Την 25η Μαρτίου η Ορθοδοξία τιμά το μεγάλο γεγονός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και το Ελληνικό Γένος πανηγυρίζει τη έναρξη του ιερού αγώνα της Εθνεγερσίας του Εικοσιένα, για την αποτίναξη του τούρκικου ζυγού στο όνομα του Σταυρού και των ιδανικών που αναβλύζουν και εκτρέφονται από το πνεύμα και το φως του.
Την 25η Μαρτίου έκθαμβος ο ιερός υμνογράφος ψάλλει: «Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιο και του απ’ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις».
«Σήμερον χαράς ευαγγέλια …..». «Σήμερον άπασα κτίσις αγάλλεται». Και η εκκλησία μας καλεί να δοξάσουμε το Θεό για το μεγάλο θαύμα της ενσαρκώσεως του Κυρίου μας, να τιμήσουμε και να υμνήσουμε την ταπεινή Κόρη της Ναζαρέτ, την Κεχαριτωμένη κατά τον αρχαγγελικό χαιρετισμό η οποία χαρακτηρίζεται ως «Πλατυτέρα των ουρανών» ως «Τιμιωτέρα των Χερουβείμ και Ενδοξοτέρα των Σεραφείμ» και οι έλληνες έχουν ιδιαίτερους λόγους να τιμούν την «Υπέρμαχον στρατηγόν» και προστάτιδα του γένους. Διότι η επάνοδος του Ελληνισμού στο ιστορικό προσκήνιο και η ιστορία του είναι συνδεδεμένη με το μήνυμα του Ευαγγελισμού και την ευλάβεια προς τη Θεομήτορα.
Από αυτό εξηγείται και η απόφαση της Φιλικής Εταιρείας να ορίσει ως ημέρα έναρξης του Ιερού Αγώνα την 25η Μαρτίου.
Η επέτειος της μεγάλης Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, η 25η Μαρτίου μας υπενθυμίζει κάθε φορά το χρέος μας απέναντι στους γιγαντομάχους τη Εθνεγερσίας, αλλά και εκείνους που ετοίμασαν το Γένος για τη μεγάλη εξέγερση με μόχθο, ιδρώτα, αίμα, δάκρυα και προσεχή γαλούχησαν την ελπίδα, την προσδοκία, την επιμονή αλλά και την αγωνιστική διάθεση αι το όραμα της εθνικής αποκατάστασης με τη θερμουργό πνοή των ιδεολογικών θησαυρών μιας αγέραστης τρισχιλιόχρονης πνευματικής παράδοσης.
Πρέπει ακόμη να δίνει την αφορμή και την ευκαιρία για τη σωστή την πλήρη ενημέρωση του Λαού μας και προπαντός της νέας γενιάς, ως προς τα αξιολογικά βάθρα, το ιδεολογικό περιεχόμενο και την πνευματική ταυτότητα του Ιερού Αγώνα του οποίου κυρίαρχο σύνθημα ήταν το «ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ».
Ήταν ένα σύνθημα, το οποίο εξέφραζε την ψυχή και το φρόνημα και τα υπαρξιακά βάθη ολόκληρου του λαού και περιέκλειε σε μια οργανική σύνθεση, αξιολογικά υπέρτατη, όλα τα αιτήματα τα οποία αποτελούν εκφάνσεις και άνθους του κυρίαρχου και θεμελιώδους αιτήματος το οποίο αναβλύζει από μέσα μας και δεν είναι προϊόν ξένων επεμβάσεων.
Μεταξύ των μεγάλων εθνικών επετείων φωσφορίζει με φως ανέσπερο η 25η Μαρτίου κατά την οποία ολόκληρο το Ελληνικό Έθνος εορτάζει την ελευθερία που είναι ένας υπέροχος καρπός των πνευματικών αξιών, κόρη πανέμορφη των υπέρ της πίστεως και της Πατρίδας αγώνων στους οποίους χύθηκαν ποταμοί αίματος Ελληνικού.
Η Ελληνική ελευθερία αρδεύεται από τα βαθιά ιδεολογικά ποτάμια του ελληνικού Γένους, με τους ασύγκριτους πνευματικούς θησαυρούς και την οικουμενική ακτινοβολία. Καθρεφτίζει τα άγια βάθη της Ελληνικής ψυχής και την πύρινη φλόγα της Ορθοδοξίας. Εκπηδά αείζωος και νευρώδης από τα κιβούρια των τιτάνων του πνεύματος και των γιγάντων του 21. Βγαίνει από τα κόκαλα των Ελλήνων τα ιερά και αδελφώνει, φωτίζει, ανεβάζει σε πνευματικές κορυφές γεννά σεισμικά βιώματα, σφυρηλατεί δεσμούς και μας εμψυχώνουν ως ομοούσιο Έθνος. Και καθώς κερνά με τη χρυσή της κούπα το αθάνατο κρασί του εικοσιένα μας θωρακίζει και μας ετοιμάζει για σκληρά αγωνίσματα, αν χρειασθούν.
Δυστυχώς όμως η κορυφαία αυτή Εθνική εορτή και μια από τις λαμπρότερες της Ορθοδοξίας, τα τελευταία χρόνια υποβαθμίζεται όλο και περισσότερο και το πνεύμα της παρερμηνεύεται, συσκοτίζεται ή διαστρεβλώνεται ολοκληρωτικά από τους αυτοαποκαλούμενους προοδευτικούς φορείς των ιδεών, οι οποίοι δεν παραλείπουν ευκαιρία να συκοφαντήσουν να κατηγορήσουν, να σπιλώσουν μνήμες, να διαστρέψουν την αλήθεια, την ουσία και το πνεύμα της Εθνεγερσίας του 21.
Ματαιοπονούν και κάνουν ζημιά στο Γένος, το Έθνος και το Λαό, όσοι υποβαθμίζουν τον ιερό αγώνα του 21 και τον εξετάζουν ως αγώνα «Ταξικό».
Τον υποβαθμίζουν και τον παραποιούν, τον συρρικνώνουν και στενεύουν τους φωτεινούς ορίζοντες και εκείνοι οι οποίοι τον βλέπουν κυρίως ως ένα απόηχο της «Μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης» και πιστεύουν ότι τα δικά της συνθήματα, ήτοι το τρίπτυχο Ελευθερία-Ισότητα-Αδελφότητα είναι εκείνο που συγκίνησε του Έλληνες και έφερε τον εθνικό ξεσηκωμό. Μια ματιά στα κείμενα των προκηρύξεων του Υψηλάντη και στα Λάβαρα του Αγώνα πείθει γι αυτό κάθε καλόπιστο συζητητή, ότι έχουν άδικο ότι τάχα τα συνθήματα και τα ιδανικά της Γαλλικής Επανάστασης συγκίνησαν του Έλληνες και έφεραν το δικό μας ξεσηκωμό.
Του Ελληνικού «ξεσηκωμού» προηγήθηκαν οι αγώνες των Σουλιωτών και του Λάμπρου Κατσώνη, ο ηρωϊκός ξεσηκωμός του Σκυλόσοφου και οι ατέλειωτοι αγώνες της κλεφτουριάς.
Προηγήθηκε η σπορά των ιδεών του Μηνιάτη και του Πατροκοσμά και της χορείας των νεομαρτύρων η θυσία και των Μεγάλων Διδασκάλων του Γένους η φωτεινή διδαχή, η οποία έδωσε βάθος και ετοίμασε το φρόνημα για τον ηρωϊκό αγώνα, στον οποίο καλούσε ο Ρήγας με τον επαναστατικό θούριο. Ο φλογερός εκείνος πατριώτης καλούσε τους αδελφούς του να ορκισθούν στο Σταυρό να υψώσουν στα μπαϊράκια τους το Σταυρό, να αγωνισθούν με πίστη με φλόγα, με αυτοθυσία με ύψιστο στόχο και σκοπό «Στεριάς και πελάου να λάμψει ο Σταυρός».
Στην Ελλάδα η Εκκλησία, κλήρος και λαός κάμνει την επανάσταση «πρώτα υπέρ Πίστεως και ύστερα υπέρ Πατρίδας κατά του Οθωμανού δυνάστη». Στην Ελλάδα διακηρύττουν με το στόμα του Διάκου «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, γραικός θε να πεθάνω», όπου το γραικός σημαίνει Έλληνας και Χριστιανός.
Την ιδιαιτερότητα και τη μοναδικότητα της Ελληνικής Επανάστασης εκφράζει και ο θρυλικός γέρος του Μωριά ο Κολοκοτρώνης ο οποίος στα απομνημονεύματα του γράφει:
«Η επανάσταση η δική μας δε μοιάζει με καμιά από όσες έγιναν στην Ευρώπη. Της Ευρώπης οι επαναστάσεις είναι εμφύλιοι πόλεμοι ο δικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος ήταν έθνος με άλλο έθνος».
Είναι πράγματι βαθύς ο λόγος του Σολωμού όταν υμνεί την Ελευθερία μας και τονίζει πως είναι «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά», η οποία με τους ιδεολογικούς θησαυρούς τους οποίους περικλείει, εκφράζει, ακτινοβολεί, έχει ένα νέο μεγάλο μήνυμα για ολόκληρο τον κόσμο, ένα κόσμο που αι σήμερα αναζητεί τα ξείδωρα νάματα και το εωθινό φως της πραγματικής ελευθερίας. Διότι όπως το είπε ο Κάλβος:
Αν η αρετή κι ο ελεύθερος
νόμος ως άγια χρήματα
ειλικρινά λατρεύονται
τότε, καθό ο Παράδεισος
δίνει η γη ρόδα.
Για όλα όσα αναφέρθηκαν, επιβάλλεται κάθε Έλληνας να μην ξεχνά την ιστορική μνήμη, γιατί αυτή τον φρονηματίζει, τον εμπνέει, τον καθοδηγεί, τον ενισχύει, του δίνει τη δύναμη των οραματισμών του για το μέλλον, τον χαλυβδώνει την ψυχή στις κρίσιμες ώρες της ιστορίας, τον κάνει ικανό για παράτολμες και ηρωϊκές αποφάσεις και για σκληρά αγωνίσματα, τον συγκρατεί σε ώρες δύσκολες σκληρών δοκιμασιών, τον χειραγωγεί στην οδό του χρέους, του ανοίγει φωτεινούς ορίζοντες, τον δείχνει το δρόμο προς τις υψηλές κορυφές που κατοικούν η αρετή και η δόξα και τον προφυλάσσει από δρόμους ολισθηρούς που οδηγούν στους μεγάλους γκρεμούς και στις μεγάλες συμφορές.
Το 21 είναι για την ελληνική ιστορία όχι μόνο ένας σταθμός υπέροχος, καρπός και απαύγασμα του Ελληνικού πνεύματος και της πνευματοφόρου ορθοδοξίας, αλλά και μια αφετηρία πολυσήμαντη για την ολοκλήρωση στόχων υψηλών και την εκπλήρωση αποστολής με οικουμενική προοπτική εις την περιοχή του πνευματικού πολιτισμού.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
