Σε σύσκεψη που πραγματοποιείται σήμερα στο υπουργείο Οικονομικών με τη συμμετοχή του υπουργού Οικονομικών κ. Γιάννη Στουρνάρα ή εκπροσώπου του που θα αντιπροσωπεύσει το ελληνικό Δημόσιο, καθώς και του υφυπουργού Ανάπτυξης, κ. Ασημάκη Παπαγεωργίου, αλλά και άλλων κορυφαίων φορέων του ευρύτερου οικονομικού επιτελείου, θα αποφασιστεί ποια θα είναι η στάση της ΔΕΗ, όσον αφορά τη μείωση της τιμής ρεύματος που έχει επιδικάσει η διαιτησία υπέρ του Αλουμινίου της Ελλάδος. Σημειώνεται ότι ο όμιλος Μυτιληναίου στον οποίο ανήκει το Αλουμίνιον της Ελλάδος είναι βασικός καταναλωτής στον τομέα του φυσικού αερίου που κατανάλωσε το 23% του ελληνικού αερίου το 2013.
Αναμένεται λοιπόν να αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του Δημοσίου στη γενική συνέλευση της ΔΕΗ που θα πραγματοποιηθεί αύριο Πέμπτη και στην οποία έχει παραπεμφθεί η απόφαση για το ζήτημα της τιμής ρεύματος του Αλουμινίου.
Από τη μείωση του φυσικού αερίου όσον αφορά την προμήθεια της Gazprom, ευνοείται σημαντικά και ο όμιλος της ΔΕΗ. Κατά συνέπεια ενισχύονται περαιτέρω οι προϋποθέσεις για την πραγματική δυνατότητα της ΔΕΗ να παράσχει τιμές βιώσιμες για τη λειτουργία της ελληνικής βιομηχανίας, η οποία, όπως είναι γνωστό, έχει περιέλθει σε δυσμενή θέση που απεικονίζεται στο κλείσιμο των μεγάλων χαλυβουργιών.
Συγκεκριμένα, όπως προβλέπουν κορυφαίοι αναλυτές για τη ΔΕΗ, το EBITDA του 2014 θα φτάσει τα 900 εκατ. ευρώ πόσο μάλλον μετά και τη μείωση της τιμής του φ/α, κατά συνέπεια, της δίνεται η δυνατότητα να παράσχει στη βιομηχανία ένα κονδύλι της τάξης των 70 εκατ. ευρώ για να μπορέσει να υπάρξουν βιώσιμες συνθήκες για την ελληνική παραγωγή και απασχόληση.
Κύκλοι της ενεργειακής αγοράς αναγνωρίζουν μεν την τιτάνια προσπάθεια της διοίκησης της ΔΕΗ να ανταποκριθεί σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο που απώτερο στόχο έχει την ιδιωτικοποίηση με όσο το δυνατό καλύτερους όρους, υπέρ των συμφερόντων δηλαδή του ελληνικού Δημοσίου. Από την άλλη πλευρά όμως, είναι σαφές ότι η ΔΕΗ διαθέτει αυτή τη στιγμή εξαιρετικά πλεονεκτήματα, όσον αφορά για παράδειγμα το κόστος αποτίμησης του λιγνίτη που, επί της ουσίας, γι’ αυτήν είναι μηδενικό. Αυτός είναι ένας κόμη βασικός λόγος για τη δυνατότητα μείωσης των τιμών για τη βιομηχανία.
Από όλα αυτά προκύπτει ότι οι αποφάσεις που θα ληφθούν σήμερα για την ελληνική βιομηχανία έχουν να κάνουν πια με τη συνδυασμένη εθνική στρατηγική που πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της η πολιτική ηγεσία, εάν έχει αντιληφθεί ότι ο πραγματικός στόχος πρέπει να είναι η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας που βασίζεται στην παραγωγή και στην απασχόληση.
