Μια περιδιάβαση στα χρονικά όρια λίγο πριν την μεταπολεμική περίοδο, είναι η ιστορία που ακολουθεί. «Αφηγητές» οι νεκροί αλεξιπτωτιστές του ψηλού Αη-λιά!
Ανατρέχοντας στα περασμένα παραμονές 28ης Οκτωβρίου 1944, στο πιο ψηλό σημείο της πόλης της Κοζάνης, στο βράχο που είναι ορατός από όποιο σημείο και αν κοιτάξεις, στον ψηλό τον Αη-λιά, εκτυλίχθηκε -τότε- μία άγνωστη στους περισσότερους -σήμερα- ιστορία!
Εκεί ψηλά υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα από μάρμαρο, από εκείνη την εποχή. Είναι αφιερωμένη στη μνήμη των 7 αλεξιπτωτιστών των συμμαχικών δυνάμεων και του ταγματάρχη DENNIS της Διασυμμαχικής Αποστολής των κομάντος. Οι 7 μαχητές σκοτώθηκαν στις 27 Οκτωβρίου 1944 στον βράχο του Αη-λιά και ο ταγματάρχης DENNIS την επομένη 28 Οκτωβρίου 1944, κυνηγώντας τους Γερμανούς που έφευγαν, κοντά στα Κοίλα!
Τα γεγονότα διασώζει ο Δ. Χασάπης (30-6-1946), πρόεδρος τότε του Ελληνο-Αγγλο-Αμερικανικού Συνδέσμου Κοζάνης, όπως τα αφηγήθηκε ο Διοικητής του 4ου Τάγματος Αλεξιπτωτιστών Συνταγματάρχης Τζέλικερ, καταθέτοντας στεφάνι στην επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των πεσόντων αλεξιπτωτιστών στην πόλη της Κοζάνης (5-11-1944).
Η ιστορία λαμβάνει χώρα την στιγμή που οι Γερμανοί αποχωρούν ηττημένοι από Ελλάδα και Ευρώπη. Είναι οι ώρες αποχώρησής τους και από την Κοζάνη και η ασφαλής αποχώρησή τους επιτηρείται από πλήρως εξοπλισμένα φυλάκια. Ένα από αυτά βρίσκεται στο ύψωμα του Αη-λιά!
Όλες αυτές τις ημέρες αεροπλάνα της RAF βομβαρδίζουν γερμανικές θέσεις τριγύρω και οι κάτοικοι, αν και δεν ήξεραν ακριβώς τι γίνεται, αντιλαμβάνονταν όμως πώς οι Γερμανοί σε λίγο αποχωρούν ηττημένοι!
Εκείνη την Παρασκευή 27 Οκτωβρίου 1944, ημέρα με βαριά πυκνή ομίχλη σε όλη την περιοχή και κατά την 10η πρωϊνή, ακούγεται ο βόμβος της RAF που πλησιάζει με χαμηλή πτήση στον Αη-λιά. Αμέσως ακούγονται για λίγο κροταλίσματα πολυβόλων και μετά πάλι σιωπή!
Το τι έγινε εκεί πάνω, οι Κοζανίτες το ανακάλυψαν αργότερα, όταν βρήκαν τα πτώματα των 7 αλεξιπτωτιστών. Το τι είχε συμβεί, το αναφέρει ο Συνταγματάρχης Τζέλικο και το μαθαίνουμε από τον Δ. Χασάπη (30-6-1046): «Έπεσαν 10 αλεξιπτωτισταί στο ύψωμα του Αη-λιά κατά λάθος αντί να πέσουν στα υψώματα του Κιουτσούκ-Ματλή, Σκαφίδι.
Σκοπός τους ήταν η ενέργεια αποκοπής της τελευταίας Γερμανικής φάλαγγος. Εδώ όμως ως γνωστόν ήτο εγκατεστημένον Γερμανικόν φυλάκιον Πολυβολείον – Πυροβολείον, επάνω στο οποίον έπεσαν οι δυστυχείς αλεξιπτωτισταί και εφονεύθησαν ένας – ένας κατά την προσγίωσίν των. Τρείς μη ανευρεθέντες φαίνεται ότι συνελήφθησαν ζωντανοί και απήχθησαν παρά των Γερμανών. Έτσι πιθανολογείται ότι συνέβη. Οι Γερμανοί ανησυχήσαντες και αγνοούντες την έκτασιν της από αέρος προσβολής, αποσύρουν αμέσως το φυλάκιον τούτο, εγκαθιστούν και ενισχύουν το απέναντι τούτου των Αγίων Σαράντα και αρχίζουν ένα άγριον δι΄όλμων κανονιοβολισμόν του Αη-λιά από το Γυμναστήριον. Επλήγη η εκκλησία, κατεστράφη ο Ξενών. Όλοι απορούσαν για την Γερμανική μανία που ξέσπασε στον Αη-λιά.
Το μικρό αυτό επεισόδιο της πτώσεως των Αλεξιπτωτιστών ηνάγκασε τους Γερμανούς να επισπεύσουν την έναρξιν εκκενώσεως της πόλεως από της 4ης πρωϊνής της επομένης, αφού προέβησαν εις νέους δι΄όλμων κανονιοβολισμούς της περιοχής!
Επτά νεκροί ήταν ο απολογισμός, επτά νεαραί υπάρξεις με όνειρα μ΄ ελπίδες…Άς είναι αναπαυμένη η ψυχή των νέων αυτών που άφησαν τις μακρινές τους πατρίδες, που άφησαν Μανάδες κι΄ αδελφές κι΄ αγαπημένα πρόσωπα, τα οποία δεν πρόκειται να ξαναϊδούν…»
Όπως έγραφε τότε ο Δ. Χασάπης : «Ο Τάφος των Ηρώων αυτών είναι τάφος των δικών μας Ηρώων» και για εμάς, όταν κοιτάμε εκεί ψηλά, άς είναι ματιά για προσκύνημα. Ένα προσκύνημα για δικούς μας ανθρώπους που «έμειναν» ξέσκεποι στην Μ.Ασία, στα Αλβανικά πεδία μαχών, στην Αφρική, στο Ελ Αλαμέϊν, στο Ρίμινι …!
Περάσανε σχεδόν 70 χρόνια από τότε που ο υπεράνθρωπος της «Αρίας» φυλής έφυγε ηττημένος από τη γή μας. Να όμως που γύρισε για νέα κατάκτηση και αυτή τη φορά, δίχως τη συμβατική πολεμική μηχανή του παρελθόντος. Αυτή τη φορά τα όπλα είναι φτιαγμένα με «μνημονιακά» υλικά και αποβλέπουν σε ολοσχερή εξαφάνιση λαών!
Με την ιδεολογία του Υπερανθρώπου και έχοντας καταπατήσει Δικαιοσύνη, Ιδανικά και Ιδέες, θέλουν τα πάντα δικά τους. Μόνο οι «Άριοι» είχαν και έχουν τέτοιες λογικές, αλλά για να τις εφαρμόσουν, χρειάζονται συνεργάτες τους ΓΕΡΜΑΝΟΕΛΛΗΝΕΣ!
Όπως θα έλεγε ο συγγραφέας Θράσος Καστανάκης : «Τον άνθρωπο που γονατίζει τον σκιάζομαι πιότερο κι από τον εχθρό…»
Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος
