. Καλό θα ηταν να κοιτάξετε το πρόσωπο σας στον καθρέφτη για την πηγή αυτού του προβλήματος. Κανένας δεν πηγαινει στο νοσοκομείο για να έρθει σε αντιπαράθεση με το προσωπικό κύριοι!
Τέλος, να κλείσω λέγοντας ότι θέτω το όνομα μου και την ιδιότητα μου διαθέσιμα οπουδήποτε χρειαστούν”
