Η Μεγάλη Εβδομάδα ξεκινά το Βράδυ της Κυριακής των Βαίων με την Ακολουθία του Νυμφίου (έτσι λέγεται η Ακολουθία) που τελείται στους Ναούς.
Χαρακτηριστική της Ακολουθίας του Νυμφίου είναι η εικόνα του Χριστού-Νυμφίου, που τοποθετείται σε προσκυνητάρι στο κέντρο του Ναού. Και που την ασπάζονται οι πιστοί.
Ο Χριστός είναι ο Νυμφίος. Ο Νυμφίος της Εκκλησίας. Ο Νυμφίος του αδαμιαίου γένους. Που το προσλαμβάνει, που θυσιάζεται εκούσια και από αγάπη γι’ αυτό και, εν τω Προσώπω του, το σώζει.
Με το να έρθει ο Χριστός στα δικά μας, μέσα μας και ανάμεσά μας, αλλάζει την ιστορία και δημιουργεί νέα κατάσταση. Ήρθε στη γη μας, που στην αρχή της ήταν παράδεισος και την μετατρέψαμε σε κόλαση, και μπήκε και σ’ αυτή την κόλαση.
Και βλέπουμε ότι η κόλασή μας άσκησε και επάνω Του ακόμα την ασχήμια της, αφού τον θανάτωσε.
Μα, ακριβώς, γι’ αυτό μπήκε στην ανθρώπινη κόλαση, για να την αλλάξει. Για να αλλάξει την ιστορία. Για να μας σώσει από την κακή, την άστοχη, πορεία μας.
Και για να μας δώσει ελπίδες και παροτρύνσεις και ενθαρρύνσεις και δυνάμεις, για να πιστέψουμε και στη δική μας την Ανάσταση! Που σβήνει και τον προσωπικό του καθενός μας θάνατο, όπως έσβησε στην περίπτωση του Χριστού.
Μερικοί χαρακτηριστικοί Ύμνοι. Που μπορούμε να τους λέμε στο σπίτι μας, στην προσευχή μας. Μας δίδεται μια ‘’Ευκαιρία να ζήσωμεν ως οικογένεια την ‘’κατ’ οίκον Εκκλησία’’ κατά τον Ιερόν Χρυσόστομον… Αι βουλαί του Θεού και Σωτήρος μας είναι ανεξιχνίαστες. Πάντα όσα επιτρέπει θετικά ή αρνητικά, κατά την ανθρώπινην αντίληψιν και ερμηνείαν, είναι για το ιδικόν μας συμφέρον, αφορούν την πνευματικήν μας καλλιέργειαν.’’ (Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος. Εγκύκλιος 335/8-4-2020).
“Δικαιοσύνην μάθετε, οι ενοικούντες επί της γης”. (Στίχος Αλληλουαρίου).
“Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής, ίνα μη τω θανάτω παραδοθής και της βασιλείας έξω κλεισθής, αλλά ανάνηψον κράζουσα. Άγιος, άγιος, άγιος ει ο Θεός, διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς”. (Τροπάριον Όρθρου Μ. Δευτέρας).
“Τον νυμφώνα σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ, λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, φωτοδότα, και σώσον με”. (Εξαποστειλάριον αυτόμελον).
Φέτος, η Μεγάλη Εβδομάδα εξελίσσεται εν μέσω της πανδημίας ενός αόρατου, μικροσκοπικού, επιτιθέμενου φονικού ιού, που Κύριος οίδε πώς και γιατί προέκυψε, και που απειλεί αυτήν την ίδια την υπόσταση του ανθρώπινου γένους.
Πλάι στις οδηγίες και τα μέτρα της επιστημονικής ιατρικής κοινότητας και της Ελληνικής Πολιτείας για τον περιορισμό της δράσης του ιού, για τη φροντίδα και για την υγεία των ανθρώπων, προσθέτουμε και τη διάσταση του μεγέθους “ΠΡΟΣΕΥΧΗ” από τον καθένα και την καθεμιά.
ΔΕΝ ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΥΜΕ
Δεν παραβλέπουμε τις προσευχές (τα κομποσχοίνια προσευχών) των μοναχών και των ασκητών στα μοναστήρια και στα ασκηταριά τους για την ειρήνη του σύμπαντος κόσμου, για την σμίκρυνση και αποβολή του αόρατου φονικού ιού.
Και όχι μόνο δεν παραβλέπουμε. Τουναντίον. Τις χρειαζόμαστε τις προσευχές τους. Οι ασκητές είναι οι της ερήμου πολίτες και οι εν σώματι άγγελοι. Μέλη ενεργά του ενιαίου και οικουμενικού σώματος της Εκκλησίας.
Καλή Μεγάλη Εβδομάδα 2020.
Καλή όδευση προς το Πάσχα, συνοδίτες!
π. Κωνσταντίνος Ι. Κώστας
παπαδάσκαλος
Μεγάλη Δευτέρα
13-4-2020
