Το είδαμε και αυτό. Στη χώρα που το κυνήγι της αλεπούς είναι εθνικό σπορ, έκαναν ριάλιτι τον καημό του Έλληνα… «Γίνε Έλληνας για μια βδομάδα» παίζουν οι Βρετανοί, αυτοί που είχαν μετατρέψει την υφήλιο σε προτεκτοράτο. Τους γνωρίσαμε από την εποχή της επανάστασης του ¨21, την δολοφονία του Καποδίστρια, τα Δεκεμβριανά, το Κυπριακό. Να μια πρόσκληση για ριάλιτι στην Ελληνική t.v., με λόρδους που… σηκώνουν το σακάκι πριν καθίσουν να πιουν το τσάι τους!
Στο παραμύθι η μαμά ζορίζει το παιδάκι να φάει το φαγάκι του, γιατί διαφορετικά θα το φάει ο κακός ο λύκος και αυτό να απορεί για τα παιδάκια που δεν έχουν φαγάκι… αυτά ποιος θα τα φάει μαμά; Ζωγραφιά της εποχής μας, όπου το «Σύστημα» φροντίζει για όλα… «Τώρα που θα πας σχολείο να είσαι και φρόνιμος, για να προκόψεις. Τώρα που έπιασες δουλειά, να είσαι καλός και φρόνιμος για να σε εκτιμήσουν. Τώρα που πέθανες χοροπήδα όσο θέλεις». (Αργ. Μαρνέρος).
Μόνο που τώρα στο «δωρεάν» σχολείο λείπουν τα δωρεάν βιβλία, τα φάρμακα του ο ασφαλισμένος τα πληρώνει, όπως το γιατρό και την «δωρεάν» νοσηλεία του.
Η εργασία είναι πλέον είδος πολυτελείας και οι υπάρχουσες θέσεις μετατρέπονται σε μερικής απασχόλησης, ενίοτε ανασφάλιστες. Το «καλός και φρόνιμος» θεωρείται δεδομένο, με το «Σύστημα» να μην αστειεύεται. Μια Ελλάδα πλασμένη σε εκείνη την μακρινή εποχή από τα χέρια των 12 Ολύμπιων θεών, μια χώρα που έγραψε την ιστορία του πολιτισμού και της αναγέννησης, σήμερα να είναι μια κόρη βιασμένη από ανοιχτομάτηδες μαστροπούς. Το κακό είναι πως έχει συλλάβει παιδί και με τόσους που έχουν περάσει από το κρεβάτι της, ποιανού να είναι το μπάσταρδο; Αμερικανάκι, Εγγλεζάκι, Γερμανάκι ή παιδάκι της άλλης ΟΝΕ;
Εποχές που ζούμε, φέρνουν στο νου μας μέρες προ της 21ης Απριλίου, όταν και τότε κάπου στο βάθος ακουγόταν ερπύστριες. Μέσα σε εκείνο το χαμό της πολιτικό-κοινωνικής ανακατωσούρας, νόμιζαν πως το κακό βρισκόταν μακριά. Όταν όμως ήρθε η νύχτα, χρειάστηκαν 7 χρόνια για να ξημερώσει. Σήμερα η βοή πάλι έντονη. Δύσκολα να καταλάβεις αν τα μαυροπούλια φεύγουν ή έρχονται.
Πριν έρθει το ξημέρωμα εκείνης της 7/χρονης νύχτας, το πρώτο φως έσκασε στις 17 Νοέμβρη 1973. Για να έρθουν οι «πρωταγωνιστές» εκείνης της στιγμής να αποτελέσουν την κατάρα της μεταπολίτευσης. Είναι αυτοί που «παίξαν» εξουσία για να διαφθείρουν και να πηδήξουν έναν ολόκληρο λαό. Οι πραγματικοί αγωνιστές ή δολοφονήθηκαν ή έμειναν στην σκιά. Δεν εξαργύρωσαν την ιδεολογία τους με καρέκλες εξουσίας!
Για να γίνει η 17 Νοέμβρη μετά από χρόνια «ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙ… Στις 17 κάθε Νοέμβρη, οι εργάτες θα κουβαλούν τα σκηνικά. Το πλήθος μπογιατίζεται, το θέατρο θα φωταγωγείται. Περάστε κόσμε, λαϊκή απογευματινή. Στις 17 κάθε Νοέμβρη η οργή των σκοτωμένων θα δυναμώνει, η δικιά μας φωνή θα χαμηλώνει, η πόρτα θα σκουριάζει και οι θεατρίνοι θα μισούν τα λόγια τους. Στις 17 κάθε Νοέμβρη χτυπάνε νεκροί τα ταμπούρλα. Ο χρόνος χοντραίνει τ΄αυτιά».(Αργ.Μαρνέρος).
Για να έρθει συνέχεια η εισβολή-κατοχή της Κύπρου και η σωτήρια 24η Ιουλίου. Η ημέρα της Δημοκρατίας. Μια Δημοκρατία που έφερε με χρόνια και καιρούς το λαό μπροστά στα κάγκελα, να γλύφει το χθες και να σκέφτεται. Να μασάει το σήμερα και να φτύνει, όταν βλέπει γύρω του όλα να βγαίνουν στο σφυρί. Μια παράδοση αιώνων και κόκαλα προγόνων, με μανταλάκια κρεμασμένα στα περίπτερα προς εκποίηση!
Μας οδήγησαν εκεί, όπου το ενδεχόμενο χρεοκοπίας να φαντάζει τόσο κοντά όσο ποτέ. Δημιούργησαν μια χώρα που δεν παράγει τίποτα. Εδώ και χρόνια δεν έχουμε κάνει τίποτα για την ανάπτυξη, για να εισάγουμε ακόμα και προϊόντα στα οποία κάποτε ήμασταν αυτάρκεις. Σε αυτό σίγουρα δεν μας φταίνε μόνον οι ξένοι. Το κτίριο λέγεται «Βουλή των Ελλήνων», αλλά εμείς ψηφίζουμε για την ποιότητα και το περιεχόμενο! Για να καταντήσουμε σήμερα να διαπραγματευόμαστε την επιβίωση της χώρας με όρους υποτέλειας και το πιστόλι στον κρόταφο!
Η αλλαγή πολιτικής είναι εθνικά και λαϊκά επιβεβλημένη. Το ΕΣΠΑ να διατεθεί καθαρά για επιδότηση πρωτογενούς παραγωγής (γεωργία-κτηνοτροφία-βιοτεχνία) και σίγουρα αλλαγή στρατηγικών συμμάχων στην εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου. Συμμαχία με χώρες, η οποία θα δώσει την δυνατότητα εξόρυξης πετρελαίου-Φ.Α.-Χρυσού,κ.λ.π., όπως Ρωσία, Κίνα, Ισραήλ.
Η Κύπρος είναι αυτή που μας έδειξε το δρόμο!
Μας θέλουν υπηρετικό προσωπικό. Είναι οι ξένοι που ήρθαν από παντού με επίσημη πρόσκληση και αγοράζουν, επιτάσσουν θα λέγαμε, ακόμα και το σπίτι μας και μας ονομάζουν υπηρετικό προσωπικό. Οι αγορές θέλουν πολύ απλά έναν λαό υπηρέτη και το δικαίωμα τους το δίνει μια Δημοκρατία που «καθισμένη πάνω σε 300 σκαμνιά, πίνοντας 300 καφέδες και άλλα τόσα τσιγάρα, ξύνει τον κώλο της ηδονικά με 3.000 νύχια» (Αργ.Μαρνέρος).
Δεν μπορεί όμως να είναι όλοι ίδιοι. Κάποιος-κάποιοι διαφέρουν. Ας το δείξουν επικοινωνώντας με την πραγματικότητα. Τα όσα συμβαίνουν ειδικά τις τελευταίες μέρες, κρατούν την αναπνοή της χώρας. Το πολιτικό μας σύστημα να αναλάβει τις ευθύνες απέναντι στη χώρα και το λαό της, μιλώντας καθαρά για τα οργανωμένα συμφέροντα και τις γνωστές συντεχνίες. Χωρίς ψεύτικες ελπίδες, να ονοματίσουν αυτούς που οδήγησαν στην πολιτική-οικονομική και ηθική χρεοκοπία. Μέτρα αποδεκτά προς μια μόνον κατεύθυνση… ανάπτυξη και λύση μόνο μέσα από εκλογές!
Διαμαντής.
Θ. Βαχτσιαβάνος
