Τα Στερεότυπα και οι Μύθοι στο «ερωτικό σχετίζεσθαι» καλά κρατούν εδώ και πάρα πολλά χρόνια και δυστυχώς περνούν από γενιά σε γενιά χωρίς να πραγματοποιούμε το απαραίτητο φιλτράρισμα. Σίγουρα όλοι μας έχουμε ακούσει τα περισσότερα από αυτά και κάποιοι τα έχουμε ενστερνιστεί και εφαρμόσει και στις δικές μας σχέσεις. Ποια είναι αυτά;
- Οι άντρες είναι σκληροί, εγωιστές, διεκδικητικοί, δεν αντέχουν τις δεσμεύσεις, είναι πολυγαμικοί, δεν ξέρουν να μοιράζονται, ενδιαφέρονται περισσότερο για την σεξουαλική ικανοποίηση και δεν είναι εύκολα εκφραστικοί και συναισθηματικοί.
Αλήθεια: Εάν ήταν όντως έτσι, κανένας άντρας δεν θα μπορούσε να κρατηθεί σε σχέση, δεν θα προχωρούσε σε γάμο, δεν θα έκανε οικογένεια. Οι άντρες δεν είναι άνθρωποι; Δεν έχουν συναισθήματα; Γεννιούνται με τα παραπάνω χαρακτηριστικά ανεξαρτήτως περιβάλλοντος και ανατροφής; Όχι βέβαια. Ο άντρας ενδέχεται να είναι, όπως περιγράφεται στον Μύθο, αλλά αυτό θα το καθορίσει το μεγάλωμα του από την Οικογένεια του. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και κατά το μεγάλωμα μίας γυναίκας.
- Οι γυναίκες είναι περισσότερο ευαίσθητες και συναισθηματικές, υποχωρούν πιο εύκολα, είναι υπομονετικές, επιθυμούν δέσμευση και γάμο, γεννιούνται με τον σκοπό να γίνουν μητέρες, τους αρέσει περισσότερο η ιδέα της Οικογένειας, λειτουργούν πιο παθητικά στις σχέσεις, είναι πιο θελκτικές όταν υιοθετούν το στυλ της «γατούλας», είναι πιο υπεύθυνες.
Αλήθεια: Δεν υπάρχουν άντρες, που να έχουν πληγωθεί από την εγωιστική και σκληρή στάση των γυναικών; Και φυσικά υπάρχουν ! Ναι, επίσης, οι γυναίκες επιθυμούν τον γάμο και την δέσμευση, αλλά δεν είναι για όλες αυτοσκοπός. Είναι αρκετά δυναμικές, έχουν λόγο στην σχέση και στηρίζουν πάρα πολύ οικονομικά τον σύντροφο, γιατί πλέον και εκείνες βρίσκονται στον στίβο της εργασίας. Ναι, επίσης, είναι χαρακτηριστικό της γυναίκας να είναι γλυκιά, θηλυκή και «ναζιάρα», αλλά δεν μένει μόνο σε αυτά τα χαρακτηριστικά. Έχει και άλλα και μπορεί να προσαρμόζεται στην εκάστοτε συνθήκη !
- Η «κοντινότητα» ανάμεσα στους συντρόφους κουράζει
Αλήθεια: Οι συμβιωτικές σχέσεις κουράζουν, όχι το να είσαι «κοντά» στον σύντροφο σου. Όταν δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς τον άλλο/την άλλη, τότε είναι που ασφυκτιάς και χάνεις την ατομικότητα σου.
- Η σκληρότητα, η απάθεια και η αδιαφορία είναι που «έλκουν» το άλλο φύλο
Αλήθεια: Εάν σκέφτεσαι «φυσιολογικά», τότε τα παραπάνω θα έπρεπε να σε απωθούν και όχι να σε έλκουν. Αυτό που αληθινά αναλογεί να ελκύει είναι η επιθυμία, η κατανόηση και το ενδιαφέρον !!
- Όταν είσαι πραγματικά ερωτευμένος/η, δεν πρόκειται να εκλείψει το πάθος
Αλήθεια: Όλα φεύγουν, εάν τα αφήνουμε. Ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα, που ζητά ανανέωση, καλλιέργεια και φροντίδα !!
- Όταν υπάρχει αληθινή και βαθιά αγάπη, ο ένας σύντροφος ξέρει τα συναισθήματα και τις ανάγκες του άλλου
Αλήθεια: Οι καλοί σύντροφοι δεν έχουν τον ρόλο του «μέντιουμ». Όσο και να αγαπάς τον σύντροφο σου και να τον γνωρίζεις καλά, δεν είσαι όμως «αυτός» και καλό θα ήταν να συζητιούνται τα πάντα και να γίνονται ερωτήσεις και για το αυτονόητο.
- Η έλευση ενός παιδιού είτε δυναμώνει την σχέση, είτε την ρημάζει
Αλήθεια: Το σίγουρο είναι, ότι η έλευση του παιδιού φέρνει «αποσταθεροποίηση» στο ζευγάρι. Εάν η σχέση του ζευγαριού δεν στηριζόταν σε γερά θεμέλια πριν την γέννηση του παιδιού, το παιδί θα φωτίσει περισσότερο τα «σαθρά θεμέλια» και θα φέρει το ζευγάρι ακόμα πιο μακριά. Όπως και να έχει, ένα παιδί δεν είναι δυνατόν από μόνο του να κάνει θαύματα στη σχέση των γονιών του !!
- Η ζήλεια είναι σημάδι ενδιαφέροντος, αγάπης και έρωτα
Αλήθεια: Η αγάπη και ο έρωτας είναι δυνατόν να εκφραστούν με ποικίλους τρόπους. Η διεκδίκηση είναι πολύ όμορφο να συμβαίνει στα ζευγάρια, αλλά όχι με όρους κτητικότητας !! Δεν γίνεται να αγαπάς τον σύντροφο και παράλληλα να μην τον εμπιστεύεσαι και να θες να του ορίσεις την ζωή, για να αισθάνεσαι ασφάλεια και σιγουριά…..
- Οι συγκρούσεις και οι καυγάδες καταστρέφουν τις σχέσεις
Αλήθεια: Ναι, όταν υπάρχουν επί μονίμου βάσεως. Η διαφωνία όμως είναι απαραίτητη και θεμιτή, γιατί είναι υγιές να υπάρχει «διαφοροποίηση» ανάμεσα στους συντρόφους. Είναι δύο και όχι ένα πρόσωπο. Είναι απόλυτα φυσιολογικό και αποδεκτό, όταν η σύγκρουση έχει ως αποτέλεσμα την σύμπνοια και καταλήγει σε αμοιβαία ικανοποίηση.
- Το προχώρημα της σχέσης φαίνεται από την συγκατοίκηση και τον γάμο
Αλήθεια: Αυτό εξαρτάται από τα κίνητρα για «απόφαση γάμου ή συμβίωσης». Εάν το κίνητρο είναι η κοινωνική καταξίωση, όχι δεν είναι προχώρημα σχέσης αυτό. Η σχέση είναι φυσιολογικό να προχωράει, όπως και το νερό στο ποτάμι. Εάν είναι που θα έρθει απόφαση γάμου, θα είναι επειδή θα υπάρχει κοινή επιθυμία για προχώρημα και οικογένεια. Είναι που θα βγει πηγαία από τον καθένα ξεχωριστά και όχι επί τούτου ….
- Η «απάτη» είναι αναπόφευκτη, ειδικά στις μακροχρόνιες σχέσεις
Αλήθεια: Το «αναπόφευκτο» αγγίζει το επίπεδο του μοιραίου ….. Δεν αφήνει περιθώρια αλλαγής και προσωπικής παρέμβασης. Η εξαπάτηση είναι μέσα στην ανθρώπινη ζωή και για να υπάρξει συμβάλλουν και οι δύο πλευρές. Είτε είναι μακροχρόνια η σχέση, είτε όχι. Άρα, έχουμε μεγάλη επιρροή σε αυτό ….. γιατί όλα είναι θέμα επιλογών !!
- Εάν ραγίσει το γυαλί, δεν ξανακολλάει
Αλήθεια: Αν και είναι μία ευρέως διαδεδομένη άποψη ….. στην πραγματικότητα και ποιος δεν έχει χωρίσει και δεν τα έχει ξαναβρεί με τον/την σύντροφο του; Υπάρχουν και πολλές περιπτώσεις ζευγαριών που έχουν καταλήξει και σε γάμο μετά από «επανασύνδεση»…..Το γυαλί, λοιπόν, ενδέχεται να ξανακολλήσει, εφόσον μιληθούν οι αιτίες που ράγισε στην αρχή και εφόσον και οι δύο σύντροφοι μπουν να αλλάξουν και να προσπαθήσουν με κοινή επιθυμία και όχι αναγκαστικά και από ανασφάλεια.
