“Κατάλαβες τώρα… Γιατί πριονίσανε την παιδεία και την υποβάθμισαν σε “εκπαίδευση”; Για να σε κάνουν υπαλληλάκο των τρεις κι εξήντα. Να σε βάλουν πίσω από τον πάγκο των μπακάλικών τους, που απλώσανε στη χώρα σου, να σερβίρεις καφέδες και να πηγαίνεις με το παπί πίτσες στα πάρτι του Χριστοφοράκου…». (ΕΠΙΚΑΙΡΑ-153Ο τεύχος).
Παιδεία είναι η διαπαιδαγώγηση, η καλλιέργεια του πνεύματος και της ψυχής των παιδιών, η διάπλαση του χαρακτήρα τους. Ενώ εκπαίδευση, είναι η άσκηση κάποιου με ειδική διδασκαλία για ορισμένο σκοπό, σε συγκεκριμένη εργασία.
Ο Αριστοτέλης, γνώστης καλύτερα όλων τί σημαίνει παιδεία και εκπαίδευση, δάσκαλος του Αλέξανδρου και του Πτολεμαίου, μας “παραδίδει” τον παρακάτω διάλογο, όπως αυτός έλαβε χώρα μεταξύ αυτού και του Φιλίππου.
-Φίλιππος: Έμαθες στα παιδιά μαθηματικά, αστρονομία…;
-Αριστοτέλης: Όχι.
-Φίλιππος: Γιατί; Τότε τί τους έμαθες;
-Αριστοτέλης: Τους έμαθα να σκέπτονται!
Συμπέρασμα; Τα παιδιά πρέπει πρώτα να μάθουν να σκέπτονται και μετά η προπαρασκευή για το επάγγελμα. Πρώτα να δημιουργήσουν προσωπικότητα, μετά οι υποχρεώσεις προς τους άλλους και ακολουθεί η απόκτηση γνώσεων.
“Ξυνελών τε λέγω την τε πάσαν πόλιν της Ελλάδος παίδευσιν είναι”. (Θουκυδίδου “Ιστορία”). Λόγια του Περικλή από τον Επιτάφιό του, όπερ σημαίνουν, ότι η Αθήνα ήταν ένα σχολείο ολόκληρης της Ελλάδας.
Έτσι, με την εμπειρία άλλων εποχών, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα πως ο τρόπος που (παρα)δίδεται στα λαϊκά στρώματα η παιδεία, έχει άμεση σχέση με το τί είδους κοινωνία θέλουμε να δημιουργήσουμε. Παιδεία και δημοκρατία είναι στενά δεμένες και καθόλου τυχαίο πώς απολυταρχικά συστήματα, δε θέλουν το λαό να έχει πολλά κοινά με την παιδεία! Οι Άγγλοι πχ., στην προσπάθειά τους να κρατήσουν για πάντα υποτελή τον Ισλαμικό κόσμο, απαγόρευσαν το 1925 τη σχολική εκπαίδευση στα κορίτσια της Αιγύπτου.
Είναι γεγονός πως όταν η δημοκρατία δοκιμάζεται, η παιδεία είναι το πρώτο της θύμα και σχεδόν εξαφανίζεται. Οι πολίτες “κατεβαίνουν” πολύ χαμηλά. Δεν ασχολούνται με τα προβλήματα της κοινωνίας, εύκολα σύρονται από τους μηχανισμούς προπαγάνδας, ουσιαστικά ασχολούνται με το “τίποτα”, ενώ νομίζουν πως το κουτσομπολιό είναι το “παν”.
Τα τηλεσκουπίδια γεμίζουν τις ώρες με τηλε-ιστορίες Big Brother, Mission και τουρκικά σίριαλ, τα προβλήματα σκεπάζονται κάτω από το χαλί και η μαλθακότητα δημιουργεί το είδος του πολίτη, που δεν μπορεί να σκέπτεται και να αποφασίζει σωστά!
Το είδος της παιδείας που προσφέρεται σήμερα, είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του “συστήματος”. Οδηγεί στο επάγγελμα που εξυπηρετεί το “σύστημα”, στον τρόπο ζωής χωρίς ιδανικά και στον τρόπο σκέψης για το εύκολο χρήμα. Τα ΜΜΕ περνάνε αυτόν τον τρόπο σκέψης και με αυτή την παιδεία, δημιουργούνται τα “πρότυπα” που θέλουν!
Δεν είναι τυχαίο που στην αρχαία Ελλάδα κυριαρχεί ο κανόνας, ελευθερία-παιδεία-δημοκρατία. Δεν είναι τυχαίο που ο Πλάτωνας λέει πως η σωστή διαπαιδαγώγηση στην αρετή δίδεται από την παιδική ηλικία, για να μάθει το παιδί πώς να γίνει πολίτης και να “γνωρίζει να άρχει και να άρχεται με δικαιοσύνη”.
Γνωρίζουμε βέβαια πως για να πληγεί η εθνική ανεξαρτησία ενός λαού, πρέπει αυτός να αποκοπεί από τις πολιτιστικές του ρίζες, τη γλώσσα, τα σύμβολα, την ιστορία του.
Όλα τα αρνητικά σημεία, τα βλέπουμε να ξετυλίγονται μέσα από το πρόγραμμα διδασκαλίας του υπουργείου… δια βίου μάθησης και κυρίως από τη “νέα” ιστορία αλλά Ρεπούση και την αλλοίωση της γλώσσας με τη “νέα” γραμματική που καταργεί… τα φωνήεντα!
Αν δούμε πως όλα αυτά αρχίζουν από τις μικρές ηλικίες, πρέπει να μας προβληματίσει , ποιοι και γιατί θέλουν να πλήξουν ιστορία και γλώσσα. Αν δούμε πώς οι Τροϊκανοί επιχειρούν με κάθε τρόπο να πλήξουν το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων με τα οικονομικά μέτρα και κάνουμε έναν συνδυασμό με την συνολική εξαθλίωση του λαού, όπως αυτή επιχειρείται, θα δούμε πως το αξιόμαχο της κοινωνίας όλης καταρρέει!
Ίσως ένα άρθρο του Ανδρ. Παπανδρέου στην ΕΞΟΡΜΗΣΗ (18/3/1977), δίνει κάποιες απαντήσεις σε όσα συμβαίνουν σήμερα. Το αναδημοσιεύει το ΠΟΝΤΙΚΙ (6/9/2012) και μιλάει, 35 χρόνια πριν, για τη δημιουργία της Ευρώπης δύο ταχυτήτων (Βορρά-Νότου), την επιβολή τύπου διαβίωσης, το ρόλο των ΜΜΕ, τη “νέα” παιδεία κλπ.
«…Με την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, όλα θα αντικατασταθούν σιγά-σιγά από την τεχνοκρατία. Θα προωθηθεί η στελέχωση του κράτους από “Ευρωπαϊστές”, που θα κρίνουν κάθε θέμα με βάση το συμφέρον της Δύσης και όχι με κριτήρια “ελληνικά”… Ήδη στην ΕΟΚ μιλούν για την Ευρώπη των “δύο ταχυτήτων”… Είναι γι’αυτό απαραίτητο να διαμορφωθεί κατάλληλα η “κοινή γνώμη” και αποφασιστικό ρόλο σε αυτόν τον τομέα θα παίξουν τα ΜΜΕ… Πέρα όμως από τα ΜΜΕ, προωθείται κι η πολιτιστική διείσδυση που συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια να αποκοπεί ο λαός κι ιδιαίτερα η νέα γενιά, από τις πολιτιστικές ρίζες, από την ιστορία του… απώτερος αλλά κρίσιμος στόχος ελέγχουν από τα μητροπολιτικά κέντρα, είναι η παιδεία… για να αποπολιτικοποιηθεί ο νεολαιίστικος χώρος, στα πλαίσια μιας τεχνοκρατικής νοοτροπίας. Κι έτσι κλείνει ο κύκλος της εξάρτησης.»
Πριν από 35 χρόνια ειπώθηκαν αυτά, για να έρθουν οι μαύρες εκτιμήσεις της Ελλάδας των Μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Συμπεράσματα που καταλήγουν σε μια κοινωνία που αποδιαρθρώνεται οικονομικά, πολιτικά, πολιτιστικά, ηθικά, κοινωνικά.
Αν για τον Αριστοτέλη ΠΑΙΔΕΙΑ είναι “…να μάθουν να σκέπτονται”, για το “υπουργείο δια βίου μάθησης”, είναι ένα τοπίο αβεβαιότητας και διάλυσης. Το ξεκίνημα του ολέθρου αφαιρεί την ελληνική σκέψη, απονευρώνει κάθε τί εθνικό αποκόβοντάς το από τις ρίζες του (“νέα” ιστορία, “νέα” γραμματική) και παραδίδει τη νέα γενιά απονευρωμένη στον μηχανισμό της παγκοσμιοποίησης!
Δημιουργήσαμε μια «ειδικής περίπτωσης» Ελλάδα μειωμένης εθνικής κυριαρχίας, δίχως εθνικό παλμό και σχέδιο, δίχως αξιοπρέπεια, δίχως πολιτική ηγεσία με όραμα και αντιστάσεις, με έναν λαό που δεν αντιδρά και ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙΤΑΙ ΣΤΑ ΤΥΦΛΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΜΕ ΑΓΝΩΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ!
Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος
