Χρυσοφόρα και ιδιαίτερα επιθυμητή νύφη η Ελλάδα, με τις πιο όμορφες θάλασσες αλλά και πλήρης ‘’πολύτιμων υλικών’’, τα οποία μαγνητίζουν τα βλέμματα ισχυρών μνηστήρων. Είναι τελικά η Ελλάδα τόσο πλούσια χώρα σε πολύτιμα ορυκτά ή όλα είναι ένα παραμύθι;
Όλα δείχνουν πως οι Ελληνικές θάλασσες εκτός από την ομορφιά τους είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες λόγω του πλούτου που κρύβουν και ο πλούτος αυτός κινδυνεύει να οδηγήσει σε περιπέτειες. Το ερώτημα είναι, πως, αν πραγματικά υπάρχει τόσος πλούτος, γιατί τόσα χρόνια το “πολιτικό προσωπικό” το κρατάει στο σκοτάδι; Η ευθύνη όμως είναι μόνον όσων κυβέρνησαν ή και των μικρότερων κομμάτων που δεν αναφέρθηκαν ποτέ για όλα αυτά;
Θα αναφερθούμε σε μια ιστορία, όπως αυτή καταγράφει ο Γ.Γ. Αυφαντής στο έργο του “Αφύπνισης” και έχει σχέση με τον εν Ελλάδι καλά «κρυμμένο» πλούτο.
Ήταν, λέει, άνοιξη 1978 και σε συνάντηση με τον ταξίαρχο Στράτο Νταηλάκη, (Δ/ντή του 2ου Ε.Γ.του ΓΕΣ επί Ευ.Αβέρωφ), αυτός του είχε παρουσιάσει την απεικόνιση του Αιγαίου από αμερικάνικο δορυφόρο. Μαζί και οι γύρω περιοχές της Μ. Ασίας, Θράκης, Μακεδονίας, Αν.Ελλάδας και των νησιών του Αιγαίου. Σκούρες κηλίδες έδειχνε ο δορυφόρος στην περιοχή της Θάσου, νότια της Σαμοθράκης μέχρι την Λήμνο. Τότε ήταν που είχαν αρχίσει οι συζητήσεις για τα πετρέλαια της Θάσου.
“Στράτο, εδώ εις το Ν.Α. Αιγαίο βλέπω μια πιο μεγάλη και πιο σκούρα, σχεδόν μαύρη κηλίδα, άρα εδώ είναι τα πολλά πετρέλαια;” Χαμογέλασε ευχαριστημένος. “Ναι, σωστά πρόσεξες την κηλίδα, με την διαφορά ότι αυτά προς το παρόν δεν ξέρουμε αν είναι πετρέλαια, διότι η ανάλυση λέγει ότι είναι πολύτιμα μέταλλα και κόκκινος υδράργυρος και ότι είναι πολλά”.
Οι αεροφωτογραφίες εντόπιζαν χρυσό, χαλκό, άργυρο, μόλυβδο, θείον, πετρέλαιο, Φ.Α. και κόκκινο υδράργυρο. “Η κηλίδα κάλυπτε σχεδόν ολόκληρο το Ν.Α. Αιγαίο μέχρι τα παράλια της Μ.Ασίας, το κέντρο της συγκεντρώσεως των μεταλλευμάτων είναι ένθεν και ένθεν του τόξου νήσοι Ίμια-Λέρος-Δήλος… εκούνησα το κεφάλι μου με απελπισία.
Στράτο, σκεύθηκες σε τι περιπέτεια μπαίνει η χώρα μας; και η απάντηση του Στράτου:” Γι΄αυτό σε φώναξα Γιώργο!”.
Χρυσοφόρος ο ελλαδικός χώρος, αλλά ιδιαίτερα επικίνδυνος από την πολύτιμη προίκα που κρύβει σε στεριά και θάλασσα. Μια επικίνδυνη περιπέτεια που διέγνωσε από εκείνη την εποχή ο έμπειρος Γ.Γ. Αυφαντής, λόγω του εθνικού πλούτου, τη διαχείριση του και τους κινδύνους που ενέχει η κυριότητα του. Κινδύνους που μπορεί να οδηγήσουν στην απόλυτη εξάρτηση της Ελλάδας!
Με την ανακάλυψη των χρυσοφόρων κοιτασμάτων, η περιπέτεια άρχιζε. Οι Τούρκοι διεκδικούν μερίδιο για συνεκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας, δημιουργήθηκαν οι “γκρίζες ζώνες” και η περιπέτεια των Ιμίων. Το “Σκοπιανό” και το “μειονοτικό” στην Θράκη “άνοιξε” λίγο μετά, αλλά αποτελεί μέρος του ίδιου προβλήματος!
Έτσι φτάνουμε στην μετά μνημονίου εποχή, όπου η Deutsche Bank αναφέρεται για πιθανά κοιτάσματα φυσικού αερίου νότια της Κρήτης και όλοι ξαφνικά θυμήθηκαν τον φυσικό πλούτο της Ελλάδας. Γιατί το θυμήθηκαν την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ενώ πριν απέρριπταν κάθε ιδέα παρουσίας του;
Ο καθηγητής Αντ. Φώσκολος που και στο παρελθόν μίλησε για τα ελληνικά κοιτάσματα, μαζί με τον Ν.Λυγερό και Ηλ. Κονοφάγο, παραδώσαν και έκθεση στον πρωθυπουργό επίσημα. Όπως όμως λένε οι γνωρίζοντες, πρέπει να επισπευτούν οι διαδικασίες για αξιοποίηση κοιτασμάτων Φ.Α. και πετρελαίου, να δημιουργηθούν στρατηγικές συμμαχίες για την αξιοποίηση τους, να ανακηρυχθεί άμεσα ΑΟΖ και να δρομολογηθούν συνθήκες ασφαλείας των κοιτασμάτων.
Η ιστορία όμως του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας είναι πολύ παλιά και θεωρείται η “Σύμβαση Κούπερ” (ΦΕΚ αρ. 65/17-2-1940), ως η αρχή του προβλήματος.
Δεν είναι στις προθέσεις μας να αναφερθούμε σε λεπτομέρειες της “Σύμβασης” αυτής, αλλά απλά να δούμε, πως μ΄αυτήν ξεκίνησε η προσπάθεια των ξένων μνηστήρων να βάλουν στο χέρι τα κοιτάσματα του ελληνικού υπεδάφους. Μπορεί η “Σύμβαση” να μην εφαρμόστηκε ποτέ, αλλά αποτελεί “οδηγό” υφαρπαγής των εγχώριων πλουτοπαραγωγικών πηγών για τις ξένες εταιρείες!
Η αποκάλυψη της “Σύμβασης Κούπερ” έγινε από τον οικονομολόγο και δικηγόρο Δ.Μπάτση το 1947, μέσα από το βιβλίο του “Η Βαριά Βιομηχανία στην Ελλάδα”. Για το “ατόπημά του” αυτό ο Δ.Μπάτσης εκτελέστηκε στις 30/3/1952, μαζί με τον Ν. Μπελογιάννη. Με την εκτέλεση του σταμάτησε και η οποιαδήποτε συζήτηση για το πραγματικό περιεχόμενο της “Σύμβασης Κούπερ”.
Μπορεί βέβαια όσα ορίζει η “Σύμβαση” να μην έχουν υλοποιηθεί, παραμένει όμως βέβαιο πως οι ΗΠΑ το Αιγαίο το έχουν χαρακτηρίσει στρατηγικό τους απόθεμα και θα το αξιοποιήσουν, όταν αυτοί εκτιμήσουν τον κατάλληλο χρόνο!
Είναι τυχαίες οι διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, οι “γκρίζες ζώνες”, το “σχέδιο Ανάν”, η μη οριοθέτηση από ελληνικής πλευράς των 12 ναυτικών μιλίων και οι ΑΟΖ; Πόσο τυχαίο είναι πως το 1996 σταμάτησε κάθε έρευνα στο Αιγαίο για πετρέλαιο και Φ.Α., η περίεργη υπόθεση των Ιμίων, το κλείσιμο του ΙΓΜΕ, και πως με τα Μνημόνια, ουσιαστικά κάθε περιουσιακό στοιχείο και κάθε έσοδο από την πώληση αυτών δημεύεται έναντι του χρέους;
Πώς να εξηγηθεί πώς, ενώ η Ελλάδα διαθέτει όλες τις απαραίτητες πρώτες ύλες (στρατηγικά ορυκτά) και μάλιστα σε αφθονία, αλλά και για ορισμένα από αυτά είναι η μοναδική παραγωγός χώρα της Ε.Ε., δεν έχει Βαριά Βιομηχανία !!!
Ας αναφερθούμε σε μια λίστα των ορυκτών μας : Λιγνίτες, Αλουμίνιο, Πετρέλαιο, Φυσικό Αέριο, Χρυσός, Κόκκινος Υδράργυρος, Όσμιο( υπάρχει στα Ίμια και αποτιμάται 100 με 150 χιλ. δολάρια το γραμμάριο), Μεθάνιο, Ραδόνιο κλπ. Είναι τελικά η Ελλάδα μια από τις πλουσιότερς χώρες του πλανήτη;
Αν το παραμύθι είναι αληθινό, τότε δεν πρέπει να υπάρχει και καμία απορία για τα Μνημόνια. Αν γυρίσουμε πίσω τον χρόνο, θα δούμε πως αυτοί που στήριξαν το “Σχέδιο Ανάν”, μας οδήγησαν με τέχνασμα στην ΟΝΕ και είναι οι ίδιοι που οδήγησαν την Ελλάδα στα Μνημόνια! Το περίεργο είναι πως και τα κόμματα που δεν κυβέρνησαν, δεν βγήκαν ποτέ να μιλήσουν για τον ορυκτό μας πλούτο. Εκτός και αν όλα είναι παραμύθι, αλλά μάλλον είναι αληθινά και το «πολιτικό προσωπικό» είναι απόλυτα συμβιβασμένο για την πλήρη εξάρτηση της Ελλάδας! Για να είμαστε όμως δίκαιοι, πρέπει να αναφερθούμε στην περίοδο 2004-2009 του Κώστα Καραμανλή, όπου τουλάχιστον προσπάθησε με τους “αγωγούς”, να βάλει την Ελλάδα στο ενεργειακό παιχνίδι. Από εκείνη την στιγμή η Ελλάδα μπήκε στο στόχαστρο των “Νονών”. Το 2007 ‘’κάηκε’’, το 2008 ¨έφερε¨ το Βατοπαίδι και “διαλύθηκε” από τις απεργίες και το 2009 άλλαξε η κυβέρνηση. Αυτοί που ήρθαν έφεραν τα Μνημόνια και την απόλυτη εξάρτηση της χώρας στους μνηστήρες της χρυσής προίκας!
Όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Δ.Ζακ, γνώστης του γεωπολιτικού περιβάλλοντος: “ Το αποτέλεσμα της αποκάλυψης του πλούτου της Ελλάδας ήταν να εκτελεσθεί ο Δ.Μπάτσης με τον Ν.Μπελογιάννη το 1952. Από τους 12 που ήταν για εκτέλεση επέλεξαν μόνον 3, ένας εκ των οποίων ήταν ο Δ.Μπάτσης. Το 2009 “άλλαξε” η κυβέρνηση γιατί θέλησε να συνεργαστεί με την Ρωσία του Πούτιν στα ενεργειακά, κόντρα στα συμφέροντα και στις “συμβουλές” των ΗΠΑ. Καταλάβατε γιατί κανένας πολιτικός δεν αποτολμά να ακουμπήσει τα κοιτάσματα που “κρύβονται” στην Ελλάδα;”.
Τελικά είμαστε μια χώρα που ενώ έχει όλα τα στρατηγικά ορυκτά, δεν έχει Βαριά Βιομηχανία και εισάγει τα πάντα. Διαθέτει όμως το συγκεκριμένο «πολιτικό προσωπικό», ‘’Μνημόνια’’ και “αγγλικό δίκαιο”.
Είμαστε (κατά τον Χρόνη Μίσσιο), “μια κοινωνία η οποία δείχνει να΄χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα!”
Διαμαντής Θ.Βαχτσιαβάνος
