Το 4ο Γυμνάσιο Πτολεμαΐδας την Πέμπτη 11-1- 2018 παρακολούθησε την παράσταση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με τίτλο «Σε μένα μιλάς;» που πραγματοποιήθηκε στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη.
Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από το βιβλίο του Γερμανού συγγραφέα Ράινερ Χάχφελντ. Κεντρικό θέμα της παράστασης είναι η αυτοκτονία ενός εφήβου, του Ματίας ή Μάτσε, και ο ρόλος που έχουν διαδραματίσει οι υπόλοιποι τέσσερις πρωταγωνιστές σε αυτήν. Πρόκειται για ένα τολμηρό έργο που παρακολουθεί την καθημερινότητα τεσσάρων εφήβων μετά την αυτοκτονία του συμμαθητή τους. Πόσο τους αφορά η απώλεια του μοναχικού Μάτσε;
Νέες ανακαλύψεις, όπως ο βίαιος πατριός του Μάτσε, το ύποπτο σχολικό του τετράδιο, το μυστήριο του όπλου και άλλα πολλά στοιχεία είναι αυτά που θα φέρουν στο φως την υπόθεση. Σε σύντομες και γεμάτες δράση σκηνές, ο Χάχφελντ, θίγει με σύγχρονο τρόπο, το ζήτημα του εκφοβισμού στο σχολείο και καλεί νέους και ενήλικες θεατές να προβληματιστούν πάνω σε θέματα όπως: βία, φιλία, προσωπική ευθύνη, φόβος, μοναξιά, σεξουαλικότητα, σχέσεις στο σχολείο και στην οικογένεια.
Ωστόσο, το βασικό μήνυμα που αποπνέει η παράσταση δεν είναι άλλο από τον προβληματισμό για το θέμα της βίας,- το bulliyng που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια. Και αυτό, επειδή τα αίτια που οδήγησαν τον Μάτσε στην αυτοκτονία δεν είναι άλλα από καθημερινές καταστάσεις bullying που αντιμετώπιζε τόσο στο σπίτι, όσο και στο σχολείο.
Το έργο είναι πάντα επίκαιρο και παραμένει για δύο δεκαετίες στο ρεπερτόριο του θρυλικού Γκριπς Τεάτερ, ενός από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά θέατρα για παιδιά και νέους, παρουσιάζεται στο ΚΘΒΕ σε πανελλήνια πρώτη.
Ο συγγραφέας του Ράινερ Χάχφελντ αναφέρει πως για τη συγγραφή του χρειάστηκε τη βοήθεια παιδαγωγών, εκπαιδευτικών, παιδοψυχολόγων και δικαστικών που ασχολούνται με ανηλίκους, καθώς και μαθητριών και μαθητών. Επισημαίνει όμως πως: «Δυστυχώς το θέατρο δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Δεν είναι ιεραποστολή. Και βέβαια δεν μπορεί να προσφέρει λύσεις στα προβλήματα των παιδιών. Το θέατρο όμως έχει τη δυνατότητα να αναδείξει τα θέματα και –μέσα από το χιούμορ και τη δράση– να βοηθήσει παιδιά και εφήβους να αντιληφθούν τα προβλήματα και ίσως τα βοηθήσει στις επιλογές τους και στον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο.»
Μεγάλο ενδιαφέρον είχε και ο διάλογος που ακολούθησε μετά την παράσταση ανάμεσα στους ηθοποιούς και στους μαθητές καθώς η ανταλλαγή απόψεων συνέβαλε στην καλύτερη κατανόηση του σχολικού εκφοβισμού. Ένας διάλογος, ο οποίος έθεσε πολλά ερωτήματα που ως τώρα ίσως δεν απασχολούσαν πολλούς από τους μαθητές. Τα ερωτήματα που τέθηκαν αφορούσαν τα αίτια που οδηγούν κάποια παιδιά στο να ασκούν βία, την αντιμετώπιση αυτών των παιδιών αλλά και γενικότερα τα αποτελέσματα της βίας. Αυτή, ήταν αναμφισβήτητα μια εποικοδομητική συζήτηση, που ίσως να βοηθήσει στο να αλλάξει η στάση πολλών παιδιών απέναντι στο νοσηρό φαινόμενο της βίας.
Η παράσταση ενθουσίασε τους μαθητές και ορισμένοι από αυτούς κατέγραψαν τις εντυπώσεις τους:
«Ήταν μια υπέροχη θεατρική παράσταση! Έδειχνε πώς είναι η ζωή των εφήβων σήμερα, ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τόσο στο σχολείο όσο και στον οικογενειακό τους περίγυρο.»
Πηνελόπη Η. Β1
«Εκπληκτική παράσταση! Ήταν σα να έβλεπα κάποιες σκηνές από ένα πραγματικό σχολείο. Την προτείνω σε όλους!»
Χρήστος K. Β2
«Τολμηρή παράσταση! Προσωπικά μου άρεσε γιατί οι ήρωες δεν φοβήθηκαν να παρουσιάσουν με ρεαλιστικό και ωμό μερικές φορές τρόπο τα προβλήματα των εφήβων σήμερα. Πρωτότυπη βρήκα και τη συζήτηση που ακολούθησε με τους ηθοποιούς της παράστασης .»
Παντελής Μ. Β2
