Ενώ η Ελλάδα χειραγωγείται από τους οικονομικά ισχυρούς οδηγούμενη στην “ελεγχόμενη” χρεωκοπία και τον εθνικό εξευτελισμό, αποδεικνύεται ότι η παγκόσμια κρίση εντείνεται με γοργούς ρυθμούς και θα πλήξει και πολλές άλλες χώρες μηδέ και των ισχυρών οικονομικά θεωρουμένων. Συνεπώς η χώρα μας απετέλεσε πειραματόζωο για την εφαρμογή σχεδίου μεγάλης κλίμακας με σκοπό την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας.
Αν κάνουμε σύντομη ανασκόπηση στο πρόσφατο παρελθόν θα διακρίνουμε εύκολα τα εξής αρχικά στάδια του σχεδίου:
1. Την με επιταχυνόμενο ρυθμό ενοποίηση των ευρωπαϊκών χωρών στο πλαίσιο της ΕΟΚ, αρχικά, και της ΕΕ, στη συνέχεια. Οξύμωρη και άκρως αντιφατική προς το πνεύμα της ενότητας υπήρξε η βίαια διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας και το σχέδιο αποσταθεροποίησης της Βαλκανικής με τον σχηματισμό μικρών κρατών, υποχειρίων των ΗΠΑ (και ο κατάλογος δεν έκλεισε).
2. Την κατάρρευση του κόσμου του λεγομένου υπαρκτού σοσιαλισμού (κομμουνισμού). Είναι αλήθεια, πως τότε δεν διερωτηθήκαμε, γιατί κατέρρευσε τόσο γρήγορα και τόσο εντυπωσιακά. Αυτό εν πολλοίς οφείλεται στην άγνοιά μας για τον ρόλο που διαδραμάτησαν οι σιωνιστές στην μπολσεβικική επανάσταση και τον εντυπωσιακότατο αριθμό αυτών στο πρώτο Σοβιέτ. Ούτε πάλι μας προβλημάτισε ότι ο πλούτος των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας εκποιήθηκε από μέλη των ΚΚ στο αδηφάγο κεφάλαιο, το οποίο έσπευσε να επωφεληθεί από το κενό εξουσίας κατά την μεταβατική περίοδο προς τον καπιταλισμό.
3. Την αποδυνάμωση του Κράτους με κύριο επιχείρημα ότι αυτό είναι κακός επιχειρηματίας (εντονότατη επιχειρηματολογία με προβολή της κατάρρευσης του κομμουνισμού). Το Κράτος σταδιακά όχι απλώς έπαψε να επιχειρεί, αλλά έπαψε και να ελέγχει τους επιχειρούντες. Οι πολιτικοί σε μία ολέθρια διαπλοκή με τους οικονομικά ισχυρούς (εντός και κυρίως εκτός συνόρων) δημιούργησαν αξεπέραστα χρέη με τον εξωτερικό δανεισμό, εκμαύλισαν τον λαό, εκποίησαν τον εθνικό πλούτο και έθεσαν τις χώρες (όχι μόνο τη δική μας) υπό επιτήρηση οικονομικών οργανισμών, οι οποίοι υπέρκεινται των Κρατών χωρίς να είναι θεσμοθετημένοι από αυτά ή και αν είναι δεν είναι ελεγχόμενοι από αυτά, αλλά από ισχυρούς της οικονομίας. Στο σημείο αυτό σταματά συνήθως η ανάλυση και δεν τίθεται το καίριο ερώτημα: Οι οικονομικά ισχυροί είναι ένα συνονθύλευμα καιροσκόπων και τυχοδιωκτών, οι οποίοι επωφελούνται από συγκυρίες που εμφανίζονται στην παγκόσμια αγορά, καθώς οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες μεταβάλλονται, ή είναι ένας συμπαγής πυρήνας, ο οποίος έχει συγκεκριμένους στόχους και είναι σε θέση να επηρεάζει τα συμβαίνοντα μη αναμένοντας “ευτυχείς” συγκυρίες για πλουτισμό; Όλοι στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις δεν εκδηλώνουμε άγνοια ως προς το ποιοί ελέγχουν σήμερα τη διεθνή οικονομία. Διαπράττουμε βέβαια οι περισσότεροι σφάλμα τονίζοντας ότι είναι οι Εβραίοι οι αφέντες του κόσμου. Έτσι είναι δυνατόν να καλλιεργηθούν με την πάροδο του χρόνου και την επιδείνωση της κατάστασης αντιεβραϊκά σύνδρομα (όχι αντισημιτικά, όπως έντεχνα διεχέεται από τους σιωνιστικούς κύκλους προς τα παπαγαλάκια- δημοσιογράφους, αφού σημίτες είναι και οι Άραβες), κατά το προηγούμενο της ναζιστικής Γερμανίας. Το ορθό είναι ότι η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται υπό τον σχεδόν απόλυτο έλεγχο του διεθνούς Σιωνισμού, δηλαδή ομάδας οικονομικά και πολιτικά ισχυρών Εβραίων, οι οποίοι είναι σε θέση να επηρεάζουν την πολιτική της οποιασδήποτε χώρας, ακόμη και της πλέον ισχυρής και κυρίως αυτής (ΗΠΑ).
Αλλά πού θα οδηγήσει αυτή η συσσώρευση του πλούτου στα χέρια ελαχίστων όχι απλώς απλήστων για χρήμα, αλλά με σχέδιο την παγκόσμια κυριαρχία; Βέβαια κοντά σ’ αυτούς υπάρχουν αρκετοί σε κάθε χώρα πρόθυμοι να υπηρετήσουν τα σχέδιά τους με αντάλλαγμα πλούτο και αξιώματα. Αυτό το γνωρίζουν εκείνοι που συσκέπτονται εν κρυπτώ στις αίθουσες συνεδρίων τύπου συνόδου Νταβός και, κυρίως, λέσχης Μπίλντεμπεργκ, οι αποφάσεις των οποίων δεν γνωστοποιούνται στο ευρύ κοινό, το οποίο τρέφεται με πλήρη “ελευθερία” και “δημοκρατία”!
Μπορούμε άραγε να προβλέψουμε κάτι για τις εξελίξεις; Είχαμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο σε κάποιο βιβλίο, το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά το 1901. Είναι αρκετά γνωστό με τον τίτλο “Τα πρωτόκολλα” και αναφέρεται, κατά τον εκδότη του, στα πρακτικά του πρώτου σιωνιστικού συνεδρίου (Βασιλεία 1897). Γράψαμε και τότε και το επαναλαμβάνουμε ότι οι σιωνιστές χαρακτήρισαν το βιβλίο ως το μεγαλύτερο πλαστογράφημα. Εμείς περιοριζόμαστε να προβάλλουμε το τί γράφει (το 1901) σχετικά με την παγκόσμια διακυβέρνηση και ο αναγνώστης ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
“Το δικό μας συμφέρον είναι να εκφυλίζονται οι χριστιανοί. Η δύναμή μας είναι η αθεράπευτη δυστυχία και αδυναμία του εργαζομένου λαού, γιατί όλα αυτά το υποδουλώνουν στη θέλησή μας και γιατί έτσι δεν έχει ούτε ισχύ ούτε ενεργητικότητα, για να αντισταθεί στη θέλησή μας. Η πείνα δίνει στο κεφάλαιο περισσότερα δικαιώματα έναντι του λαού απ’ όσα είχε η αριστοκρατία έναντι της μοναρχικής και νόμιμης εξουσίας. Με την εξαθλίωση και το φοβερό μίσος που η πείνα αυτή γεννά μπορούμε, κατευθύνοντας κατάλληλα τη μάζα, να συντρίψουμε με τα χέρια της εκείνους που αντιδρούν στα σχέδιά μας. Όταν έρθει ο καιρός για τον κοσμοκράτορα ηγεμόνα μας να στεφθεί, αυτά τα ίδια χέρια των υποχειρίων σε μας λαών θα σαρώσουν κάθε τι που θα μπορούσε να είναι εμπόδιο” (πρωτ. 3).
Ασφαλώς και δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους ο εντεινόμενος λόγος για ανάγκη παγκόσμιας κυβέρνησης, λόγος που ακούγεται και από Έλληνες πολιτικούς, υμνητές της παγκοσμιοποίησης (και έχουμε αρκετούς). Δεν είναι δύσκολο να καταλήξουμε σε απάντηση του ερωτήματος: Ποιός θα έχει το “επάνω χέρι” στην κυβέρνηση αυτή; Προφανώς εκείνος που έχει συσσωρεύσει τον πλούτο της γης.
Για έναν χριστιανό, ο οποίος όφειλε να έχει μελετήσει το βιβλίο της Αποκαλύψεως του ευαγγελιστού Ιωάννου, τίποτε δεν αποτελεί έκπληξη από τις σύγχρονες εξελίξεις. Οι χριστιανοί, σε αντίθεση προς τους υλιστές, αναμένουμε, όχι μοιρολατρικά, το τέλος της ιστορίας. Προ του τέλους όμως αναμένουμε την έλευση του Αντιχρίστου, ως ιστορικού προσώπου. Είναι απλό να συμπεράνουμε ότι ο διεθνής σιωνισμός, συγκροτούμενος από υλιστές Εβραίους, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από την προσδοκία των παραδοσιακών και αντισιωνιστών Εβραίων για την έλευση του Μεσία, θα διαδραματίσει σημαντικότατο ρόλο στην υπηρεσία του Αντιχρίστου. Βέβαια αυτά δεν τολμούμε να τα αναφέρουμε καν οι χριστιανοί έχοντας υποταγεί υπό την τρομοκρατία των σιωνιστών, οι οποίοι αξιοποίησαν στο έπακρο, προς εκφοβισμό μας, τον αριθμό 666 (γραμμωτός κώδικας). Το κείμενο της Αποκαλύψεως τονίζει: “Και ποιεί πάντας τους μικρούς και τους μεγάλους, τους πλουσίους και τους πτωχούς, και τους ελευθέρους και τους δούλους, ίνα δώσωσιν αυτοίς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών και ίνα μη τις δύναται αγοράσαι ή πωλείσαι ει μη ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού. Ώδε η σοφία εστίν. Ο έχων νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου. Αριθμός γαρ ανθρώπου εστί. Και ο αριθμός αυτού χξς΄.
Βέβαια εκείνο που αγνοούν οι κατεργαζόμενοι την υποδούλωση των λαών της γης είναι το τέλος της ιστορίας που συντελείται με την νίκη του “εσφαγμένου αρνίου”. Όλοι οι διαχρονικά ισχυροί στάθηκαν ανήμποροι να εννοήσουν τον θρίαμβο του Χριστού με τον σταυρικό Του θάνατο.
ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ
